Olaya sınıfsal pencereden baktığınızda, Mehmet Şimşek’in Maliye Bakanlığına getirilmesi, ekonomik iktidarın burjuvazinin İslamcı kanadından seküler kanadına geçtiğini gösteriyor.

AKP bir orta tabakalar tabanından doğru, zaman içinde devlet olanaklarını kullanarak kendi burjuvazisini yarattı. AKP öncesinin egemen gücü olan seküler sanayi burjuvazi kenara itildi.

Şimdi ekonomik iktidar yine onlarda.

Neden bu yola sapıldı peki ?

Çünkü islamı referans alan ekonomi modeli çöktü.

Aslında çok da absürd bir model değildi bu. Çünkü teorik olarak üretim ve dışsatım dayalıydı. Dış ticaret açığı bu şekilde giderilecek, döviz girişi ile cari açık dengelenecekti.

Olmadı. Çünkü model ulusça kemer sıkmaya dayalıydı. Arkadaşlar kemeri sadece halka sıktırdılar, kendileri kemerleri bir delik daha genişlettiler. Bu yüzden ithalat büyüdü, döviz azaldı, kur patladı, bu da enflasyonu patlattı…

Yürümeyeceğini görünce eski modele dönüş yaptılar. Ekonominin dizginlerini neoliberalizme verdiler.

Mehmet Şimşek ne yapacak ? Politika faizini yükseltip uluslararası tefecilere yeşil ışık yakacak: Parasıyla para kazanmayı meslek edinmiş üçkâğıtçılar borsaya hücum edecek…

Peki yatırımcı (istihdam yaratan) para gelecek mi dışardan ? Gelmeyecek. Çünkü bu bir güven sorunudur.

Başka ?

Borç bulmaya çalışacaklar.

Nereden ?

Rusya savaşta, “benden bu kadar” deyip çekildi; araplar da “biraz da başka yerlerden bulun” deyip kapıyı gösterdi. Ne kaldı geriye ?

Her türlü kiri-pası Haçlılar !Yahut “her kötülüğün anası” saydıkları dışgüçler !

Mehmet Şimşek’e bu nedenle de ihtiyaç vardı. Bir de MB Başkanı Gaye Hanıma…Biri İngiltere, öteki ABD referanslı, oralarda karşılıkları var…

Boşluktaki soru ise şu:

Şimşek ekonomiyi toparlama sürecinde işbirlikçi seküler burjuvaziye içerde yeni mevziler kazandırabilir mi ?

sanmıyorum. Erdoğan buna izin vermez. Durumu idare edeceklerdir.

Neoliberal modeli dönüş işe yaramazsa ne olacak peki ?

O işe Rufailer karışır deyip geçeceğim.

Egemenler kendi aralarında oynuyorlar. Güzelim ülkemiz deney laboratuvarına döndü !, Sonuç alamıyorlar.

Sorun toplumsal sistemde çünkü. Tekelci vahşi kapitalizmde ! Neoliberalizmde !..

İçinde bulunduğumuz tarihsel ve toplumsal/siyasal koşullarda sistem değişikliğini gündeme taşımak fantezi olur. Bu yüzden iktidar mücadelesi, seküler demokrasi güçleriyle  ırkçı milliyetçi-islamcı sentezi arasında gözüküyor.

Birisi  klasik demokratik bir rejim peşinde öteki kapitalizmin dinci yorumu(rejimi) peşinde…

Şu an belirleyici olan ikincisi…

Oysa Türkiye’nin ihtiyacı klasik bir burjuva demokratik rejim de değil, dinci bir rejim de değil…

Türkiye’nin ihtiyacı, Cuhuriyetin kuruluş felsefesine dönülmesi ! Bu felsefenin ilkelerinin yaratıcı bir yorumla güncellenmesi…Bu yol, toplumsal bir sistem değişikliğinin de önünü açan bir yoldur.

**

Bunun hayata geçirilmesi için özüne dönmüş bir CHP ile tüm solun  birliğine ihtiyaç var. Son seçimde iktidara oy vermeyen 25 milyon  insanımızı ideolojik ve siyasal bakımlardan reorganize edecek bir öndere yahut…

Yoksa sorun Kılıçdaroğlu-İmamoğlu sorunu değil. CHP’nin merkez soldaki yerini alma ve toplumsal muhalefetin başına geçme sorunu.