Bir süre önce sol gözümde bir sorun çıktı, aldırmadım, alternatifi vardı çünkü…

Ancak zaman içinde, bu kez sağ göz altarnatifsiz olduğunu duyumsatmaya başladı. (Sonuçta örümcek değiliz, iki gözümüz var!)

Biz devletçiyizdir. Sağlık sorunlarımız için genellikle devlet hastanesini yeğleriz. Sorun orada çözülemezse bu kez üniversite hastanelerini…

Bu kez de öyle yaptık; yerel basının duayenlerinden Mehmet Dursun’un yönlendirmesiyle Kdz.Ereğli devlet hastanesinde görevli Opr.Dr.Erman Kutan’ın kapısını çaldık.

Kdz. Ereğli devlet hastanesi eskiden kente yakın, denize karşı bir yerdeydi. AKP’li dostların yapıseverliği nüksetti, hastaneyi taşımaya karar verdiler. Yeni devlet hastanesini, kimi mahallelerden onlarca kilometre uzaktaki bir dağ başına yaptılar. Dimdik bayırlarla tırmanılan, dimdik bayırlardan inilerek ulaşılabilen bir yere…O zamanlar yazıp çizmiş, eski hastanenin tâdil edilmesini, yok bu olanaklı değilse, yenisinin de oraya yapılmasını istemiştik. Herşeyin iyisini onlar bildikleri için dağbaşını tercih ettiler. Kent merkezini özel sektöre bıraktılar. Eski devlet hastane binasını da yıkıp yerine, içinde dört fakülteyi barındıracak bir kampüs inşaa etmeye karar verdiler. Yıllar geçti; bakanlar, milletvekilleri, AKP’nin il başkanları, ilçe başkanları da geçti, kampüsü koydunsa bul !..

Neyse, “sadede” gelelim…

Devlet hastanesi kente çok uzakta, ama kabül etmek gerekir ki derli toplu işlevsel bir yapı. İç yapısının düzenlenmesi hastalara büyük kolaylık sağlayacak bir şekilde: Ferah, güleryüzlü, harika bir kantini de var…Çalışanları da özverili…

Göz kliniğinde dört hekim görev yapıyor. Koridorun çevresi ve oturma grupları tıklım tıklımdı. Zehra ile sina’ya dedim ki: Ulusça kör olmuşuz. AKP’nin yirmi yıldır iktidarda oturmasının nedeni bu bu olsa gerek:

Göz özürlü bir topluma dönüştük !..

Dr. Erman Kutan, hiper-aktif bir sağlık adamı. Doktor kavramına hakikaten cuk oturan birisi. Aynı anda üç hastayla ilgileniyor kimi zaman: Bir hastaya gözlük testi yaparken, fırlıyor, bir başkasının gözlerini muayene ediyor, bu arada bir başkasının sorularını yanıtlıyor. Odasının içinde bir orada bir burada…

Devlet hastanelerinde ayrıcalık yoktur. Randevun varsa sıranı beklersin, yoksa fişini alıp sıraya girersin. Herkes eşittir orada. Hastalar ekstra yöntemlerle soyulmaz. Ameliyat tezgahları kurulmaz. Emekçi halk hiçbir ayrıcalığa uğramadan sağlık arar oralarda…Beyinsel kimyamıza uygun yerlerdir kısaca…

2.5 saat bekledikten sonra sıramız geldi. Saat 16.00 civarıydı, mesai bitmişti, ama Dr. Kutan hâlâ çalışıyordu, bizden sonra da sırada başka hastalar vardı…

Derdimizi anlattık. Olası bir ameliyata ön hazırlık için ertesi gün yeniden gelmemizi ve bazı testlerden (göğüs filmi, EGK, kan tahlili) geçmemiz gerektiğini, tümünü değerlendirip ona göre karar vereceğini söyledi…

Şunun altını çizmek istiyorum:

AKP iktidarı hekimlere önem vermiyor. “Giden gitsin” diyor. Ücretler ve ek ödemeler yetersiz. Her hastaya ayrılan muayene süresi 5 dakika. Bu yüzden Dr. Kutan örneğinde de gözlemlenebileceği gibi, hekimler üç hastayı birden alıyorlar odalarına. Alışıldığın dışında bir performans sergilemek zorunda kalıyorlar…Buna karşılık yine de yaranamıyorlar iktidara. Hasım muamelesi görüyorlar. TTB’nin kapatılmasını isteyen siyasetçiler bile var !…

Empati yaptım, kendimi Dr. Kutan’ın yerine koydum:

Sabah sekizde mesaiye başlamak için, kış aylarında kimi günler yolu geçit vermeyen dağbaşındaki hastaneye ulaşacaksın. Yatan hastalarını kolaçan edeceksin. Sonra kliniğe inip akşamın 17.00’sine kadar 60-70 hastanın sorunlarına çare olacaksın…Her gün böyle bu ! Bu özverili çalışmanın karşılığı ne olacak peki ? “Giden gitsin” aşağılaması ve üç kuruş ücret…

**

Ertesi gün de testlerimiz için sıramızı bekledik. Birkaç kez daha muayeneden geçtik. Sonuçta doktorumuz ameliyata gerek olmadığına karar verdi. Sorunu gözlüklerimi değiştirerek çözeceğini söyledi.

Yırttık !

Şimdi “özel camlı” yeni gözlüklerimi bekliyorum. Doktorun istediği camlar Ereğli’de yokmuş, sipariş edildi…

Yeni gözlüklerime kavuşuncaya kadar bu köşe bazı günler boş kalabilir…