Kılıçdaroğlu ayakkabıları ile seccadeye bastı diye kıyameti kopartıyor yandaş basın. Erdoğan ile Adalet Bakanı bile topa girdi; Kılıçdaroğlu’na lâf soktular.

Kılıçdaroğlu da panik halinde özür üstüne özür diliyor, “samimi Müslümanlara” sığınıyor…Muhalefet kesimi, “kalabalıkta görmemiş” gibilerde mazeretler üretiyor.

Ama hiç kimse şu soruyu atmadı ortaya:

Seccadenin orada ne işi vardı ?

Normalde dürülü halde bir kenarda durması gerekmiyor muydu ? Halı üstüne seccade konulması mormal miydi ? Neyse…

**

Kılıçdaroğlu’nun ayakkabısı ile seccadeye bastı diye ipe çekmek vicdanlı bir yaklaşım değil. Onu, bilerek  seccadeye basan birisi olarak göstermeye çalışmak, hem Kılıçdaroğlu’nun inançlara saygılı, naif, barışçı kişiliği ile de çelişiyor, hem de islamın dine âlet edilmesi anlamına geliyor bu yaklaşım.

Esas sorunumuz da bu işte ! Her fırsatta islamı, politik bir araç olarak kullanma yanlışı !

İslamcı görünen bütün politikacılar bunu yapıyor. Ekonomi dahil her alandaki yanlışlarını islamı referansı gösterip örtmeye çalışıyorlar. Bir inancı, maddi hatalarını mazur göstermek için kullanıyorlar…

Dinin bir siyasi propaganda aracı haline getirilmesi, ona yapılan en büyük saygısızlıktır.

Bunun son örneğini seccade olayında yaşadık ve yaşıyoruz.

Olayın köpürtülmesinin Kılıçdaroğlu’nda yarattığı panik havasını da anlıyorum. Güzelim ülkemiz, ortaçağın kültürel değerlerini hâlâ içinde barındıran bir ülke. Cumhuriyet devriminin yarım kalması bunun temel nedeni. Bugünkü tarikat-cemaat örgütlenmeleri ile dinin siyasette hâlâ ağırlıklı olarak kullanılması, bu ortaçağ kalıntısı sosyo-kültürel zemine basıyor. AKP iktidarının 21 yıldır işbaşında kalabilmesinin temel nedeni de bu.

Bu ortaçağ kalıntısı sosyo-kültürel zemin varlığını koruduğu sürece benzeri gelişmeleri gelecekte de yaşayacağız. Aydınlanma kültürünün tümüyle üstyapımıza egemen olması zaman alacak gibi görünüyor.

Kılıçdaroğlu’nun olası cumhurbaşkanlığının bir ışık olarak algılanmasının nedeni de bu. Siyasi iktidarın değişmesinin, aydınlanma kültürüne açılacak yeni bir kapı olarak görülmesi de…

Ama ne yazık ki pek öyle olmayacak.

Millet İttifakı’nın bileşenlerine bakıyorum, umutsuzluğa kapılıyorum. Ama bir teselli rüzgarı da esmiyor değil içinde: En azından daha kötüsü olmayacak. Dibe vurduk çünkü !..