Gözaltında iken “kaybolan” yakınlarının bulunması istemiyle yıllardır her cumartesi günü eylem yapan Cumartesi Anneleri ısrarla engelleniyorlar; her cumartesi  onlarca “anne” gözaltına alınıyor, sorgulanıyor…

Eylemciler aslında bir avuç. Taşkınlık filan da yapmıyorlar. Sadece her cumartesi “gözüküyorlar”, o kadar ! Ellerinde AYM’nin hak ihlali kararı da var artık. Buna rağmen çoğu sürüklenerek gözaltına alınıyor her hafta…

Peki niçin ?

Soruyu yanıtlamadan önce sokak gösterileri üzerine birkaç söz söyleyeceğim:

Sokak gösterileri ekonomik, demokratik/siyasi olmak üzere ikiye ayrılıyor.

İlki, adı üzerinde, ekonomik karakterdeki spontane/kendiliğinden gelme eylemler.

Sözgelimi maaşlarını almayan bir taşocağı işçilerinin sokağa çıkması, ekonomik karakterde spontane bir eylemdir. Burada muhatap maaşlarını vermeyen patrondur. Maaşlar ödenir, eylem sona erer.

Muğla’daki Akbelen eylemi ise demokratik karakterde bir eylem. Burada muhatap ağaçları kesen Limak şirketi değil sadece, ona bu imkanı sağlayan iktidar da !

Buradan bakıldığında , eylem, Akbelen’deki ağaçların kesilmesini protesto değil  sadece. İktidarın çevre politikalarını hedef alan bir eylem de. Çevre ve toplum iç-içedir. Bu nedenle eylem toplumsal karakterde.

Demokratik eylemleri değişik hedefleri vardır. Kimisi doğrudan iktidarı hedef almazken, kimisi iktidarı hedef alır, değişmesini ister. Kimisi de onunla da yetinmez toplumsal sistemin değişmesini isteyebilir. Farklı ideolojilere dayalı siyasi taleplerdir bunlar.

Eylemlere karşı iktidarın takındığı tavır, (eğer varsa) demokrasinin kalite ölçüsüdür. Eylemlere karşı uygulanan “orantısız güç” ülkenin demokrasi ligindeki yerini işaret eder. Övünecek bir yer olmaz burası…

Şiddet çözüm değildir, çünkü etki-tepki yasasına koşut olarak karış eylemleri doğurur. Sindirilmiş toplumlar ise en tehlikeli toplumlardır ayrıca.

**

Cumartesi Annelerine geliyorum:

İktidarın Cumartesi Anneleri’ne en küçük bir demokratik tolerans göstermemesinin nedeni, yanıtını veremeyecekleri ya da vermek istemedikleri bir soruyu/konuyu ısrarla gündemde tutmaya çalışmalarıdır.

Çok önemli bir konu bu; çünkü öznesi insan ! Buradan bakıldığında, annelerin talebi sadece demokratik bir hak değil, insan haklarına dayalı evrensel bir talepte de !..

İktidar talebi karşılayamadığı için unutulmasını istiyor…

Anneler, iktidarın topuk dikeni kısaca !..

**

Ülkemizde sadece ekonomik kriz yok, ona bağlı olarak sosyal bir kriz de var. Bu yeni ortaya çıkmış değil, seçimden önce de vardı. Sandık, iç-içe geçen iki krizin siyasi krize boyutlanmasını geçici olarak önledi. Ama, ekonomik ve siyasi kriz derinleştikçe siyasi kriz yeniden başgösterecektir. Siyasi kriz, yönetenlerin yönetemez hale gelmesi olayıdır. Şu an böyle bir durum yok. Ama, dayanılmaz boyutlara tırmanan yaşam pahalılığı, Maliye Bakanı Şimşek’in işaret ettiği 2024 ortasından itibarende inişe geçmez de sarkarsa, bir olağanüstü seçimin koşulları da filiz vermeye başlar ve hızla olgunlaşır.