Sonunda Erdoğan bile pes etti: “Ben bu koltukta oturduğum sürece kimse faizi yükseltemez” demişti. Sonunda ne oldu ? Neoliberalizmin rahle-i tedrisinden geçmiş Mehmet Şimşek’e, onun temsil ettiği seküler sanayi burjuvazisine ekonomik iktidarı teslim etti. Rivayetlere göre, Şimşek’e faizi 20 puana kadar arttırma ruhsatı da verildi. Buna göre, Şimşek, Erdoğan’ın bilgisi dahilinde, kafasına göre takılacak ! Bu ayın sonuna doğru da politika faizini arttırarak gerçek anlamda işbaşı yapacak.

Kadrosunu kurma ruhsatı da aldı. Batı’da okumuş, Batı’da karşılığı olan ve hakikaten emperyal ekonomiyi iyi bilen Hafize Gaye Erkan Merkez Bankası’nın başına getirildi.

Sanılmasın ki Şimşek ve ekibi ekonomiyi pat diye düzeltecek, halkı refaha kavuşturacak. Öyle bir şey olmayacak. Belirsiz bir süre için daha da fakirleşeceğiz…

Şimşek’in “sabır” istemesinin nedeni bu. Umudumuzu yemliyor ! Erdoğan kaç kez yaptı bunu !..

Lâfı şuraya çevireceğim:

Erdoğan, Nas’ta ısrar etmesinin anlamsızlığını gördü, şimdilik de olsa, çekildi. İşi neolibarilizmin yıldızlarına bıraktı.

Aynı şeyi Kılıçdaroğlu niçin yapmıyor peki ?

Düne kadar en yakınları sayılanlar bile ayakta ! Kimisi, “çekilmesini bilmek gerek” diye doğrudan laf sokuyor. İmamoğlu, “aday”lık modunda. Kılıçdaroğlu milletvekili olmadığı için CHP Grup Başkanı seçilen Özgür Özel; “sorumluluk almaktan kaçınmam” açıklamasıyla kolları sıvıyor. “CHP’de genel başkan kim olmalı” şeklinde bir ankette Kılıçdaroğlu’ndan  fazla puan alan Mansur Yavaş, anketin alına gülümseme emojisi koyuyor…

Kurtlukta düşeni yemek kanundur !

Kılıçdaroğlu ya düştüğünün farkında değil ya da (bu somut duruma rağmen) kabül etmek istemiyor !..

Politikada vefa diye bir şey yoktur. Politikacılık orman yasalarına tabidir. Düşeni yerler.

Yenilmemek için ne yapmak gerekiyor ?

Haysiyet erozyonuna maruz kalmamak için çekilmek !

Demokratik teamüllen de bunu söylüyor zaten.

Güzelim ülkemizin demokrasi özürlü olması burada da görülüyor ayrıca:

Her partide delegeler değişiyor, ilçe yönetimleri değişiyor, il yönetimleri değişiyor, PM ve MKY’ler değişiyor. Seçimler gelip geçiyor, milletvekilleri değişiyor, sadece Genel  Başkanlar değişmiyor !“ Genel Başkanlık tapulu mülk sanki !

Kılıçdaroğlu 15 yıldır CHP’nin başında. Tıpkı Erdoğan ve Bahçeli gibi yerinden kımıldamıyor.

Bu, demokratik teamüllere de uymuyor. Tıpkı uzun yıllar süren tek adam yönetimleri gibi, değişmeyen genel başkan modu, totaliter bir çağrışımı da beraberinde taşıyor. Liderlerin göstermelik kongrelerde tek aday olarak seçilmeleri (!) bu gerçeği değiştirmiyor.

İktidarda kalanlar bu gerçeği kamufle edebiliyorlar, ama iktidar hedefini bir türlü tutturamayan anamuhalefet partileri için koltuk-koliklik çekilmiyor ! Serde “ solculuk” filan da varsa, hiç !

Normalde Kılıçdaroğlu’nun Kurultayda hiçbir şekilde aday olmayacağını açıklaması gerekirdi. O ne yapıyor ? Kurultay beni yeniden seçebilir diyor…

**

Şu da var:

Kılıçdaroğlu’nun yerine talip olanların argümanı “değişim”! Değişim albenili ve sihirli bir kavram. Bilimsel de. Ama, bugüne kadar değişim isteyenlerin hiç birisi, değişim’den ne anladığının ipuçlarını vermedi. Elde soyut bir kavram var, ama onun içini dolduran yok !

Ne İmamoğlu ve ne de ötekiler, “altıok programını gülcelleyeceğiz” demedi. “CHP’yi özüne döndüreceğiz” demedi. Cumhuriyet devrimine atıfta bulunan bile yok !

Peki nedir değişecek olan ?

Vitrin mi ?

Onu zaten Kılıçdaroğlu vura-kıra yapıyor.

İmamoğlu’ndan değişimden ne anladığını  açıklamasını beklemek hakkımız. Yuvarlak laflarla CHP değişmez

Yok, “mazruf” aynı kalacaksa, zarfın değişeceği yenilenme/değişim olmaz !..