Cumhur İttifakı seçime iki ay kala genişleme kararı aldı. Bu kararın altında Bahçeli’nin imzası var mı, emin değilim.

Bahçeli’nin Erbakan’ın oğlunun kurduğu Yeniden Refah Partisi ile bir sorunu olmaz. AKP ile ortaklık yapabildiğine göre, aynı kökten gelen YRP ile de gül gibi geçinebilir. Gerçi AKP-YRP ile  radikal milliyetçi MHP’nin ideolojik bakımdan sorunu olmaması gerekir. Ama ben bu yazıda bunu irdemeyeceğim.

YRP, Erbakan’ın “milli görüş” çizgisini sürdüren bir parti. “Yeniden” kelimesi de bunu vurguluyor zaten. AKP de aynı kökten geldiğine göre, AKP-YRP ittifakı daha önce de kurulabilirdi..

Sonuçta ikisi de, toplumsal “nizamı” islamı kurallara göre kurma ve yönetme vizyonundaki partiler…

Peki Hüda-Par ?

Önce anahatları ile onu tanıyalım:

Tam adı Hür Dava Partisi. 19 Aralık 2012’de kuruldu. Kurucusu, Hizbullah ile ilişkisi olduğu gerekçesiyle kapatılan Mustazaf-Der’in Genel Başkanı  Mehmet Hüseyin Yılmaz’dı. O günden bu yana, birisi vekil, beş genel başkan değiştirdi. Son başkanı Zekeriya Yapıcıoğlu.

Hüda-Par radikal milliyetçi bir Kürt Partisi Ayırdedici özelliği İslamcılığı…

Hüda-Par  Türkiye genelinde tabanı bulunan bir parti değil. Doğu ve Güneydoğu coğrafyasında etkili olan bir bölge partisi. Bu bölgedeki (10 il) oy oranının ortalaması, 2014 genel seçimlerine göre, 7.6 civarında. Hüda-Par, 2018 cumhurbaşkanlığı seçiminde Erdoğan’a destek verdi.

“Kürt sorunun çözümü” Hüda-Par’ın da temel ilkelerinin başına yer alıyor.

En özet haliyle Hüda-Par, İslamcı ve radikal milliyetçi bir Kürt partisi..

Buradan bakıldığında, radikal milliyetçi bir parti olan MHP’nin Hüda-Par ile yıldızının barışık olmaması gerekiyor.

Ben bu satırları yazdığım saatlere kadar AKP-Hüda-Par  yakınlaşmasına ilşikin olarak MHP’den henüz ses çıkmamıştı.

Kişisel görüşüm çıkmayacak da. Bakın niçin:

Cumhur İttifakı’nın seçime iki ay kala yeni ortaklar araması, siyaseten suyun bittiği çizgide olduklarını gösteriyor. Anlaşılıyor ki varılıp dayanılan bu noktada, özellikle MHP için milli/etnik çelişkilerin de bir önemi kalmamış durumda.

Nitekim, Demokratik Sol Partiye (DSP) de kapılarını açmışlardı ! Neyse ki DSP’nin içindeki ilkeli politikacılar, partilerinin bir yol kazasına uğramasını son anda engellediler.

Cumhur İttifakı için bu aşamada en önemli hedef, koltuğu kaptırmamak ! Özellikle MHP, ideolojik bakımdan bir sürrealist tabloya döndü ! Resim sanatından anlayanlar, fonda, koltuğun resmedilmiş olduğunu görüyorlar.

Peki, cumhurcular böyle de milletçiler farklı mı ? 6’lı masaya bakın, üç parça ! Bir grup ülkücünün Kılıçdaroğlu’nu destekleyeceklerini açıklaması, pastanın çileği gibi !

Farklı sınıfsal çıkarların, farklı dünya görüşlerinin karmakarışık saflaştığı süreç içindeyiz.

Peki bunu nasıl izah etmeli ?

Saflaşma sınıfsal-ideolojik içeriğinden soyutlanmış;  Başkanın/Erdoğan’ın kişiliğinde tekilleşmiş durumda. “Gitsin” diyenler bir tarafta, “kalsın” diyenler bir tarafta…

Saflaşma absürd! Bunun kurumsal/Partisel görünümü de öyle. Ama, en dipte, toplumsal (neoliberal) sistemin içselleştirilmiş olması gibi bir uyumu da yok değil. “Sosyalist”, “Komünist” partiler; ayırsam mı, emin değilim. Çünkü onlar da genel saflaşmanın (en azından tek tek) dışında değil…