AKP tek başına iktidarda oturuyor ama gerçekte ülkemizde bir koalisyon var. AKP, nicedir, MHP’nin desteğiyle ayakta. Bahçeli bugün istese ülkeyi erken seçime götürür; böyle bir olasılık teorikman hâlâ var.

Ama anlaşılıyor ki AKP ile MHP önümüzdeki seçimde de kaderbirliği yapacaklar. Nitekim, Bahçeli cumhurbaşkanlığı seçiminde adaylarının Erdoğan olduğunu çoktan açıkladı.

Yeni seçim yasası, ittifakların birleşik oy pusulasıyla seçime katılmalarını engelliyor. Her koyun kendi bacağından asılacak.

İki ortak anlaştı, MHP’yi mecliste tutmak için seçim barajını 7’ye çekti. Gelgelelim son anketlere göre, MHP’nin 7’yi tutturması zor olacak gibi.

Muhalefet de bu konuda sıkıntılı. Çünkü 6’lı masada yer alan partilerin sadece 2’sinin barajı geçmesi sözkonusu. Diğer 4 parti, isim vermek gerekirse SP, Gerçek, Deva ve DP, anketlerde barajın çok dışında gözüküyorlar. En çok oyu olan Deva ! Bu parti seçime tek başına katılacağını açıkladı zaten.

Bu durumda 6’ların lider kadrolarının meclise girebilmesi için, CHP ve İyi Parti listelerinden aday gösterilmeleri gerekiyor. Taraflarının da bu iki partiye oy vermesi…

Ama, şöyle bir durum da var.
seçim, başkanlık sistemine göre yapılacak. Yani bakanların ille de meclisten olması gerekmiyor. Erdoğan’ın yaptığı gibi hükümete dışardan atama yapılabiliyor. Diyelim ki Kılıçdaroğlu cumhurbaşkanı seçildi, 6’lı masasının lider kadrosu, parti olarak meclis dışında da kalmış olsalar, hükümete girebiliyorlar.

Sonuçta, seçimi hangi ittifak kazanırsa kazansın, Türkiye bir koalisyon hükümeti ile yönetilecek.

Şuraya  geliyorum:

AKP ile MHP her konuda uzlaşıyor. Ama 6’ların her konuda uzlaştığını söylemek zor. Nitekim, 6’lı masadan, zaman zaman, deyim yerinde ise, her kafadan bir ses çıkıyor.

Bunun en son örneğini iktidarın Suriye açılımında yaşadık.

Farklılıklar, başka konularda da gözleniyor. 6’lı masanın liderleri, sık sık sadece tekil konuşmuyorlar, aynı zamanda farklı düşünceler de seslendiriyorlar.

Anlaşıldığı kadarıyla 6’lı masayı oluşturan partilerin arasında, “parlamentarizme geçiş” dışında ilke birliği yok.

Bu durumda, seçim kazanırlarsa, koalisyon nasıl kurulacak? Sistemde bulunmayan başbakanlık nasıl “ihdas” edilecek ? Ayrıca 6’lı masanın liderleri veya  onların göstereceği adaylar hükümette görev alırsa bakanlıklarını kendi kafalarına göre mi yönetecekler ?

Şüphesiz bir kolisyon protokolü yapılacak. Dış ve iç politikanın temel ilkeleri belirlenecek. Peki uygulamada sorunlar çıkarsa ne olacak ?

6’lı masanın hemen tüm liderleri iktidara geldiklerinde şunu bunu yapacaklarını açıklıyorlar. Kimi konularda açıklamalar birbirini tutmuyor.

Aslında böyle olması doğal: Çünkü 6’lı masa, ideolojik bakımdan çelişkili bir masa. Anlaştıkları tek nokta, Batı tipi bir parlamenter sistem ve onun getireceği demokratik ilkeler…

Yeri gelmişken Kılıçdaroğlu’na bir eleştiri yönelteceğim:

CHP lideri, iktidara geldiklerinde kuracakları sistemin AB’ne kriterlerine tıpatıp benzeyeceğini söylüyor.

Bu yaklaşım, mandacı diyemeyeceğim ama, Tanzimatçı bir yaklaşımdır. Niçin Türkiye tipi değil de AB tipi bir demokrasi inşaa edilecek ? Niçin kopya çekilecek ? Niçin Cumhuriyet devrimini güncelleyen bir model yaratılmayacak ?

Etnik kaygılarla mı ?

Hep yazıyorum:

Türkiye’deki etnik sorunların, başlıca etnik sorun olan Kürt sorununun çözümü için gerçek bir demokrasi kurulması zorunludur. Ama, Türkiye özgülünü dikkate almak koşuluyla…

Kılıçdaroğlu, öte yandan, NATO konusunda net bir fikre sahip olmadığını zaman zaman yaptığı açıklamalarla gösteriyor. Bir, NATO’suz olmaz diyor, bir karşı çıkıyor…

Şöyle özetleyeceğim:

Koalisyonlar, partilerin matematiksel birlikteliği değildir sadece, ilkelerde birlik şarttır. Koalisyonun başını çekmek durumunda olan CHP’nin, dış politikasının temel ilkelerini netleştirmesi gerekiyor artık.