Mayıs seçimlerinde, tutuklu olduğu cezaevinde TİP’ten Malatya milletvekili seçilen Can Atalay hâlâ içerde ! Gerekçe, yemin etmediği için dokunulmazlık hakkını kazanmaması !

Cezaevinde yatarken seçimlere katılmasında sakınca görmeyen adaletimiz, seçilince serbest bırakılmasını sakıncalı buluyor !

Hemen eklemeliyim ki siyaset tarihimizde bu olay tek değil. Yakın tarihimizde de benzeri bir olay yaşanmıştı:

Ergenekon kumpasıyla cezaevinde yatan Prof. Dr. Mehmet Haberal, cezaevindeyken milletvekili seçilmiş, ancak bir süre tahliye edilmemişti.

O günleri çok iyi hatırlıyorum:

Haberal siyasetçi değildi. Özellikle organ nakli konusunda dünya çapında otorite olan bir bilim insanıydı. Onu kumpasla cezaevine atmak ve milletvekili de seçildiği halde orada tutmak bir tür insanlık suçuydu.

FETÖ’cülerin “insanlığı” buraya kadardı !..

CHP sorumlu davranmış, listeler de hazırlandığı halde. Haberal, listede kaydırma yapılarak Zonguldak ikinci sıraya yerleştirmişti. İkinci sırada Neriman Posbıyık vardı. Posbıyık bir alt sıraya kaydırılmasını sorun yapmamış, tam tersi, seçim kampanyası boyunca canla başla çalışarak Haberal’ın seçilmesine katkıda bulunmuştu.

Sonuçta Haberal Zonguldak milletvekili seçilmiş, ama tahliye edilmesi kolay olmamıştı…

**

Can Atalay olayında sorun, Atalay’ın kişiliğinde halk iradesinin engellenmesidir. Halk iradesinin engellendiği yerde demokrasiden sözedilebilir mi ?!

**

Bu satırları yazarken, milletvekilliği kelimesi, ilki hiç ilişkisi olmamasına rağmen bir başka milletvekili olayını taşıdı bilincime:

Seçim öncesi milletvekillerine üç aylık maaşları peşin olarak ödenmiş. Ancak, milletvekilerinden 314’ü yeniden vekil seçilememiş. Peşin olarak aldıkları üç aylıklarının ikisi hak edilmemiş maaş olmuş bu şekilde.

Gazete haberlerine göre, 314 milletvekilinden sadece 4’ü, hak etmediği iki maaşı iade ediyor, 310’u arazi !..

Bu kişiler emekli yasama üyesi. Daha dün ülke yönetimine birinci sıradan katılmış insanlar. Başkalarına örnek olmaları gereken kişiler…Ama bakıyoruz oralı değiller; hak etmedikleri iki maaşı göz göre göre iç ediyorlar !..

Kimse de çıkıp n’oluyor demiyor !

Bakın, bu olaya sadece 310 milletvekilinin etik formasyonu açısından bakamayız. Bu olay, gerçekte, “devlet malı deniz…” aforizmasının küçük bir örneği ! İsrailli uyuşturucu baronu şak diye serbest bırakılırken, Barış Pehlivan yazı yazdı diye içeri atılıyor !

Siyasi ve kurumsal yozlaşma toplumun geniş kesimlerini esir alıyor…

Ekonomik, sosyal, siyasal ve hukuksal bir kriz içinde güzelim ülkemiz. Kaotik bir süreç içindeyiz. Bireysel çıkarlar/çıkış yolları her şeyin üzerine çıkmış durumda…

Soru şudur:

Niçin bu duruma düştük ?

Yanıtlanması gereken asıl soru bu !..

Ve bir de şu:

Nasıl normalleşiriz ? Ya da toplumsal sistemin elverdiği ölçüde nasıl demokratize olabiliriz ?

Böyle bir umut doğmuştu. Ama, sayın muhalefetimiz, toplumsal koşulların gollük pasını boş kaleye atamadı; olağanüstü bir beceriksizlikle taca attı !..

Yerel seçimler umudumuzu tazeleyecek sonuçlar getirir mi ?

Getirse de getirmese de aydınlık günlere ulaşma mücadelesi sürecektir.

Toplumsal diyalektik şunu öğretir bize:

Her süreç zıddına dönüşür !..