Hep öyle olmaz mı ?

Her doğal felaket, öyle ansızın gelir, yıkar, öldürür, yaralar ve gider.

Geriye katransı bir acı kalır.

Tüm ulusun, ama daha çok o felâkette hayata tutunabilenlerin acısıdır o:

Yakınlarını yitirenlerin…Yuvasız kalanların…Çaresizliğin…Umutsuzluğun acısı !

Bunu, o acıyı çekmeyenler elbette bilemez. Empati duygunuz ne kadar derin olursa olsun…

Dahası vardır:

Zaman geçtikçe…O katransı acı; ilk günlerdeki ilginin yavaş yavaş sönmesi; bol keseden savrulan vaatlerin orada kalması; vurdumduymazlığın, vahşi bencilliğin, yalancılığın ikiyüzlülüğün hepsinin önüne çıkmasıyla iyice koyulaşır…

Yapayalnız kalırsınız !

Geçmişte böyle olmadı mı ?

Henüz o aşamada değiliz…

Depremin yarattığı travmatik süreci yaşıyoruz şu günlerde…Milletçe yaralarınızı sarmaya çalışıyoruz…Dünyanın sorumlu ulusları ve iyi insanlarının da el vermesiyle…

Benim gözüm ise, TV’lerin bıktırıcı tekrarlarının içinden çıkacak müjdeli haberlerde şu sıralar…Kurtarma ekiplerinin ölümün ağzından bazen tek tek, bazen birer-ikişer aldıkları insanlarımızda…Tekrar tekrar onların yaşama merhaba demelerini izliyorum ekranda…

Enkazdan bir bebek, yahut mini-mini bir çocuk çıkarılırken, onları hayata tutunduranların bazen alkışlı sevincini onlarla birlikte yaşıyorum ekran başında; eski bir alışkanlıkla sol yumruğumu havaya kaldırarak…

Bu olağandışı kurtuluşlar bende o çok bilinen denizyıldızı öyküsünü çağrıştırıyor:

Okyanus kıyısında bir kasaba…Sıkca görülen fırtınalardan birisi, palmiyelerin içine gömülmüş sedefsi kumsala binlerce deniz yıldızı atıyor…Sonra deniz çekiliyor, binlerce deniz yıldızı kızgın güneş altındaki kumsalda ölümü beklemeye başlıyor…

Derken, kumsalın başında birisi belirliyor. Adam zaman zaman duraklayarak yerden bir şey alıp denize atıyor…Merak edip yaklaşıyorlar. Kumdan alıp derize attıkları şeylerin can çekişen deniz yıldızları olduğunu anlıyorlar…Birisi, kumsaldaki binlerce denizyıldızını işaret ederek diyor ki adama:

“Ne farkeder ?..”

Adam hafifçe gülümseyerek yerden bir denizyıldızı daha alıp denize fırlatıyor ve yanıtlıyor:

“Bunun için farketti…”

Erkazdan çıkartılan her can, bir denizyıldızıdır…İmkan olsa da, diyorum, enkaz altındaki tüm denizyıldızlarını yaşamla buluşturabilsek yeniden…Tümü için fark yaratabilsek…

Buna imkan yok.

Ben yine de salamlıyorum içimsıra o farkı yaratanları….