Gazeteciliğin belki de en popüler dalı olan köşeyazarlığı bir tutkudur. Köşeyazarları öncelikle kendisi için yazar. Yazısının “okur” denilen soyut kavramla bütünleşmeden bir işlev kazanamayacağını bilir. Ama, yazısının işlevselliğinin çapı çok da umurunda değildir. Yazının tiraj alıp almaması, gazete yönetimlerinin sorunudur.

Tabii her köşeyazarı çok okunmak ister, az okunuyorsa üzülür; çok okunuyorsa mutlu olur, özgüveni artar…Ama, hiç okunmasa da, her gün yazıya “oturmak” bir alışkanlıktır onun için; olmazsa olmaz bir alışkanlık ! Yahut tutku !..

Buradan bakıldığında köşeyazarları öncelikle kendileri için yazarlar. Yazılarını karşılığında alacakları para da çok umurlarında değildir.

Eni-konu yaşlanan köşeyazarlarının meslekten bir türlü kopamamasının nedeni de budur. Yazamaz hâle gelinceye kadar yazarlar…

Kendimden biliyorum…

Bu, madalyonun bir yüzü.

Madalyonun öteki yüzünde, yazarın ideolojik kimyası yer alır. Her yazı bir bakış açısının ürünüdür. Yani, tutkunun bir de içeriği vardır. Kimisi tutkusunu ülkesinin, halkının çıkarlarını koruma-kollama şeklinde dışavurur; kimisi yalakadır; kimisi afaki…Tutku ile bakış açısının bütünlüğü, yazarın kalem profilini verir.

Yazıların biçimi/üslubu ayrı konu…

**

Benim editörüm, eşim Zehra… Yazılarımı bilgisayar ortamına o taşır, son okumayı o yapar. Kimi zaman kafasına takılan şeyleri gelip sorar, değişiklik yapmamı ister…

Son zamanlarda yazıların sayısını düşürmemi istiyor ısrarla. Örneğin haftada üç-dört yazı yazmamı çok çok. Gerekçesi, kendimi fazla yormamam ile yazıların hiç değilse 24 saat mayalanması, bu şekilde daha geniş bir kitleye ulaşması…

Haklı. Çünkü internet sitesine yazı yazmak geleneksel gazetelere yazı yazmaktan farklı. Geleneksel basında yazılarınızı belirli bir saatte yazıişlerine verirsiniz ertesi gün köşenizde çıkar.

Sitede öyle değil. Yazı ne zaman biterse aynı saatte okurla buluşuyor. Yazıların bitim ve redakte saatleri  çoğu kez farklı olduğu için, düzenli saatlerde sitede yeralmıyor. Bazen geceye bile sarkabiliyor. Bu yüzden yazıların günlük olarak sitede kalma saati çok azalabiliyor da …Mayalanması için bekletilmesi gerekiyor. Kaldı ki okurların bilgisayar kullanma saatleri de değişebiliyor…

Tamam diyorum Zehra’ya. Ama hemen her gün yine de saat 11.00 sularında yazımasamın başında yakalıyorum kendimi ! Makinayı önümü çekip kağıdı takmışım…

Bugün de öyle oldu.

Saat 11.10’da makinanın başında yakaladım kendimi !..

Bakalım bu sorunu nasıl çözeceğiz…

Yazıyı buraya kadar getirdikten sonra gündeme bir göz atmamak olmayacak:

Rüşvet olayı savcılıkta. Nereye kadar gider, ne kadar derinleşir, sonuçta dosya yargıya taşınır mı, henüz bilmiyoruz.

Bu konuda geçenlerde yazdığım bir yazıda, çok umutlu olmadığımı söylemiştim. Çünkü rüşvet/yolsuzluk gibi olayların yargıya intikali, sıradan yurttaşlar içindir güzelim ülkemizde…Yolsuzluğa rüşvete adı karışanlar iri bürokrat, siyasetçi, “işinsanı” filansa bir türlü yargıya intikal etmez dosyalar ! Etse bile, şu veya bu şekilde üstü örtülür.

Umuyorum son rüşvet olayı bunlara benzemez. Derinlemesine bir soruşturma ile kirliliğin dibine ulaşılır, pislik temizlenir. Milât olur…

**

İktidar, öyle ansızın, doğalgaz ve elektriğe yüzde 20’lik kallavi birer zam yaptı. Sanayicilere yapılan yüzde 47-50 arası…Şunu bunu üreten, özellikle doğalgazla elektrik üretenler keriz değil . Elektrik ve doğalgaz zamlarını nihai ürünlerine yansıtacaklar elbette. Bunun farkını da biz ödeyeceğiz her zamanki gibi…

İktidar tabii ki kafa bulmak için yapmıyor bu zamları. Eli mahkûm ! Kasasında para kalmadı, başka yerden de açığı kapatamıyor. Her zamanki gibi halkın kapısını çalıyor…

Yenilerine hazır olun !

Bu kısırdöngünün iki nedeni var:

Sistemin halkın aleyhine kurgulanmış olması ile yönetimin bencilliği ve yeteneksizliği !

Siz yine de AKP’ye  oy vermeye devam edin !..