6’lı masayı bir arada tutan ideolojik bir yöndeşlik değil kuşkusuz. Bu pencereden baktığınızda 6’lar, zıtların birliği görünümü veriyor. Ama yine de bir aradalar. Bunun nedeni belli: 6 parti de Başkanlık Sistemi’ne karşılar; parlamenter sisteme dönülmesini istiyorlar. Ortak görüş/payda bu…Bunun dışında 6’ları bir arada tutan somut nedenler yok. Yeni Seçim Yasası bunu engelliyor…

Bana öyle geliyor ki cumhurbaşkanı adayını bir türlü saptayamamaların nedeni de bu! Şu an görünen, 6’ların muhafazakar kanadı ile milliyetçi İyi Parti’nin, CHP adayına ya da Kılıçdaroğlu’na çok sıcak yaklaşmamaları…Bunun Kılıçdaroğlu’nun kişiliği ile ilgisi yok. 6’lıya damgasını basan ideolojik ve mezhepsel farklılıklar böyle bir sonucu/durumu kendiliğinden yaratıyor. Tali önemde başka nedenler de var tabii ama bunlar belirleyici değil.

“Seçilebilir aday” tekerlemesi, Kılıçdaroğlu’nun temsil ettiği düşünsel formasyonu reddetmenin utangaç gerekçesi…Gerekçenin içinde, mezhep unsuru da var.

Bütün eveleme gevelemelerin üstünde örtüyü kaldırırsanız, altından şu gerçek çıkıyor:

İyi Parti lideri Akşener, milliyetçi kökenli bir aday istiyor. Mansur Yavaş, favorisi ! Milliyetçi kökenli İmamoğlu’na da itirazı yok. Akşener bunu zaten uzun süre önce de ağzından kaçırmış, aday olarak İmamoğlu veya Mansur Yavaş’ın isimleri önlerine gelirse karşı çıkmayacaklarını söylemişti. Arşivlerde duruyor bu sözler.

Muhafazalarların ise aday empoze edecek güçleri yok, ama reddetme pozisyonları var. Onlar da “solcu” ve “alevi” bir aday istemiyorlar. Tabanlarının baskısı bu yönde çünkü…

CHP’nin önemli isimlerinden Gürsel Tekin’in “HDP’ye bakanlık verilebilir” çıkışı, Akşener’in gerçek niyetini ortaya çıkartan bir turnusol oldu.

Tekin’in önerisi üzerinde derinleşmeksizin şunu söylemek istiyorum:

İyi Parti’nin de, muhafazakarların da, Kılıçdaroğlu’nun adaylığına karşı örtülü bir tavır içinde olmaları, onlar açısından, anlaşılabilir bir durumdur. Muhafazakarlar da, İyi Parti’de, yüzü sola dönük bir ismin Erdoğan’ın geniş yetkileriyle cumhurbaşkanlığı koltuğuna oturmasını istemezler. Hele hele son dönemlerde radikal bir profil çizmeye başlayan Kılıçdaroğlu’nu hiç !

Bunda, anketlerde yukarıya doğru tırmanan İyi Parti’nin kendisini CHP ile yetki paylaşımında eşdeğer bir konumda görmesinin de etkisi var.

CHP’nin ise Kılıçdaroğlu’nda ısrar etmesi normal. Parti Genel Başkanı cumhurbaşkanlığının doğal adayıdır zaten. Kaldı ki şu an CHP’de bu görevi  sırtlayacak çapta başka isim de yok.

Diyelim ki cumhurbaşkanı adaylığı sorunu masayı dağıttı. Bu durumda ne olur ?

Her parti kendi adayı ile seçime katılır, seçim ikinci tura kalır. Bu arada İstanbul veya Ankara belediye başkanlarından birisinin CHP’den istifa edip İyi Parti adayı olarak seçime katılması gündeme gelebilir. Bu şekilde iki büyükşehir’den birisi, seçim arifesinde AKP’ye teslim edilmiş olur.

Biliyorum, ilk bakışta absürd, ama olmayacak bir senaryo da değil bu.

6’lı masa, ikinci tur için” en çok oyu alan adayın desteklenmesi” şeklinde bir ilke kararı da almazsa, bu kez Erdoğan’ın önü açılır.

Şöyle düşünüyorum:

Bütün bu saçmalıkların yaşama geçmemesi için 6’lı masanın kimi isimleri yüreğine taş basıp, Kılıçdaroğlu’nu aday göstermelidir. Bu onun hakkı.

Erdoğan’ın önünü açacak dargörüşlü bakış açıları terkedilmelidir. Önümüzdeki adaylık süreci, vatanseverliğin tartıya çıkacağı bir süreç de olmaya adaydır.