Ulu çınarların gölgesinde ot bitmez denilir ya, Erdoğan da AKP’nin ulu çınarı. Onun gölgesinde, gerektiğinde yönetimi  sırtlayacak çapta siyasetçiler yetişmiyor. Yetişir gibi olanlar zaten gönderiliyor…

Erdoğan rahatsızlandı (geçmiş olsun) AKP’nin propaganda makinesi S.O.S vermeye başladı. Partinin ikinci, üçüncü adamları var gerçi, ama abuklamadan halka iki çift lâf edecek konuşma becerileri yok bunların  çam üstüne çam deviriyorlar…

Adalet Bakanının şampanya-seccade metaforu ile Yıldırım’ın “işgalci” abukluğunun yankıları durulmadan bu kez de içişleri bakanı 14 Mayıs’ı “darbe girişimi” olarak niteledi.

Kendileri, “Ooohhh” ları ünlü espritürel bir siyasetçidir. Bundandır  ilkten şaka yapıyor sandım. Değilmiş. 14 Mayıs dış güçlerin tezgahladığı bir siyasi darbe girişimi imiş !

Bu sav üzerine mantık üretmek abesle iştigal olur. Abukluğun da bir sınırı vardır sonuçta. O sınır açıldı mı geriye kalsa kalsa, “hadi canım sen de” kalır.

Türkçemizde, söyleyene değil söyletene bak diye harika bir özdeyiş vardır. Bu sözleri kim söyletiyor sayın Bakana ?

Seçimi yitirme fobisi mi ? Evet sayın Bakan seçimi yitirme psikozu içinde, yenilgiye kılıf arıyor… Benim bir şey dikkatimi çekti:

Sayın Bakan 14 Mayıs’ı  15 Temmuz FETÖ darbe girişimi ile koşulluyor. 15 Temmuz’da halk sokağa çıktı, darbeyi önledi diyor.

14 Mayıs bir darbe girişimi ise, kitlelere durumdan vazife çıkartın çağrısı olmuyor mu bu ?

Ben iyimser olacağım:

Hayır. Sayın Bakan, oyunuzu bize vermezseniz, “14 Mayıs darbe girimi” başarıya ulaşır demeye getiriyor herhalde…Sokağa çıkın diyecek değil ya ! Sonuçta içişleri Bakanı !..

Meral Akşener sözünü esirgemeyen bir siyaset lideridir, ayrıca halk ağzıyla da konuşur sık sık. “Bunlar artık kafayı yedi” deyip özetledi son gelişmeleri…

**

Demokrasisi yerine oturmamış, bu doğrultuda hâlâ arayış içinde bir ülkeyiz. Siyaset kültürümüzün yüzeysel, siyaset kalitemizin istenen düzeyde olmaması bu açıdan anlaşılabilir bir durumdur.

Bazen şunu soruyorum kendime:

Siyaset kültürümüzün derin olmaması mı iktidara AKP tipi partileri taşıyor genelde?

Bir genelleme yapmak gerekirse bu soruya olumlu yaklaşmak gerekiyor. Ama şu da var: tutucu iktidarların çağlar öncesine yaslanan siyaset kültürleri durumu daha da kötüleştiriyor. Abuk-subuk söylemler, ayrıştırıcı nefret dili bunun örnekleri.

Bundandır, Kılıçdaroğlu’nun kişiliğinde simgeleşen ve kutuplaşmayı ve nefret dilini reddeden kucaklayıcı çizgi olağanüstü bir özellik kazanıyor. Oysa olması gereken budur zaten.

Muhalefetin şansı; etik hassasiyeti, uzlaşmacı dili ve kucaklayıcı tavrı, iktidarın anlayacağı dil ile ustaca kaynaştıması…İlkini Kılıçdaroğlu, ötekini Meral Akşener simgeliyor.

İktidarın bu yeteneği yok. Tüm kadroları, ayrıştırıcı nefret dilini yeniden üretme yarışı içindeler. Bu yanlış, örnekleri gitgide çoğalmaya başlayan vahim gafların tetikleyicisi oluyor.

Bunun son örneğini içişleri Bakanı verdi.