Siyasi İttifaklar çok eleştiriliyor, ama şöyle bir faydası da yok değil:

Seçime tek başlarına katıldıklarında barajı aşamayacak partileri meclise taşıyor. Meclisin düşünsel içeriği zenginleşiyor . O partilerin tabanlarını oluşturan insanların yasama erki  içinde yeralmasını sağlıyor.

Örneğin Millet İttifakı içindeki üç muhafazakar partinin yüzde 5 civarında oyu varsa (ki öyle görünüyor) onların tabanlarını oluşturan 3 milyon kişi, CHP sayesinde mecliste temsil edilme imkanını bulacak veya ülke yönetimine katılacaklar.

İttifakların aynıları aynı yerde toplayan bir ideolojik bütünlüğe, ilke, ve etik kaynaşmaya sahip olmaması da bu durumu değiştirmiyor.

Hatta, ittifak ve destekleri ilginçleştiren kimi olayları da !

Demokratik Sol Parti’nin, üç koltuk için İslamcı otokratik iktidarı desteklemesi gibi ! Ecevit’in kemiklerini sızlattı diyorlar.

Ecevit de şeriatcı, Erbakan’la siyaset yapmadı mı vaktiyle ? Buradan bakıldığında SP’nin Millet İttifakı içindeki varlığı, Atatürk’ün kemiklerini sızlatmıyor mu ?

Türkiye Değişim Partisi’nin listelerinin tek koltuk için Millet İttifakına destek çıkması bir başka olay TDP’nin bir avuçluk tabanı varsa mecliste temsil edilecek…

Ben bunları kabül edilebilir buluyorum. Çünkü burjuva siyasetçiliğinin ilke ve siyasi ahlak kavramlarını çok da önemsemeyen siyaset yapma anlayışını deşifre ediyor. Bize bizi gösteriyor. Öğretici ve yararlıdır.

Hüda-Par olayı da öyle değil mi ? Hüda-Par, üzerinde bir terör örgütünün gölgesi olan şeriatçı bir Kürt Partisi. Yüzde 0,3 civarında oyu var. Ama Doğu ve Güneydoğu’daki on ilde ortalama yüzde 7 civarında!   Hüda-Par 2018 seçimine katılmadı bu rakamlar 2014 yerel seçim rakamları.

Hüda-Par ittifakta yer alarak hem tabanını mecliste temsil etme imkanı buluyor, hem de iktidarın oy uğruna neler yapabileceğini bize gösteriyor.

Soldaki ittifaklara bakın bir:

Türkiye İşçi Partisi, ayrılıkçı Kürt partisi ile el-ele. Bir diğer adıyla Yeşil Sol Parti ile! Yeşil Sol, Sosyalist bir parti değil. Sınıf mücadelesinin reddeden ve sadece adı “sol” olan parti. Dahası, emperyalizme de tıkı olmayan bir parti ! ABD patentli Yeşil Sol ağın tohumlarından türeyen bir parti…

TİP’in, TKP gibi sosyalist partilerle değil, Yeşil Sol’la ittifak yapması, siyasi ittifakların ideolojik dejenerasyonunu da göstermiyor mu ?

Sonuçta bütün bunlar Türkiye gerçeği ! siyasetimizin, istisnalar sözdışı, ideolojik pusulasının bozuk olduğunu, siyaset yapma üslubunun faydacı ve Makyavelci bir zemine bastığını gösteriyor.

Neyleyelim ki eldeki malzeme bu ! Şu anki çabalar, bu malzemeden mümkün olabilecek en ehveni şer iktidarı çıkartmak !

Başlangıç olarak Kılıçdarolu’nun, cumhurbaşkanı seçilmesinin ve mecliste de muhalefetin çoğunluğu elde etmesinin doğru olacağını düşünüyorum.

Çünkü artık net şekilde görülüyor ki AKP ile gitmiyor !

Bazen şunu söylüyorum kendime:

AKP’nin kendi ayağına kurşun sıkar gibi cumhurbaşkanlığı seçiminde yüzde 50+1 formülünü anayasaya  sokmasa, tabii ki ittifaklar filan da olmayacaktı. Demokrasimizin düşük profili böylesine net şekilde ortaya çıkmayacaktı.

Buradan bakıldığında, bu kararı ile, AKP’nin temsili demokrasimize bir yarar sağladığı bile düşünülebilir.