Ne güzel deyişlerimiz vardır:

Örneğin halka zarar veren gelişmeler karşısında savunma/mücadele imkanlarının kısıtlandığı durumlar şöyle metafore edilir:

İtler serbest, taşlar bağlı !

Diyelim ki “it”, fiyat artışları/enflasyon olsun.

“Taşlar” ise ücret düşüklüğü ve ona karış verilen mücadelenin kısıtlanması…

Enflasyonun sürekli olarak dargelirli halkı “ısırması” karşısında periyodik zamların düşük tutulması, deyişe cuk oturuyor.

Peki bu yöntem, ekonomiyi düze çıkartacak ya da “rasyonalize”edecek finansal varyasyonlardan birisi olabilir mi ? Yani taşlar bilerek mi bağlanıyor ?

Ekonomistlerin bazıları (örneğin Ege Cansel)bu soruya olumlu yanıt verenlerin olduğunun altını çiziyor. Bu taklacılık şöyle bir şey :

Merkez Bankası parayı sıkıyor, hazine bütçeyi…Somutta bu, ücret artışlarının enflasyonunu altında sınırlanmasına neden oluyor. Bunun doğal sonucu olarak ekonomi yavaşlıyor, talep düşüyor, üretici-satıcı, daralan satış hacminin daha da daralmasını önlemek için fiyatları aşağı çekiyor; bu da enflasyonu düşürüyor…

Bu mu acaba yapılmak istenen ?

Tabii bu politikaya itirazlar da var, ama konumuz bu değil.

Ücretlerin sürekli olarak enflasyonun (gerçek) altında tutulması şeklide izlenen ekonomi-politikanın yukarıdaki formüle ters düşmediğini  gösteriyor.

Aslında sistemin özü bu: Nasıl ki kapitalist kârını arttırmak için başta işçilik maliyetini düşürmeye çalışıyorsa, ülkeyi yönetenler de aynı yöntemi uyguluyor. Çünkü emekçinin toplam katmadeğer içindeki payı yüzde 85, ama aldığı pay yüzde 25 ! Aradaki fark, egemenlerce paylaşılıyor…Zenginlikler küçük bir azınlığın elinde toplanırken, yoksulluk büyüyor…

Hazine Bakanı Şimşek ve ekibi bunu tersine çevirebilecekler mi ?

Rivayet o ! Ama bu konuda elimizde yüzlerce yılın deneyimi var. Sistem buna izin vermiyor !..

Bundan sonra söyleyeceklerim belki muhalefeti de kızdıracak eminim, ama söyleyeceğim:

Toplumsal sistem içinde kalındığı ve benzeri ekonomi politikalar izlendiği sürece iktidara CHP de gelse çok şey değişmez.

1930’lu yılların karma modelinin yaratıcı bir şekilde güncellenmesi sözdışı…Biz neoliberalizme teslim olan Kılıçdaroğlu’nu boşuna mı eleştirip duruyoruz !..

**

Şimşek ve ekibi neoliberalizmin yolaçtığı ekonomik çöküşü, neoliberal yöntemlerle tamir etmeye çalışmak gibi ironik bir yoldalar…Ancak geçici olarak başarılı da olabilirler. Çünkü neoliberalizm, iki kriz arasında geçici “boom” (refah) dönemlerinin yaşanmasına izin veriyor. Ama koşulu var: Krizin atlatılması !..

Buradan baktığında Şimşek ve ekibinin başarılı olmasını istiyorum. Çünkü başka seçenek yok. O da başarılı olmazsa kaotik bir sürece girer güzelim ülkemiz…

Şunu da söylemeden geçemeyecim ama:

Şimşek, modelini uygulamak için böylesine hoyratça yüklenmeli miydi halkın üzerine ?

Sanıyorum şuradan buradan para buluncaya kadar ivedi finansal sorunların üstesinden gelmek için bu yol tutuldu….Hoş zaten hazine boşalınca halka  vergi salınması tüm sınıflı toplantıların ortak özelliğidir.

Sonuç ?

Hepsi bir yana güncel taplo başlıktaki deyişi getiriyor akıla:

Taşlar bağlı, itler serbet !..