Seçim süreçlerinde seçmenin yaklaşık yüzde 15’i “kararsızlardan”dan oluşur. Seçim yaklaştıkça bu yüzde erimeye başlar, son haftada 1-2’ye iner. Küçük bir azınlık oy tercihini son güne saklar.

Sanıldığının aksine, kararsızların tümü kafası karışık seçmenden oluşmaz. Kararsızların içinde, büyük bir oran oluşturmasalar da sınıf pusulasına sahip, kafası ideolojik ve siyasal bakımdan berrak seçmenler de vardır. Bunlar genellikle sol kanattandır.

Bunların oy tercihlerini son bir haftaya taşımalarının nedeni, kılı-kırk yaran ve azıcık  da paranoyal esintiler taşıyan aşırı titizlikleridir. Taraftarı ve hatta partileri bellidir, ama öte yandan kullanacakları oyun bir işlevi de olsun isterler.

Bu seçim öncesi ortaya çıkan tuhaf ittifaklar, bilinçli kararsızların oranını yükseltti.

Şöyle düşünüyorlar: Seçim şansı olup olmadığına bakmadan “ilkeli” davranıp “kendi” partimize mi oy vermeliyiz yoksa Türkiye’nin ve halkın esenliği için içimize sinmese de kazanma şansı fazla olan Anamuhalefet (Millet) İttifakına mı ?

İlk tercih, ilkeli davranma, bu anlamda kendine ters düşmeme anlama geliyor.

İkincisi, ilkelerin toplumsal faydacılığa kurban edilmesi anlamına ! Bu tercihte toplumsal sorumluluk bireysel/ilkesel sorumluluğun önüne geçmiş oluyor.

Seçime 7 gün kala bu modda olan aydın seçmenler var. Hatta benim çevremde bile !

Bunlar eski AKP sorumluların da içinde bulunduğu Millet İttifakına oy vermeyi içlerine sindiremiyorlar. Ama, öte yandan seçim şansı olmayan bir sol partiye oy vermeleri halinde oylarının boşa gideceğinin de farkındalar. Bunların arasında ABD çıkışlı Yeşil Sol yüzünden Emek İttifakı’na bile sırtını dönenler de var.

Şu gerçeğin de bilincindeler:

Türkiye sıradan bir seçime gitmiyor. 14 Mayıs’ta İslamcı  bir otoriterizm ile parlâmenter demokrasi oylanacak. Ya o, ya o, ikisinin arası yok !

Tamam. Baştan beri yazıp duruyoruz: Cumhur ve Millet İttifakları, özellikle Millet İttifakı özel tarihsel/siyasal dönemlerde ortaya çıkabilecek bir ittifak. Cumhur İttifakı, bu açıdan daha “uyumlu”. Çünkü sonuçta siyasi islam kökenli üç partiyi bir araya getiriyor. İttifak içindeki milliyetçi partilerin varlığı, farklı renkte bir yama gibi ! Hüda-Par’ın şeriatçılığının yarısına ayrılıkçı bir parti olması Cumhur İttifakı’nın en önemli defosu.

Soldan bakıldığında, Cumhur İttifakı tercihler içinde yeralmıyor. Bilinçli sol seçmenin oy tercihi, Emek İttifakı ile Millet İttifakı arasında değişiyor.

Ben Millet İttifakına daha çok şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Cumhurbaşkanlığı seçiminde böyle bir sorun yok. Şöyle söylemek daha doğru olacak galiba:

Cumhurbaşkanlığı seçiminde “kararsız” sol seçmen yok.

Cumhurbaşkanlığı seçmindeki kararsızları, milletvekili seçimindeki kararsızların çoğu gibi seçime ve ben merkezci, pragmatik açıdan bakan seçmenler oluşturuyor.

Buradan bakıldığında ekonomimizin  bugünkü durumuna göre “aşırı” denilmesi gereken vaatlerde bulunan Kılıçdaroğlu ön alıyor…

Şöyle toparlayacağım:

14 Mayıs’ta lâik Türkiye Cumhuriyet’i oylanacak. Sandığa gömülürse, 15 Mayıs günü, teorik olarak, bir başka Türkiye’ye gözümüzü açacağız.

Adamların niyetleri belli !..