Kılıçdaroğlu’nun destekçilerinin arasına, “eskideki yeni CHP’li” Mustafa Sarıgül de katıldı. Şu sıralar CHP’de  idari bir görevi olmadığı halde Kılıçdaroğlu’nun özel sözcülüğüne soyunmuş görünüyor. “Değişim”cilere, bu arada özellikle Grup Başkanı Özgür Özel’e sert sözlerle çıkışıyor, parti etiği açısından öğütler veriyor, örneğin Özel’i istifaya çağırıyor…

Sarıgül’ün bu kraldan çok kralcı tavrını, Kılıçdaroğlu’nun onu tabela partisinin (TDP) başından alıp CHP milletvekili yapmasına bir gönül borcu/şovu olarak açıklayabilir miyiz ?

Olabilir. Ama, Sarıgül’ün Kılıçdaroğlu’na sımsıkı sarılmasının altında başka amaçların da olabileceğini düşünüyorum ben.

Kısa vadede, Özel’in istifa etmesi halinde Grup Başkanlığı için PM’ye sunulacak adaylar arasında Sarıgül de olabilir; Kılıçdaroğlu’nun manipülasyonu ile  elbette…

Ancak, Sarıgül böyle “emanetçi” pozisyonunudaki makamlarla yetinecek birisi değil. Acaba diyorum uzun vadede kendisini Kılıçdaroğlu’nun yerine düşünüyor olabilir mi ? Bunu daha derinden düşünmesi için Kılıçdaroğlu’ndan bir “tüyo” almış olabilir mi ?

Buna hayır diyemiyorum içimsıra. Hoş zaten Sarıgül, kariyerizmin Türk siyasal yaşamındaki ikonudur ! Sürgit gölgede kalacak birisi değildir.

Kılıçdaroğlu ise şu sıralar denize düşenin yılana sarılması modunda…Desteğini esirgemeyenlere CHP’nin anahatlarını bile vedalaşabilir !.. Bu yaklaşımı biraz daha derinleştirmek için makarayı biraz geriye saracağım:

Sarıgül’ün siyasal yaşamı CHP Şişli ilçesi Gençlik Kolu yönetim kurulu üyeliği ile başlıyor. Daha sonra sekreterlik, yönetim kurulu başkanlığı, ilçe başkanlığı ve il başkan yardımcılığı diye devam ediyor…

CHP’nin bilinen nedenlerle SHP’leşmesinden sonra yapılan 1987 genel seçiminde SHP milletvekili olarak meclise giriyor…

Daha sonra onu, 1999 yerel seçimlerinden DSP’den Şişli Belediye başkanı adayı olarak görüyoruz. Seçimi kazanıyor. 2014 yılına kadar bu görevi sürdürüyor. Ancak, bakın nasıl ve nerelerde:

Şişli Belediye başkanlığı Sarıgül’ün siyasal kariyerinde bir dönüm noktası oluyor. Tam 15 yıl, sosyete semtinin sosyetik başkanı olarak ünleniyor, magazin basınının vazgeçemediği bir isim haline geliyor. Kendi ifadesiyle bu dönemde günde iki kez giysi değiştiren ve özel kravatçısı olan bir siyasetçi olarak başkanlığını yaptığı semtle  tam bir uyum sergiliyor.

Artık nasıl olduysa, bu parlak belediye başkanlığının 3. yılında partisi ile nizaya düşerek istifa ediyor, İsmail Cem’in önderliğinde kurulan Yeni Türkiye Partisi’ne (YTP) katılıyor. Ancak, YTP macerası bir yıl sürüyor. YTP’nin siyasal arenada bir varlık gösterememesi üzerine istifa edip CHP’ye katılıyor. Ancak orada da “tek” durmuyor, Erdal İnönü’nün  karşısına Genel Başkan adayı olarak çıkıyor, ama seçimi kaybediyor. Dahası “Kurultayı darbe ve şiddet ortamına çevirdiği” suçlamasıyla CHP Disiplin Kurulu tarafından partiden atılıyor.

Sarıgül’ü bu kez 2004’de yeniden dönüyor; ama, DSP’deki ikinci dönemi de çok uzun ömürlü olmuyor. 2009’da DSP’den istifa edip Türkiye Değişim Hareketi’ni (TDH) başlatıyor. Ancak, hareket partileşemiyor, Genel Başkanlığını Kılıçdaroğlu’nun yaptığı CHP’yi destekleme kararı alıyor.

2013’te onu CHP’de görüyoruz. Disiplin Kurulu kararı kaldırılıyor ve 2014 seçiminde bu kez CHP’den İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı adayı oluyor, ancak seçimi kaybediyor.

Sarıgül’ün ikinci CHP macerası beş yıl sürüyor. 2019 seçiminde Şişli Belediye Başkanlığına aday gösterilmediği için CHP’den istifa edip 3. kez DSP’ye geçiyor. DSP’den Şişli Belediye başkanı adayı oluyor, ancak seçilemiyor.

2020’de DSP’den ayrılıp bu kez kendi partisini, Türkiye Değişim Partisi’ni (TDP) kuruyor.

Bu parti üç yıl yaşayabiliyor. Sarıgül 2023 Mayıs seçimleri öncesi  CHP’ye katılma kararı alıyor ve CHP listesinden Erzincan milletvekili seçiliyor.

Eğer bu yazıya buraya kadar sabrettiyseniz sizi kutlarım. Sarıgül’ün gelgitleri benim de yazarken başımı döndürdü…

**

Şöyle bağlayacağım:

Böyle bir siyasi geçmişe sahip bir politikacı CHP’de “tek” durur mu ?

Sanıyorum Kılıçdaroğlu sonrasına hazırlanıyor. O da olmazsa 4. kez DSP de gidebilir belki. İyi de olur. Çünkü DSP Genel Başkanı AKP’ye gitti, Ecevit’in solcu partisi DSP’nin yüzünü yere baktırdı.

Yazıyı bitirirken şunun da altını çizmeden edemeyeceğim ama:

Sarıgül, siyasal yaşamı boyunca “mahalle”den hiç kopamıyor; olsa olsa mahallenin semtlerini, sokaklarını  dolaşıyor.

İlkesizliğin ilke halini geldiği günümüz siyasal koşullarında bu da bir şeydir !..