Güzelim ülkemizde olmayacak şeyler oluyor; ama bizleri o olmayacak şeylere olağan şeyler olarak bakmaya koşulladılar…

Hatay’daki can kaybına ve yaralanmalara yolaçan 6.4 ve 5.8 şiddetindeki yeni depremlerde bir kez daha yaşadık bunu…

Deprem bölgesinde yeni depremlerin yaşanması olağan; ama ilk depremlerin üzerinden iki hafta geçmişken, daha düşük şiddetteki depremlerin can kaybına ve yaralanmalara yolaçması olağan değil.

Çünkü risk altındaki yerlerin artık tümüyle tahliye edilmiş olması ve depremzedelerin güvenli barınma merkezlerinde toplanmış olmaları gerekiyordu.

Demek ki bu becerilememiş. Açıkta kalan insanlarımız soğuktan korunmak için riskli yerlere sığınmak zorunda kalmışlar…

Çok tuhaf kararlar alınıyor. Bölgedeki iki hastanenin son iki depremden sonra tahliye edilmesi gibi ! Madem riskliydi bunlar daha önce niçin tahliye edilmediler ?!

İstanbul’daki 93 okulun tahliye edilmesi bir başka örnek. Demek ki 10 ilimizde deprem olmasaydı bu okullarda eğitim-öğretime devam edilecekti.

İçişleri Bakanının, Biz olası İstanbul depremine yoğunlaşmıştık sözleriyle de çelişmiyor mu bu ? İstanbul’a yoğunlaştıysanız riskli 93 okulu niçin tahliye etmemiştiniz ?

AFAD’ın deprem bölgesinde kurduğu çarpık-çurpuk çadır-kentler bile depremlere ne kadar hazırlıksız olduğumuzun örneği değil mi ?

Bu bir yana hâlâ bir çadıra olsun sahip olamayan depremzedeler var. Yurtdışına çadır siparişleri yeni yapılıyor!

Bançeli’nin “sahtekarlar”diye yerden yere vurduğu AHBAP gibi derneklerin çabası olmasa durum daha da vahim hâle gelecekti.

Milletçe kenetlendik, deprem bölgesine malzeme—para yağdırıyoruz, yurtdışından da destek var, ama anlaşılıyor ki bunları düzgün şekilde halka ulaştıracak yeterli örgütlenme yok.

Bunlar tabii ki yazılacak, eleştirilecek. Çünkü ihmaller, organizasyon ve koordinasyon yetersizliği depremin yıkıcı etkilerini daha da yıkıcı hâle getiriyor…

Kaldı ki güzelim ülkemiz deprem kuşağında, 16 milyonluk İstanbul’umuz olası deprem tehdit altında…

Artık iyice ortaya çıktı ki,devletin doğal Âfetlerle mücadele konusunda yeniden yapılanması gerekiyor. Son acı deneyler bunun çok trajik örneklerle yakıcı bir ihtiyaç haline getirdi…

İktidar yirmi yıldır bu işin üstesinden gelemedi. Seçimle gelmesi olası yeni bir iktidar bunu başarabilecek mi, bilmiyoruz. Umudumuz, sadece bu alanda değil, Türkiye’yi her alanda düştüğü zor durumdan kurtarması…

Seçim, mevcut iktidar için de bir anlamda kurtuluş olacak. Yeniden seçilseler bile bu ağır yükü taşıyacak güçleri kalmadı çünkü…

Sistem iflâs etti. Neoliberalizmin yeni bir iktidar versiyonuna bel bağlamak da akılcı değildir sonuçta. Ama, biçimsel de kalacak olsa, bir yenilenme, Türkiye için çok şey ifade ediyor bugün…