Nasreddin Hoca fıkrasına döndü bu iş…

Köyde nizaya düşen iki kişiden birisi Hoca’ya ötekini şikayet etmiş…Hoca, onu dikkatle dinlemiş, biran düşünceye dalmış, sonra sakalını sıvazlayarak hükmünü bindirmiş:

Sen haklısın !

Derken öteki gelmiş, onun da şikayetini dinleyen Hoca sakalını sıvazlayıp hükmünü bildirmiş:

Sen haklısın !

Adam gittikten sonra Hocanın karısı, “Bu nasıl iştir Nasreddin” demiş. “İki taraf da haklı olabilir mi hiç ?”

Hoca sakalını sıvazlamış lâfı yapıştırmış:

Sen de haklısın !

Deprem tartışmalarına bakıyoruz, herkes haklı ! İktidar da haklı, muhalefet de haklı, bu nasıl iştir diyenler de haklı!..

Farklı paradigmalar, her zamanki gibi farklı değerlendirmelere ve tabii farklı sonuçlara yolaçıyor…

AFAD’ın bağlı olduğu İçişleri Bakanı “tüm sorunlar çözüldü” derken, muhalefet çok farklı bir deprem tablosu çiziyor…

Kim haklı ?

Hangi pencereden baktığınıza bağlı bu! Birisinin penceresinden düzenli çadır-kentler, konteyner-kentler gözüküyor, hizmetlerin şıkır şıkır yürüdüğü, herkesin kapısına sıcak aşların taşındığı, küçük çocukların boş alanlarda keyifle koşturup top oynadığı…Ötekinin penceresinden, değil sıcak aş, değil kuru tayın, çadırı bile olmadığı için açıkta yaşayan ahali…

Körün fili tarif etmesine döndü güzelim ülkemiz ! Münasebetsiz yerlerin tarifi, Hoca Nasreddin öyküsü gibi!

Üzerinde birleşilen görüş yok.

İktidar ve muhalefet sözcülerinin karşılıklı atışmaları, sağırlar diyaloğu gibi ! Herkes konuşuyor, ama kimse kimseyi dinlemiyor…

Bu aşamadayız!..

Normalde felaketlerin insanları birbirine yaklaştırması bir reflekstir. Güzelim halkımız o refleksini kaybetmediğini depremin başından bu yana gösterdi/gösteriyor.

Ama artık yorulmaya başladı.l

Çünkü halkın gösterdiği insani refleksi ve yardımlaşmayı siyasetçiler, özellikle de sorumlu durumdaki iktidar gösteremedi ve gösteremiyor. Herkesin derdi, üç ay sonraki seçim için deprem felaketinden siyasi rant elde etmek…

Bu anlamsız çekişmenin deprem bölgesindeki etkinliklere yansıdığı iddiaları insanın içini acıtıyor…

Bir genelleme yapacağım:

Felâket çok büyüktü. Bizim gibi mütevazi imkanlara sahip bir ülkenin böylesi büyük bir yıkımı pat diye göğüslemesi beklenemezdi.

Ama, özellikle ilk üç gün böylesine âcze düşüleceği de beklenmiyordu. Üç güne yayılan şok ve onun yolaçtığı atâlet, çok can yitirmemize neden oldu…

Kısaca depreme hazır değildik.

Bu gerçeği herkes sindirip elbirliğiyle sorunların üstesinden gelmeye çalışacağına, tam tersi birbirini suçlaması, halkın insani açıdan da yorulmasına neden oldu: Yandaş TV’ler bile şu sıralar yardımların durma noktasına geldiği şeklinde haberler yayınlıyorlar…

Siyasi hırs; deprem felaketinde de milli birliğin yara almasına neden oldu.

Bunda, iktidarın uzlaşmalara kapalı, ötekileştirme siyasetinin de rolü belirleyici oldu.