Bir emeklinin, pazaryerinde röportaj yapan TV muhabirinin mikroforuna söylediği şu sözler içime oturdu:

“İnsanız, canımız çekiyor, ama taneyle vermiyorlar !..”

Kilosu 60 liraya satılan kirazdan mı sözediyordu acaba, yoksa 50 liraya satılan şeftaliden mi ?

Demek ki taneyle satsalar bir şeftali alıp nefsini köreltecek, veya bir avuç kiraz…

Alamıyor !

Güzelim ülkemizin güzelim insanlarını bu duruma düşürdüler ! Merak ediyorum: Utanıyorlar mı acaba ? Sanmıyorum. Çünkü utanma insani bir duygudur. İnsanlarımızı bu duruma düşürenlerde insani duygular bulunamaz ! Emeklinin, “insanız canımız çekiyor ama taneyle vermiyorlar” yakınmasını şık sofralarda mizahi göndermelere malzeme yapacak kadar aşağılaklaşanlar olmuş mudur acaba ? Hayır diyemiyorum.

Yöneylem anket şirketinin yaptığı araştırma, sadece emeklilerin değil, halkın yüzde 63’nün temel ihtiyaçlarını karşılayamamak korkusu içinde olduğunu ortaya çıkarttı. Kimse geleceğinden emin değil. Kimisi yaşam standartını, kimisi işinin kaybetmekten korkuyor.

Bilmiyorum. Kriminal olayların artışında bunun da etkisi var mı ? Olmalı diyorum içimsıra…Dibe vurma korkusu diptekiler için bile bir baskı unsuru bugün. Dibin de dibi var çünkü !..

**

Mayıs seçimleri üzerine çok şey yazılıp çizildi. Seçimin iktidar tarafından kazanılmasınaTopu muhalefete atanlar çoğunluktaydı.

Ama, şu gerçeğin üzerinde pek duran olmadı:

İlk iki gün ilkyardım bile alamayan depremzedeleri çoğu oylarını niçin AKP+MHP ortaklığına vermişlerdi acaba ? Ve halkın çoğunluğu ?..

Elinde kalanı da yitirme korkusundan olabilir miydi bu ? Değişim korkusu yahut ?

AKP’nin 20 küsur yıldır çok güç ekonomik, sosyal ve siyasal koşullarda girdiği seçimleri bile kazanmasının altında bu yatıyor bence ! Halk kitleleri allah’la, terörle, elindekini yitirmekle öylesine korkutuldu ki, “insanız canımız çekiyor” diyen emekli bile, ola ki gidip oyunu onlara vermiştir, eminim.

Muhalefetin; ana stratejisi bile olmayan vıcık vıcık bir popülizme ve uçuğun uçuğu vaatlere dayalı tuhaf roteriği halkın elindekini de yitirme korkusunu katmerlendirdi. Kılıçdaroğlu kağıttan kaplan gibiydi !..

**

Önümüzdeki Mart’ta yerel seçimler var. İçinde bulunduğumuz korkunç ekonomik tabloya ve sosyal sefalete rağmen muhalefete seçim şansı tanıyanlar çok değil. AKP de çok rahat. 20 küsur yıldır yaydığı korku öylesine derinleşti ve toplum öylesine sindirildi ki seçimi kaybetmek akıllarına bile gelmiyor. Geçen yerel seçimde II büyükşehiri kaybetmelerini “yol kazası” olarak açıklıyorlar bu yüzden… Korku içinde olan gerçekte muhalefet ! Hazin bir ironidir bu.

Şu ekonomik tablo demokrasisi eni-konu gelmiş bir ülkede olsa, eni-konu aydınlanmış bir ülkede yahut, iktidar bu kadar rahat olabilir miydi ?..

Sorun şurada yatıyor:

Sindirilmiş, korkutulmuş halkı ayağa kaldıracak önderlere sahip değil muhalefet. CHP üzerinde bu kadar ısrarla durmamızın nedeni bu işte ! Yeni bir heyecan, coşku yaratacak bir restorasyon hareketi !..