Siyaset böyle bir şeydir işte:

Düşerseniz , yerler !

Kurt kanunudur bu !

Anadolu’nun binlerce yıllık kültürel imbiğinden süzülmüş şu özdeyiş hepsinin özeti gibidir:

Düşenin dostu olmuz !

**

Kılıçdaroğlu artık milletvekili değil, dokunulmazlığı yok. Buna karşılık mecliste çok sayıda fezlekesi var. MHP, Kılıçdaroğlu’nun yargılanmasını istiyor…Görünüşe göre,  Kılıçdaroğlu’nu siyaseten yeme hazırlığı yapılıyor.

Keza  İmamoğlu da topun ağzında: Yerel mahkemenin aldığı siyaset yasağı kararının istinaf mahkemesinde onandığı yazılıp çiziliyor.

Üç yıldır cezaevinde olan HDP eski eşbaşkanlarından Selahattin Demirtaş tehlikeyi sezdi, siyaseti bıraktığını açıkladı.

Pes  etti Türkçesi! Hani belki muhalefetten vazgeçersem beni bırakırlar umuduyla mı, emin değilim…Çekilmesinin gerekçesi olarak kendi partisini alenen suçlaması şık değildi ! Çünkü bunlar parti-içi sorunlardır, parti içinde çözülmeleri gerekir.

Aldı beni bir düşünce:

İktidar, yargı üzerinden muhalefet liderlerini cezalandırma yolunu mu izliyor, duygusal mı davranıyor yahut; yoksa  örneğin, zaten misyonunu tamamlamış konumdaki Kılıçdaroğlu’nu “mağdur” pozisyonuna iterek CHP’nin onu sahiplenmesini,bu şekilde yeni lider ve değişim arayışlarını ertelemelerini mi istiyor ? Kılıçdaroğlu üzerinden tüm CHP’yi yeme taktiği mi  bu yoksa ? Öyle ya, en kolay rakip sandıkları birisini yendikten sonra onu niye tasfiye etsinler !

İki gündür yazıyorum:

CHHP yolayrımında:

Kılıçdaroğlu ve çevresi vitrini yenileyip devam etmek istiyor. Oysa CHP’nin ihtiyacı bu değil. CHP’nin ihtiyacı, yenilgiyi fırsata dönüştürüp partinin kuruluş felsefesine/temel ilkelerine yüzünü dönmek ! Altıoka sımsıkı sarılmak ! Son dönemlerde pragmatizmin, Makyavelizm’in, oportünizmin örtüleri altında görünmez hale gelen kuruluş programını yaratıcı bir yorumla güncellemek !

Kılıçdaroğlu ve merkez kadrosu bunu yapamaz ! Kılıçdaroğlu ve “yenileyeceği”vitrini, olsa olsa kendi çevresinde dönmeye devam eder; büyük bir olasılıkla gelecek yerel seçimde fireler verir.

CHP’nin tepeden tırnağa değişmeis gerekiyor. Bunun için de tabanın ve radikal bir değişimden yana olan partiiçi muhalefetin seslerini yükseltmeleri !

Dokuz ay sonraki yerel seçimleri  göstererek değişime karşı çıkmak opartünizmdir/eyyamcılıktır.

**

CHP uzun yıllardır seçim kazanamıyor. Seçim kazanmak için giriştiği saçma-sapan ittifaklar partinin kendinden uzaklaşmasına, yozlaşmasına  yolaçtı. Bunu artık tüm CHP’lilerin görmesi gerekiyor.

Şunu da görmesi gerekiyor:

İktidarın yargı yoluyla Kılıçdaroğlu’nu tasfiye operasyonuna girişmesi olasılığı, tekrar edeceğim değişim ihtiyacını küllemek amacını güdebilir: Bir mağdur yaratılır, herkes mağdura sahip çıkar, parti-içi muhalefet susturulur, Kurultay yoluyla partinin radikal bir değişime uğramasının önü kesilir…

Diyeceksiniz ki böyle bir durumda Kılıçdaroğlu’nun tasfiyesine sessiz mi kalınmalı ?

Hayır ! Tabii ki tüm hukuki olanaklar kullanılarak Kılıçdaroğlu’na sahip çıkılmalıdır. Ama, siyaseten değil !

Kurtlukta düşeni yemek kanundur !..

Aynı şeyi İmamoğlu için düşünmüyorum. Onun misyonu sürüyor.