Cumhurbaşkanının tek başına seçim kararı alma yetkisi yoktu hani ?

Mis gibi aldı. O tek imza, demokrasi giysisi giydirilmiş otokratik rejimin karakalem portresi gibiydi. TV’lerde bir kez daha halkın gözüne soktular…

Şu söylenebilir belki:

Seçim ha bir ay erken olmuş, ha zamanında, ne farkeder ki !

Farkediyor…

14 Mayıs’n Menderes’in DP’sinin iktidara geldiği tarih olduğunun altını çizip bunu seçim psikolojisine teyelleyenler yok değil gerçi; oysa detay o: Gerçek neden ekonominin pimi çekilmiş bombaya dönmesi ! Zaten kötüydü. Üzerine deprem binince iyice zıvanadan çıktı, patlamak için gün sayıyor…

İki ay içinde konut-monut diye bir şeyler toplamaya çalışacaklar. Ondan sonrası tufan ! İktidar seçimi kaybederse ( ki bu olasılık ağır basıyor ) bomba “Bay Kemal”in elinde patlayacak. Kazanırlarsa, argümanları hazır: İç ve dış güçler ile muhalefetin yıkıcı propagandası!.. Deprem, zulada olacak hep…

Sözüne güvenilir ekonomistler, muhalefetin seçimi kazanması halinde ekonomik bir enkazla karşı karşıya kalacağını söylüyorlar….Bu, kesin!

Peki Bay Kemal iktidarı nasıl kaldıracak bu enkazı ?

Son zamanlarda pek seslendirmiyor gerçi; ama, Bay Kemal’in Lonra’da istiflenmiş 100 milyon dolar “temiz para”sı olduğu belleklerde hâlâ taze. O gelirse ne âlâ, gelmezse IMF’nin kapısı çalınır mı, bilmiyorum.

Sonuçta şapkadan tavşan çıkaracak halleri yok! Bir yerlerden hatırı sayılır miktarda “sıcak para” bulmak zorundalar…

Başlarda uçak filan satarak gösterişli bir çıkış yapılacak elbette. Ama, eğer çoktan vergi cennetlerine kamanço edilen 418 milyar doların d’sıni olsun yakalayamazlarsa (ki benim bundan umudum yok şahsen) ellerinde kala kala banknot matbaası kalacak!

Aslında bir çözüm var:

Milletçe kemer sıkıp yaratılacak hasılayı reel sektörde dağerlendirip hem istihdam yaratmak ve hem de üretmek…Bu yolla dış ticaret açığını eksiden artıya çıkarmak…

Gelgelelim, AKP halkın kemerlerini o kadar sıktı ki, kemerde sıkılacak delik kalmadı ! Zaten o yola girseler beş yılın sorunu bile getiremezler…

Ne olacak peki ?

Ekonomiyi “mübarek” ellerine teslim edecekleri Babacan karar verecek buna. Erdoğan’ın eski prensi…

Ama, durun !

Umut, pandora’nın kutusunda hâlâ!.

Gelecek iktidardan ben çok şey beklemiyorum. Zaten çok şey beklemek de gerçekçi olmaz.

Şunu bekliyorum sadece:

En azından devlet aygıtını; yoksuldan alıp yandaşa basan bir emme-basma tulumba olmaktan çıkartabilirler.

Rant ekonomisini olabildiği kadar üretken kılabilirler.

Emeğin vahşi sömürüsünü “kabül edilebilir” bir çizgiye çekebilirler.

Yaşam pahalılığını kısmen de olsa  törpüleyebilirler.

Eğitim sistemini derleyip toparlayabilirler.

Adaletin yaralarını sarabilirler.

Yatalak demokrasimizi terapiye sokabilirler…

Yani ben kendi adıma, olmayacak şeyler beklemiyorum olası iktidardan. Örneğin tarikat-cemaat saltanatına son vermelerini filân !. O kadar da gerizekalı değilim!..Ama, hiç değilse çocukları kurtarabilseler…

Yani kurulu karmaryola düzeninin Türkiye’yi ve halkı yaralayan dikenlerini temizlesinler yeter.

Umarım muhalefet seçim kampanyasını özellikle ekonomik alanda yapamayacakları vaatlere boğmazlar. Gerçekçi bir vaatle çıkarlar halkın önüne…

Çok yazdım:

Erdoğan rejimin reddetmek yetmez, yerine mümkün olabildiği kadar halka yakın bir sistem kurmak gerekir. Bunun için de halk kitleleri ile iç-içe ve halkın yönlendirmelerine açık olmak gerekir…

6’lı masaya bakıyorum…

Neyse!