Nebati, fark yaratan söylemleri ile kabinenin en renkli bakanı ?

Gözlerinin ışıltısını ekonominin durumuna tanık gösteren sözleri henüz unutulmadı.

 Gerçi pek bir işe yaramadı bu tanıklık; ekonomi yeniden inişe geçti: zar-zor 13,5’a “bağladıkları” dolar 16’ya doğru koşturuyor, enflasyon ise yüzde 60’a…

Türkiye’mizin şu sıralar fena halde dövize/dolara ihtiyacı var.

Dolar mevduatlarını liraya dönüştürmek için yarattıkları kura endeksli mevduat hesapları bir şeyler getirdi, ama yetmiyor.

Tuttular yeniden dış borca abandılar. 2 milyar dolar borca yüzde 45 faiz ödeyecekler. İçerde Nass deyip faizi indiriyorlar, mevduata çok çok yüzde 17 faiz veriyorlar, eloğluna yüzde 45 ! Rekordur.

Niçin peki ?

Çünkü güzelim ülkemize dış piyasalarda güven kalmadı. Bırakın fabrika filan kurmak için gelmelerini, borsadan kağıt almak için bile yatırımcı gelmiyor.

Nasıl gelsin ?

Parasıyla para kazanacak ne “tatlı” bir faiz ortamı var, ne de güven…

Derken Nebati yeniden çıktı ortaya. Yabancı yatırımcılara “gelin, gerisine karışmayın” garantisi verdi. Şöyle dedi:

“Bir problem mi yaşadınız…Rahat olun. Bize hemen ulaşırsınız. Bürokrasiyi alaşağı ederiz, arkamızda cumhurbaşkanımız var rahat olun. Mevzuatı da değiştiririz…”

Her şey bir yana…

Ülkemizdeki Tek Adam rejiminin hiç bu kadar berrak ve veciz bir tanımına şimdiye kadar hiçbir yerde rastlamamıştım.

Nebati’nin dünyanın gözünün içine baka baka söylediği bu sözler, tamam,  ulusal onurumuzla filan pek bağdaşan sözler değil, ama gerçekçi !

Anlayın arkadaşların ne kadar sıkıştıklarını…

Nasıl sıkışmasınlar ?

20 yıldır uyguladıkları yanlış politikalar yüzünden güzelim ülkemiz tipik bir “tüketici ülke” haline geldi. İhtiyaçlarımızın büyük bir çoğunluğunu dışardan dövizle alıyoruz. Aldığımız sattığımızdan çok fazla. Bunların içinde, kırmızı mercimek, pirinç, çay, peynir, arpa, buğday, portakal, rafine palm yağı, kepekli buğday, ham Ayçiçek yağı, pamuk, tütün, muz gibi bir zamanlar dışarıya sattığımız temel ihtiyaç ürünleri çoğunlukta.

Dış ticaret açığı (cari açık) enflasyonun temel nedenidir. Bizim gibi çift paralı ülkelerde bu pratikte, döviz kuruna endekslenir. Yani döviz kuru enflasyonun en somut yaratıcısı olur…

Nebati ne yapsın ? Bir yandan seçim de yaklaşıyor ?

Üretimi şahlandıracak hali yok. Tam tersi, maliyet artışları yüzünden tarımsal üretim gitgide daralıyor…

Dış borca abanmaları tek çare ! Eloğlu yüzde 1,5’la borçlanırken bizimkilerin yüzde 45’le borçlanması, en berrak anlamını Nebati’nin yabancı yatırımcılara çağrısında buluyor…

Yeter ki gelin diyor. Mevzuatı, bürokrasiyi filan biz hallederiz…

En avanturist tefeciler bile gelmekte kararsız ama !

Güven kalmadı çünkü…