Ramazan ayının öteki adı Oruç Ayıdır.

Ama, ramazan denilince ilk akla gelen, oruç tutmanın dinsel, fizyolojik, psikolojik, sosyolojik içeriği olmaz; iftar ve sahur olur.Zaten ramazanın simgesi, gerçekte o olmadığı halde, pidedir. Davul sonra gelir.

Pidesiz davulsuz ramazan olmaz.

Ramazan hem riyazettir (nefs terbiyesi), hem de empatidir. Okkanın altına düşmüşleri anlama, düşünme, bir anlamda içselleştirme…

Yoksullara verilen fitre de aynı düşüncenin ürünüdür.

Ama bunu bu şekilde anlayanlar devede kulaktır ne yazık !

Ramazanın da sınıfsal bir karakteri vardır:

Çünkü oruç tutmadaki eşitlik, iftar ve sahur sofralarında bozulur; riyazet kavramı, “nefs körletme” anlatımında yoksul sofralarına cuk otururken, zengin sofraları sınıfsal eşitsizliğin yansıması şeklinde somutlaşır.

Yoksul ile zengin, din karşısında eşittir, ama zenginler biraz daha eşittir !

Çünkü hiçbir semavi din, sosyal/sınıfsal eşitsizliğe karşı değildir. Olsa olsa bunun keskin hatlara sahip olmasına ve teşhirine karşıdır.

Sosyal dayanışma ritüelleri bile sınıfsal ayrımcılığın kabullenildiğini gösterir.

Gazeteler yazıyor:

Lüks otellerde oruç açmak ya da iftarın parasal ifadesi kişi başı 1500 lira.

1500 liraya bir ay geçinmek zorunda olan emekliler var güzelim ülkemizde.

Kimdir bu uçurumun sorumlusu ?

Bu korkunç gelir adaletsizliği kapitalizmin ürünüdür. Zenginlikleri ve iktidarı ellerinde toplayanların daha da zenginleşmek ve iktidarlarını sürdürmek için dini bir sömürü aracı olarak kullanmaları en çok Ramazan ayında görülür.

Ramazanın ruhu olan riyazet, belki ironiktir ama, en çok dini bayramlarda sollanır…

Din sömürüsü, emek sömürüsü ile en çok dini bayramlarda iç içe geçer… Vahşi kapitalizm, dini de özünden kopartıp bir sömürü aracına dönüştürür…

**

Dikkatimi bir şey çekti:

Bu ramazan din sömürüsü şovlarına pek sahne olmayacak gibi.

Siyaset büyüklerinin yoksul hanelerine iftar konuğu olmaları gibi klasik şovlarına yine tanık olacağız belki ama, din sömürüsünün ölçülü geçeceğine ilişkin işaretler de var.

Peki nedeni ne bunun ?

Din sömürüsü kabak tadı verdi artık. Bunun en önemli göstergelerinden birisi, AKP’nin oylarındaki erime ! Korkunç hayat pahalılığı koşullarında din sömürüsünün “iş” yapmayacağını onlar da görüyor artık.

Ekmek, yağ, pirinç vb. kuyruklarında ömür tüketen, çıkma veya taneyle aldığı sebzeyle tenceresini kaynatan, et yemeyi çoktan unutan, faturaların ağır baskısı altında ezilmiş durumdaki halk, din bezirganlarının “sabır” tespihi olmayı kabullenmiyorlar artık.

Bunda, başta CHP olmak üzere muhalefet partilerinin mütedeyyin kesimlerle dirsek temasını sıklaştırmaları ile sekülerizmden açık açık ödün vermelerinin de etkisi var. Bu muhafazakar zemin kayması iktidarın en önemli kozunun artık işe yaramaz hale gelmesinde etkili oldu.

Tabi bu durum tartışılabilir ve tartışılmalıdır da. İlkelerden verilen ödünle iktidar olma yolunu açmaya çalışmak, giderek, muhalefeti, iktidardakilerin siyaset yapma yoluna sokar. CHP bunun farkında değil gibi görünüyor. Ama, iktidara gelebilirse, farkında olacaktır !..

Ramazanınızı içtenlikle kutluyorum.