Solun, 1961 anayasası ile eni-konu önünün açıldığı o kısa dönemde, siyasi edebiyatımıza şöyle bir kavram girmişti:

Demokratik merkeziyetçilik.

Ne demekti bu ?

Bu işlere aklı erenler, kavrama açıklık getiren makaleler yazarlar, toplantılarda konuşurlar, kavrama  yeniyetme solcuları aydınlatırlardı.

Siyasi partilerin “piramidal” bir yapısı vardı. Yapının tabanını parti üyeleri oluşturuyordu. Parti politikaları aşağıdan yukarıya doğru üretiliyor, yukardan aşağıya uygulanıyordu. Kararlar aşağıdan yukarıya doğru alınmasına demokrasi, yukarıdan aşağıya uygulanmasına merkeziyetçilik deniliyordu. “Buna göre, esas söz ve karar sahibi parti tabanı ya da üyelerdi…”Tabanın söz ve karar sahibi olması ilkesi her legal sol partinin temel ilkesiydi…Popülizmin tavan yaptığı bir dönemdi. Bütün bunlar hikayey’di tabii. Aşağıdakilerin hararetli toplantılar da aldığı kararlar sümenaltı edilir,kararlar yine partilerin tepesinde alınır tabana bildirilirdi…

**

Bugün de partilerimizin yapıları, Keops piramidi gibi ! Ama, ilk zamanların aksine, taşları dökülmeye başladı.

Sağcı partilerin, demokratik merkeziyetçilik gibi bir derdi yok’tu zaten, solcular da onlara uydu artık.

**

Şu günlerde seçimlere katılacak her partinin içi, özellikle Anadolu teşkilatları ( “teşbihte” hata olmaz denilir.)Kaynayan kazan ! İlçelerde, illerde aday adaylığı başvuruları yapılıyor; her aday adayı, değişik formlarda aday adaylığını topluma deklare ediyor. Kimileri kentin seçkin yerlerindeki bilbordları kiralayıp artistik fotoğraflarıyla aday adaylığını “afişe” ediyor…Sanki adayları ahali seçiyormuş gibi !..

Kimisi de, (bu işlere kafası çalışanlar), tepedeki karar vericileri etkilemek için ahaliden, “biz bunu işitiyoruz” mealinde imza filan topluyor…

Kimileri de, geleceğe yatırım olsun diye, sırf vitrin yapmak için aday adayı oluyor. Medyada en çok gözükenler de bunlar.

Bu arada, kıt-kanaat geçinen medya emekçileri de bunlardan birşeyler nasipleniyor…

Bu, her seçim öncesi oynanan bir tiyatrodur ! Olanca ciddiliğine rağmen gerçekte eğlence ağırlıklı olması seçim havasına renk ve neşe katıyor…

Eminim, siyasi partilerin genel merkezlerinin ilgili birimleri milletvekili listelerini çoktan belirledi. Özellikle ilk sıraları.l.. Şu an, seçilme olasılıkları bulunan sıralar ile alt sıralar dolduruluyor. İttifaklarda durum biraz karışık. Çünkü listelerde konuk oyunculara yer açılması gerekiyor…Konuk oyuncuların kimilerinin, konuk oldukları partiyle taban tabana zıt bir bakış açısına sahip  olması, aday belirleme sürecini daha da eğlenceli hâle getiriyor. Ucube sistemin çerçevesi içinde, seçmene ucube ittifakların ucube listelerinin sunulduğu, otokrasi mi demokrasi mi sorusuna sıkıştırılmış bir seçime gidiyoruz…

**

Bana da soruyorlar:

Zonguldak’ta seçimi kim kazanır ?

Ben muhalefeti daha şanslı görüyorum. Kimlerin milletvekili seçileceği ise hiç umurumda değil. Merkeziyetçiliğin ağır  bastığı bir siyasal sistemde senkronize bir disiplinle inip kalkan parmakların cinsinin, yaşının, eğitiminin hiç önemi yok. Yeter ki hırsız veya potansiyel hırsız olmasın !..