Başkalarını bilemem ama benim beklediğim, (ayrıca yazdığım) oldu:

Millet İttifakı’nın beş lideri bir araya geldi ve yola devam edeceklerini açıkladılar. Yarın tekrar biraraya gelip Kılıçdaroğlu’nun adaylığı ile geçiş sürecinin yol haritasını açıklayacaklar.

İki gün önce trenden inen Akşener ile partisi, peronda kaldı, tren yoluna devam ediyor…

İyi Parti’nin ikinci isimleri yaptıkları hatanın farkında; “henüz karar almadık”, “kapımız kapalı değil” deyip duruyorlar, “gel-gel” bekliyorlar. Beni en çok güldüren ise, hâlâ, yiğitliğe toz kondurmama tavırları: Kapı açıkmış ama, adaylık konusunda başladıkları yerde imişler…

Türkçesi; “Kılıçdaroğlu’nun adaylığında ısrar edecekseniz biz yokuz” vaziyetleri…

Bu saatten sonra Millet İttifakı’nın Akşener’e ödün vermesi sözkonusu değil; Akşener ancak “tarihi açıklamasındaki lümpen ağzı için özür dileyip Kılıçdaroğlu’nun adaylığına evet derse masaya dönebilir…

Bence bu pek olası değil. Ama, dün de yazdım. Dönüş için yine de bir formül var:

Akşener, İyi Parti Genel Başkanlığından istifa eder, yeni yönetim masaya döner…

Bu da olmazsa/olmayacaksa, ya tek başına yoluna devam etmek zorunda ya da Cumhur’a yanaşmak…

Ancak, Erdoğan’ın Akşener’i kastederek söylediği; “dökülen taşları toplamak gibi bir derdimiz yok” sözleri, bu kapının tamamen kapalı olduğunu göstermiyor gerçi, (siyasetle olmaz olmaz çünkü) ama gelirsen ancak olsa olsa antre’de yerin olur anlamına geliyor…

Akşener gibi hırslı, Türkiye’yi yönetmek gibi bir iddiası bulunan birisinin bu konumu kabül edeceğini düşünmüyorum…

İyi Parti kendi hikâyesini yaşayacak artık…

Kişisel görüşüm tabanı baraj seviyesine kadar azalacak…

**

Peki bu noktaya nasıl gelindi?

Akşener’in ilkesizliği, zikzaklı geçmişi pervasızlığı, siyaset etiğinden yolsuzluğu ve bir adım ötesini bile göremeyecek kadar onu körleştiren kariyer hırsı yüzünden !..

Hatırlayınız:

Kendisini başbakan ilân etmişti. Hem de başlarda çok kestirme bir yoldan ! Bizzat açıkladığı formülü ise şöyleydi:

Eski bir denizci jargonuyla  (bizden) kabül ettiği Mansur Yavaş veya İmamoğlu cumhurbaşkanı olacak, Akşener’i de yardımcısı yapacaktı. Akşener de bu sıfatla gerçekte bir tür başbakan olarak Türkiye’yi yönetecekti. Bir başka deyişle geçiş aşamasında yandaş başkan, yetkilerini Akşener’e devredecekti!..

Bu otarşik senaryo hayata geçebilirdi, ama öncelikle etik değildi, hatta bölücüydü. Etik değildi, çünkü cumhurbaşkanı adayı olarak önerdiği isimler, CHP üyesiydi, ayrıca İstanbul ve Ankara metropollerinin belediye başkanlarıydı. Özel bir sorun da vardı. İki belediyenin meclisleri AKP+MHP ortaklığının denetimindeydi. Başkanlar aday olmak için istifa ederse belediyelerden birisinin yönetimi, en az bir yıl AKP’ye geçecekti.

Bu hem siyaseten affedilmez bir hata olurdu, hem o metropolün seçmenlerine ihânet ! Olacak şey değildi; ama Akşener’in umurunda değildi bu. O, büyük koltuğu istiyordu…

Siyasetçilerin gerçek kimliği zor/kritik dönemlerde ortaya çıkar. Bu kez de öyle oldu: Akşener, çok haksız ve etik olmayan bir gerekçeyle masadan kalkarken ağzını da bozdu. Buna karşılık Kılıçdaroğlu ile masanın öteki liderlerinin serinkanlı ve siyasi nezaket kurallarını bozmayan tutumları aradaki kalite farkını da ortaya çıkarttı. Beş lider, Akşener’i muhatap bile kabül etmediler !..

Yeri geldi, bir pragraf da İmamoğlu ile Yavaş için açacağım:

İlkeli ve dürüst bir kişilik sergilediler. Akşener’in “aday olun” emrivakisine metelik vermediler, Akşener’in siyasi hırsının âleti olmadılar…

Bundan sonra, ne mi olur?

Akşener, ışığını emanet oylar ile masadan alan bir yapay yıldızdı. Yıldızı söner…İyi Parti de masaya dönemezse, emanet oylarını kaybeder, sıradanlaşır…

Akordu bozuk bir enstrümana döner…

Bunun olmaması için Akşener’in istifa etmesi ve İyi Parti’nin masaya dönmesi gerekiyor…Halk kitleleri de bunu bekliyor…