10 İlimizi kapsayan deprem içimizi yaktı. Ölü ve yaralılar çoğaldıkça kahroluyoruz. Erzincan depreminden bu yana bu çaptaki bir deprem felâketini yaşamamıştı ülkemiz. Deprem, yüzyılın da depremi olarak kayıtlara geçti zaten.

Uzmanlar, kara depremlerinin, yani karada meydana gelen depremlerin denizaltındaki depremlere kıyasla daha çok zarar verildiğini söylüyorlar. Kahramanmaraş ve çevresindeki iki depremin bir özelliği daha var; iki deprem yüzeye yakın şekilde gerçekleşti.

Doğal felâketlerde, özellikle yangınlar ile depremlerde ilk müdahalenin en kısa süre içinde yapılması yaşamsal önemdedir. Aksi, can kaybının büyümesine yolaçar.

Kahramanmaraş depreminin iki kez yinelenmesi ile çapının büyüklüğü depreme müdahaleyi güçleştirdi gerçi, ama bu çapta bir yetersizlik ve organizasyon bozukluğu da beklenmiyordu.

Belki de bu yüzden depremin dördüncü gününde de  çok sayıda enkaza müdahale edilemedi henüz. Devlet yardımları ile yurdun dört bir yanından gönderilen yardımların bazı yörelere hâlâ ulaşamamış olması, organizasyon bozukluğunun çapını gösteriyor.

Şunu söylemek mümkün özetle:

Önemli ölçüde hazırlıksız yakalandık. Ölü ve yaralı sayısı daha da artarsa bunun nedeni bu olacak.

Felaketler karşısında el ele vermek, uluşça kenetlenmek Türkiye’nin doğasında vardır.

Bu kez de öyle oldu. Her bölgeden, kentten, ilçeden insanlarımız deprem bölgesine birşeyler ulaştırmak için çırpınıyorlar.

Umuyorum yardımlaşma yarışında yaşadığımız Kdz. Ereğli iyi bir yer tutar.

Zehra Çıladır