Ä°mamoÄŸlu’nu taÅŸladılar, sıcağı sıcağına ekrana çıkarılan “akil”lerin çoÄŸu, taşın gerçekte demokrasiye atıldığını söyledi.
BoÅŸ lâftı ! Hangi demokrasi ? Olmayan ÅŸey taÅŸlanır mı ? Hayalet mi taÅŸlıyorlar ?
Ä°mamoÄŸlu’nun taÅŸlanması olayı, iktidarı yitiriyor olmanın korku ve telaşından beslenenlere özgü bir tür “ÅŸeytan taÅŸlaması” olayıdır !
Ä°ktidar 22 yılda ülkeyi öylesine kutuplaÅŸtırdı ve yandaÅŸlarının beynini öylesine yıkadı ki, muhalefeti “ÅŸeytan” gibi görmeye baÅŸladılar !
Bu durumu iki sözcükle en çarpıcı ÅŸekilde Sözcü TV’den Fatih Portakal özetledi. Åžu baÅŸlığı çekti ekranına !
TaÅŸ Devri !
Evet, güzelim ülkemizde siyasetin taş devrini yaşatıyorlar bize. 22 yılda ülkemizi kütürel bakımdan öylesine geri götürdüler ki; vandallık, provokasyon pespaye tezvirat siyaset yapmanın ona yöntemi haline geldi. Propagandanın içerdiğini de değişti bu arada: Kitlelere kendini anlatmanın yerini, karşı tarafı kötülemek aldı.
Ä°ktidar da ÅŸunun farkında: Rakibin kötü olması senin iyi olduÄŸun anlamına gelmez. Bu yüzden ehven-i ÅŸer havası yaratmaya çalışıyorlar: Tamam, bizim de yanlışlarımız var, onlar bizden daha kötü: “Ä°ÅŸgalci” “darbeci”, “vatan haini”…
ErdoÄŸan’ın zaman zaman bazı konularda özeleÅŸtiri yapması bu mantığın dışavurumu !
Peki taÅŸ ? Åžiddet ?
Sözün bittiÄŸi yerde ya sessizlik olur ya da çarşı karışır. DaÄŸarcıklarda ki tezviratın yetersiz hâle geldiÄŸi yerde taÅŸa/ÅŸiddete sarılıyorlar.
**
Bizim pencereden bakıldığında da, bir ehven-i şer kötünün iyisi arayışı içinde olunduğu gözleniyor. Şu ayrımlaki bu kez iyi-kötü kavramları bir bakış acısına dönüşüp yer değiştiriyor. Olası bir iktidar değişikliğinin kodlamasına dönüşüyor.
Şöyle konuluyor sorun: ErdoÄŸan gitmeli; ama, iktidar yine de deÄŸiÅŸikliÄŸi Türkiye’ye en ideal rejimi taşımayacak, çünkü deÄŸiÅŸim bir restorasyondan ibaret kalacak, toplumsal sistem deÄŸiÅŸmeyecek. Ama, deÄŸiÅŸim, ErdoÄŸan rejiminden daha kabül edilebilir, daha “ehven” bir deÄŸiÅŸim olacak.
Şöyle bir özdeyiş vardır !
“Ehven-i ÅŸerlerin en kötüsüdür” /kötülerin iyisi, kötülerin en kötüsüdür.
Doğrudur. Çünkü toplumsal gerçekleri komufle eder.
Ancak bir de somut gerçekler var:
Erdoğan rejimi sürerse, güzelim ülkemiz herhalde demokrasiye, onun rejimsel ifadesi olan parlamentoculuğa yelken açmayacak.
Bu kez radikal İslamcılığın ana yelkenini açacak.
Hangisi ehven-i şerdir bunların ?
**
Demokrasiye döneceğiz.
Demokrasi çok partiden, sandıktan ibaret bir rejim değildir; bir kıymetler sistemidir.
Türkiye bu anlamda hiçbir zaman demokrat olmadı. Ama, belki ilginçtir, gericilerin “diktatörlük” olarak nitelediÄŸi tek partili Atatürk Türkiyesi, klasik demokrasi kavramına daha yakındı. Çünkü inkılaplarla demokratik bir deÄŸerler sistemi yaratılmaya çalışıyordu.
Sindirilmiş, kandırılmış, beyni yıkanmış seçmenlerin oylarına dayalı bir rejimi, sırf ortada sandık var diye demokrasi sanmak ve öyle göstermek bir kandırmacadır.
14 Mayıs’ta ya demokratik bir rejimin olabildiÄŸi kadar restorasyonun önü açılacak, ya da Türkiye teorikman AfganistanlaÅŸma sürecine girilecek.
Ehveni ÅŸer hangisi ?
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
