Beklenen oldu, Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ,cumhurbaşkanlığı seçimin ikinci turunda Kılıçdaroğlu’nu destekleme kararı aldı.

Ata İttifakı’nın diğer partisi Adalet Partisi de Kılıçdaroğlu demişti.

Tablo ilginç:

ATA’nın belkemiğini oluşturan iki parti muhalefetin adayını destekliyor adayları Sinan Oğan Erdoğan’la el sıkıştı !

Erdoğan’ın yaptığı açıklamaya göre, Oğan için bir bakanlık kurulması sözkonusu; Afet Bakanlığı !..

Zafer Partisi Genel Başkanı Özdağ desteğinin karşılığı olarak ne aldı peki ?

Kılıçdaroğlu’ndan bu konuda bir ses çıkmadı ama Özdağ sosyal medya hesabından içişleri bakanlığını ilân etti bile !

Bu kepazeliği pragmatizm kavramıyla açıklayanlar var. Ama bence pragmatizmin babaları ABD’li Charles Peirce (1839-1914) Wilham James’e (1842-1910) rahat olsun; koltuk karşılığı oy satmak pragmatizm değildir; bunun adı düpedüz seçmen satıcılığıdır!

Ata İttifakı’nın adayına oy veren ülkücü seçmen de şaşkın ! Ülkücüye oy veriyor, oylar (teorikman) ikiye bölünüp bir kısmı mahafazakarlara, bir kısmı da “sosyal demokratlar"a, gidiyor ! Genelde, Cumhur ve Millet İttifakları arasında bölünüyor !

Bu parsalasyondan kim kazançlı çıktı peki ?

Kılıçdaroğlu !

En iyi transferi kim yaptı ?

Teorik olarak Özdağ ! Teorik diyorum henüz seçim kazanılmadı çünkü.

**

Ilımlısı radikali ile bizim milliyetçiler, Başkanlığı almaları halinde Suriye’lileri iki yıl içinde ülkelerine göndereceklerini söylüyorlar. Olabilir mi böyle bir şey ?

Bu soruyu yanıtlamadan önce, ilkten ortadoğu’nun komşu coğrafyasına bir göz atalım:

Irak ve Suriye,  ABD ile Rusya’nın bilek güreşi yaptığı coğrafyanın stratejik bakımdan en önemli ülkeleri içinde yeralıyor. Ötekiler Türkiye ile İran.

ABD, Büyük Ortadoğu Projesi (BOP) kapsamında bu ülkeleri bölmek istiyor. Kullandığı başlıca enstüraman da Kürtler. PKK ve onun Sağ Kolu olan PYD. ABD’nin bölgedeki  para-militer gücü, bunlar.

ABD, Irak’ı böldü, Suriye’yi bölemedi. Rusya’yı arkasına alan Esad, ülkesinin büyük bölümünü kontrol ediyor hâlâ. ABD’nin amacı, Suriye’nin kuzeyinde Kürtlere bir garnizon devlet kurdurup burasını ABD üssü haline getirmek, Rusya’yı biraz daha kuşatmak. Bu doğrultuda önemli adımlar attılar.

Türkiye sınır güvenliğini sağlamak için, Suriye’nin kuzeyine asker soktu. Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) ,bölgedeki öncü gücü.

Türkiye’nin sığınmacıları ülkelerine gönderebilmesi için Esad rejimiyle ve onun arkasındaki Putin rejimiyle iyi ilişkiler kurması gerekiyor. ABD ise, Suriye’nin kuzeyinden çekilinmesini istemiyor. Paralı askerlerden oluşan ÖSO ile PKK/PYD de ! Aksi durumda işsiz kalacaklar.

Erdoğan, seçim öncesi Putin’in de yönlendirmesiyle Esad’la ilişki kurma yolunu tuttu. Ancak Esad’ın koşulu var, Türk Ordusunun Suriye’den çekilmesini istiyor.

Diyelim ki Kılıçdaroğlu seçimi kazandı. Sığınmacıları göndermek için Esad’ın kapısını çalmak, Rusya’nın garantörlüğünü kabül etmek zorunda. ABD ise doğal olarak buna karşı.

Dikkat ederseniz, genel kanaatin aksine, ABD, seçimlerde Kılıçdaroğlu’nu destekleyen bir görüntü vermedi. Rusya, Erdoğan’ı destekliyor, ama ABD çekimser kaldı. Taraf alsaydı, Erdoğan’ı zor durumda bırakarak girişimlerde bulunurdu. Bulunmadı.

Peki niçin ?

Çünkü sanıldığının aksine ABD , Erdoğan’ın gitmesini istemiyor. Çünkü neoliberalizmin en önemli taşıyıcısından birisi Özal’dı, öteki Erdoğan.

Buradan bakıldığında ABD Kılıçdaroğlu’na güvenmiyor. Çünkü sığınmacıları ülkelerine göndermek için Esad ve Putin ile uzlaşmasının zorunlu olduğunu biliyor. Ayrıca, Erdoğan’ın 22 yıl içinde çok kez gözlenen ABD-Rusya gelgitinin noktalanmadığını da biliyor. ABD, Erdoğan’dan vazgeçmiş değil kısaca.

Yani sığınmacıların ülkelerine gönderilmesi olayı Türkiye’nin genelde dış, özelde Ortadoğu politikasını çok yakından ilgilendiriyor. Bu sorun, ABD-Rusya arasında ya da Batı ile Avrupa arasında “tarafsız” kalınarak çözülecek bir sorun değil.

Uzatmayacağım. Siz kendisini içişleri bakanı ilan eden Ümit Özdağ’ın sallamalarına bakmayın ! Sığınmacıların ülkelerine gönderilmesi olayı çok karışık, riskli ve Türkiye’nin dünyadaki yerini belirleyecek çok önemli bir sorun.