Bu yazı kısa olacak. Çünkü hafif bir soğuk algınlığı geçiriyorum, kolumu kıpırdatacak gücüm yok.

İmamoğlu’nun Erzurum’da bir grup iktidar yandaşı tarafından taşlanması, beklenmedik bir olay değildi.

İktidar çok absürd bir propaganda çizgisi izliyor. Absürd, çünkü kendi düşünsel kimyasıyla çelişkili. Muhalefeti “işgalci” “darbeci” olarak suçlarken, onun arkasına ABD karşıtı bir milliyetçilik mostrası koyuyor.

Niçin öyle yapıyor ?

Çünkü din sömürüsü eskidi, etkisini yitirdi, ama milliyetçilik hâlâ işe yarayan bir enstrüman. Onu kullanmaya çalışıyor.

Akıla yakın savlar değil savları, bu yüzden pek işe yaramadı; halk da anlamadı zaten…Bu yüzden şiddete sarıldılar. Bahçeli’nin” vücutlarına mermi alırlar” açıklaması, durumundan vazife çıkartmak için bekleşen kaçıklara yönelik bir işaret fişeği gibiydi..Peşinden Şanlıurfa’daki silahlı provokasyon geldi ! Gerçekte kendi ayaklarına kurşun sıktıklarının farkında değiller.

İmamoğlu’nun bugünkü Konya mitinginin görkemi şiddetin ters teptiğini gösteriyor.

Korkuyorlar ! Sonuçta 22 yılda kurulan bir imparatorluk çökmek üzere ! Sadece siyasi iktidarı kaybetmiyorlar, cumhuriyetin 100. yılına odaklı İslamcı vizyonlarını ertelemek zorunda kalacaklar.

Seçimi esas tarihsel kılan da bu zaten. Yoksa toplumsal sistem değişmeyecek, islam referanslı otokratik rejim değişecek.

Bunun çok şey olduğunu iktidar değişirse göreceğiz. Ama, ayrıca, herşey olmadığını da…