Düşünüyorum…

İyi Parti’nin son zamanlarda Kılıçdaroğlu’na, (sokmasını diyemeyeceğim ama) lâf dokundurmasını nasıl yorumlamalı ?

• Akşener’in Kılıçdaroğlu’nun adaylığını istemediği şeklinde mi ?
• Tabanını Kılıçdaroğlu’nun adaylığını hazırlamak istemediği şeklinde mi ?
• Yoksa, Kılıçdaroğlu’nun adeta adaylığına ilan etmesine spontane bir psikolojik tepki şeklinde mi ?

Üçü bir arada ! Zaten bu üçü iç içe de…

Akşener hırslı bir politikacı. Partisi özellikle son bir yılda kitlelerden elverişli bir rüzgar da aldı; oy oranı şişiyor…Akşener, bu gerçeğin de etkisiyle, Millet İttifakı’nın olası bir seçim zaferinin kaymağını, CHP Kılıçdaroğlu’nun sıyırmasını istemiyor. Yönetimde birinci derecede rol almak istiyor; Jenerikte adının geçmesi ona yetmiyor…

Hata diyemeceğim ama, daha başta riskli bir karar aldı, cumhurbaşkanlığına aday olmayacağını açıkladı. Kendisini devredışı bıraktı.

Evet hata değildi bu, çünkü geri plânı vardı: Ülkücü kökenli Ankara veya İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlarından birisini “seçilebilecek aday” ayağı ile cumhurbaşkanlığı koltuğuna oturtacak, geçiş aşamasında “cumhurbaşkanı yardımcısı”; geçişten sonra da, (eğer partisi ilk sırada çıkarsa) başbakan olarak Türkiye’yi yönetecekti…

Tüm belirtiler ve zaman zaman yaptığı açıklamalar, Akşener’in bu senaryodan vazgeçmediğini gösteriyor…

Bence, Kılıçdaroğlu’nun en son “Ben Kemal, geliyorum” çıkışına gösterdiği ölçüsüz tepkilerin altında bu psikoz da yatıyor.

Ama, B planı da var tepkilerinin içinde. Bunu da en son İyi Parti genel başkan yardımcısı, “Onay makamı değiliz” şeklinde açıkladı; Kılıçdaroğlu’nun “gelmesine” tepki gösterdi…

Bence İyi Parti tabanına da bir mesajdı bu. masa, Kılıçdaroğlu’nda karar kılarsa, “Biz bunu önlemek için elimizden geleni yaptık” denilecek parti tabanına…

İyi Parti’nin CHP/Kılıçdaroğlu alerjisini tabii sadece Akşener’in hırsı ile açıklayamayız. Bu da var, ama sorun derinde:

İyi Parti, MHP kökenli bir parti. AKP’nin müdahalesi olmasaydı şu an Bahçeli’nin koltuğunda Akşener oturuyor olacaktı. Tabii Cumhur’un ortağı olarak ! AKP’nin Bahçeli’ye sarılması CHP’nin de desteğiyle siyaset arenasına bir başka soymilliyetçisi partiyi, İyi Partiyi çıkarttı. İyi Parti, muhalif pozisyonu ve liderinin karizmatik kişiliği ile yelkenlerini şişirdi…

Ortaya da, “karışık” iki ittifakın çıkmasına (önayak olmasa bile) destek oldu…

Şu “karışık”kavramını açacağım:

AKP, muhafazakar/İslamcı bir parti. Ortağı MHP ise, soymilliyetçisi. Bu ikisi ideolojik bakımdan yöndeş değil, zıd partiler. İkisinin ittifak yapması, aslında siyasetin doğasına aykırı. Çünkü siyaset sınıfsal temelde yapılır…

Keza, Millet İtitfakı da öyle, hatta o daha da “karışık”: İçinde İslamcılar da var, neoliberaller de, ideolojik bakımdan tanımlanması zor bir CHP de…CHP siyasi saflaşmada, İnönü’nün “ortanın solundayız” çıkışından bu yana “sol” bir parti olarak görünüyor gerçi, ama tam öyle değil …

İyi Parti’nin ve onun liderinin bu karışıklıktan en büyük payı kapma yarışı içine girmesi, siyasette pragmatizmin oynadığı çok önemli rolü de göstermesi bakımından önemlidir.

İyi Parti/Akşener’in Kılıçdaroğlu’nun adaylığına çıkmasında İdeolojik dürtülerin yanısıra taban baskısının da rolü var elbette. Kılıçdaroğlu’nun etnik kimliği, İyi Partinin soymilliyetçiliği ile çelişiyor. Kılıçdaroğlu’na sadece “ortanın solu”nda bir lider olduğu için değil, etnik kimliği nedeniyle de karşı çıkılıyor.

Sonuç ne mi olur ?

Bu saatten sonra kimse “masa”yı deviremez. Hoş zaten Akşener’in “masa”ya İmamoğlu veya Yavaş’ı dayatacak gücü de yok.

Kılıçdaroğlu aday olacaktır.