Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesinin (BEÜ) kente yerleştirilen bir grup depremzede için düzenlediği moral kahvahtısı ile ona bitişik itici görüntüler bugünkü (Pazartesi) Sözcü gazetesinde manşet haberi olarak yayınlandı.

Haber Sözcü’ye özel bir haber değildi, daha önce Zonguldak basınında (bu arada Yeni Ufuk’ta da)yayınlanmıştı.

Haber, aslında, Zonguldak basınına da özel değildi. Çünkü ham haliyle (bilgi olarak) BEÜ’nün internet sitesinde vardı...

Yani anılan haber, ilk kez, ne bizlerin ve nede Sözcü’nün mutfağından çıkmış değildi. Bir anlamda “hibrit” haberdi…

Sözcü, daha önce bizde de yayınlanan habere “takla”attırarak ve biraz da detaylandırarak İsmail Akduman imzasıyla “kendisine özel”hâle getirmişti.

Bizim basında, gerçekte olmaması gereken böyle şeyler ne yazık oluyor…

Öykü’nün buraya kadar olan kısmı, bu açıdan “doğal”…

Ama dahası var. Dahası olmasa ve o dahası bir başkasının “emeğini kendisine mal etmek gibi bir yanlışı içermese ben bu yazıyı yazmazdım…

Devam ediyorum:

Cumartesi akşamı…Bir lokantada ailecek akşam yemeği yiyoruz…Sina’nın telefonu çaldı, Sözcü’den arıyorlardı. BEÜ haberini, daha doğrusu haberin en önemli unsuru olan BEÜ rektörü Prof.Dr.İsmail Hakkı Özölçer’in habere ilişkin olarak Yeni Ufuk’a yaptığı özel açıklamayı kullanmak istiyorlardı. Mesleki dayanışma gereği kendilerine “olur” denildi…

Sözcü, haber pazar günü kullanmadı. Oysa muhalif bir gazete için manşetlik bir haberdi bu. zehra’ya, yarın (pazartesi) manşetten kullanacaklarını söyledim. Öyle de oldu; kapağın yarısı bu habere ayrılmıştı…Haberin 12. sayfada yeralan detayında rektör Özölcer’in Yeni Ufuk’a yaptığı özel açıklama da özet olarak veriliyordu, ama kaynak gösterilmemişti; açıklamanın kime yapıldığı sorusu boşluktaydı !

Tamam bizden kullanım izni alınmıştı ama; meslek kuralları, açıklamının tümünün kaynak gösterilerek verilmesini öngörüyordu. Bu, yapılmamıştı…Yani başkasının emeğine el konulmuştu…

Yaşamı boyunca emeği/emekçileri, onların mesleki ve toplumsal haklarını savunan bir kalem olarak bu beni hem üzdü ve hem de öfkelendirdi. Emeğe saygı bizim yaptığımız işte de esastır, öyle olmalıdır.

Sözcü’nün bize yönelik ilk vakası da değildi bu. Sözcü kitapevinin internet sitesinde benim “Taşkömürünün Devletcilik Dönemi” ismindeki kitabım da satılıyordu. Bir gün, kitabın satışı “Sina Çıladır sonlandırılmıştır” gibi tuhaf bir notla durduruldu. Yeni Ufuk’ta tepki gösterdim, kitap yeniden satışa açıldı…

 O kitapta, İzmir İktisat Kongresinin aldığı kararları eleştiriyordum, ayrıca milli şef İnönü’nün kömür madenindeki faşist uygulmalarını !..

Çalışmam, her zaman gururla sahiplendiğim cumhuriyet devriminin eleştirisi değildi; Celal Bayar ve İş Bankası çevresinin Milli İktisat Kongresinden çıkarttığı ve 1930’lara kadar uyguladığı liberal model ile, İnönü’nün kömür emekçileri üzerinde kurduğu vahşi sömürünün eleştirisiydi…

**

Şöyle özetleyeceğim:

Siyasi çizgisine, habercilik namusuna saygı duyduğumuz Sözcü’nün bu tür yanlışlara karşı dikkatli olması gerekiyor. Düşünce özgürlüğünden yanaysak eğer, her türlü düşünceye saygılı olmak zorundayız…Doğru/namuslu habercilikten yana isek eğer, kimsenin emeğine kaynak göstermeden el uzatmamak ayrıca…

**

Dönüyorum BEÜ haberine…kısaca skandaldı ! BEÜ’nün bir ar-ge’sinin kampüste değil cami altında faaliyet göstermesi, cami altında verilen kahvaltıda konuk depremzedeleri yere oturtup protole masada servis yapılması, en hafif tabiriyle yanlış ve inciticiydi…

Onlara yakıştı, ama Zonguldak’a yakışmadı!..