Zafer Partisi lideri Özdağ racon kesiyor:

Kırmızı çizgileri “mülteciler”in gönderilmesi ile anayasanın ilk dört maddesine dokunulmaması imiş. Tarikatlara filân da karşılarmış…İki taraf’tan hangisi bu koşullara evet derse onu destekleyeceklermiş, ikisi de hayır derse kenara çekileceklermiş…

ZP’nin cumhurbaşkanı adayı olarak ilk turda %5 oranda oy alan Sinan Oğan ise, cumhurbaşkanlığı yardımcılığı, bakanlık gibi konularda taraflarla pazarlık yapılabileceğini, sadece imâ etmeyor, söylüyor da ! Buna göre, ZP Genel Başkanı, ilkeli; adayı pragmatik açılardan yaklaşıyorlar destek sorununa.

Hangisi doğru ve inandırıcı bunların ?

Özdoğan’ın yaklaşımı doğru, ama inandırıcı değil; Oğan’ın yaklaşımı etik değil, ama daha inandırıcı.

İkisini bir araya getirdiğinizde ise şöyle bir önlem çıkıyor bunlardan:

“Kırmızı çizgilerinize evet demeniz yetmez, bir şeyler de vermeniz gerekir !..”

Kim verir o “birşeyler”i ?

Erdoğan’a kalsa verir. Ama MHP Oğan’a fena halde takık. Daha dün Bahçeli’nin basın danışmanı Yıldıray Çiçek şöyle seslendi Oğan’a:

“Tam zübük hikayesi gibi. Hayata hep merfaat penceresinden bakan tipleme.”

Kaldıki AKP’nin dağarcığında biri Kürtçü ikisi şeriatçı parti var…Kürtçü olanı anayasanın ilk dört maddesinin değiştirilmesini istiyor. Öteki, Atatürk düşmanı !

Buradan bakıldığında ZP’nin Erdoğan’ı desteklemesi pek sözkonusu değil gibi. İlke olarak Kılıçdaroğlu’na daha yakınlar. Ama, “bedava olmaz abi” diyorlar…

Bu yaklaşım çok şaşırtıcı değil. Burjuva politikacağından çıkarlar ilkelerin önünde yeralır. Belirleyici olan çıkarlardır; ilkeler sonra gelir. Her iki ittifakın, özellikle Millet İttifakı’nın düşünsel yapısı bize bunu söylemiyor mu ?

Somuta indirgediğimizde, Oğan’ın Kılıçdaroğlu’nu desteklemesi, pastadaki pay üzerinde anlaşmaya bağlı, Oğan, istediği verilirse, Kılıçdaroğlu’nu destekleyecektir.

Oğan ne istiyor, bilmiyorum. Ama, çok şey isteyeceği de kesin.

Millet İttifakı öyle bir açmaza düştü ki, Oğan’ın isteklerine hayır demesi olası değil.

İlkesizliğin bir başka örneğini Murarrem İnce’nin Memleket Partisi verdi: Memleket Partisi, iki adayı da testekleme kararı aldı; tabanını “serbest” bıraktı. Bu kararın alınmasında İnce’nin aktif rolünün olduğunu detaylandırmaya gerek yok !

Atatürkçülükmüş…Yenilikçilikmiş, Türkiye’nin çıkarları imiş… Bunların umurunda değil!..İlki koltuk peşinde, İnce dibe vurmuşların psikozu içinde, ölesiye nefret ettiği Kılıçdaroğlu’nun cumhurbaşkanı olmasını engellemeye çalışıyor !..

Ama şu da var:

Ne Oğan’ın ve ne de İnce’nin tabanı sonuçta robot değil. Bu pis oyunları onlar da görüyorlar !..

Burjuva siyasetinde çıkarcılığın ne ölçüde öne çıktığını gösteren bir başka örnek de Davutoğlu’nun densizliğiydi ! CHP listelerinden meclise on milletvekili sokan Davutoğlu’nun, genel sonuçları hiç umursamadan “gurup şovu” yapması çıkarcılığın bir başka tipik örneğiydi.

CHP, 32 milletvekili hediye ettiği muhafazakarları bir yana itip İyi Parti ile birlikte seçime girseydi, eminim daha kârlı çıkardı siyaset pazarından !..