Sanat yapıtlarına klasik yaklaşım iki soruda odaklaşır:

Ne söylüyor ?

Nasıl söylüyor ?

Ne söylediği yapıtın içeriğidir, nasıl söylediği/ifade ettiği biçimidir.

Toplumbilimlerinde içeriğin biçimi belirlediği kabül edilir; ama, biçimin de içeriği etkilediği yadsınmaz.

Tarkan’ın “Geççek” ismindeki son şarkısının sözleri, melodisinin önüne çıktı. Tarkan’ın nasıl söylediğiyle değil, ne söylediğiyle ilgileniyor herkes.

Niçin ?

Çünkü şarkının sözlerinde hem toplumsal ve hem de politik çağrışımlar var. Örneğin, “geldiği gibi gitçek” diyor.

Kim bu gelen-giden ? Pandemi mi, yoksa iktidar mı ?

Beni en çok şaşırtan şarkının sözleri karşısında muhalefetin, özellikle CHP’nin kem-küm etmesi oldu. CHP sözcüsü Öztrak; “Öküz altında buzağı aramayın” dedi örneğin…Genelde şarkının sözleri, politik bir mesaj olmaktan çok toplumsal/psikolojik bir tepki olarak algılandı, çok çok siyasal göndermesine imâda bulunuldu.

Oysa iktidar kesimi şarkıyı muhalefetten daha berrak şekilde algıladı, üzerine aldı. Zaten almasa şaşardım.

Gelgelelim, her zaman olduğu gibi, mahalefet tarafı, sığ tepkiler verdi. Kullandıkları enstrümanlar şunlardı:

PKK, FETÖ, CHP…

Şarkıyı CHP sipariş etmişti, Persilvanya’da bestelenmişti;  arada PKK’nın da rolü vardı filan…

CHP, PKK,FETÖ !..Kullanacağı başka silahı yok iktidarın !

Oysa daha serinkanlı bir tavır takınabilirlerdi, en azından sıcak tepkiler vermekten kaçınabilirlerdi…

Tarkan’ın şarkısının ana teması, dilek ve umut. Şarkıcı, içinde bulunduğumuz bunaltıcı koşulların geçmesini diliyor, o sıkıntıların altında ezilenlere umut aşılıyor…

Şarkı içindeki politik gönderme, bunun sadece bir nüansı…

**

Sanatçılar duyarlı insanlardır. Ama, sosyete meyhanelerinde parababalarına meze olanlar değil, gerçek sanatçılar ! Toplumsal gerçeklere, halkın çektiği acılarını kayıtsız kalan sanatçı olmaz. Kimisi sesi ve sözüyle, kimisi fırçasıyla, kimisi çekiciyle, kimisi kalemiyle ülkesinin ve halkının sorunlarına ortak olur, çıkış yolları gösterir, umut aşılar…

AKP’nin en büyük yanlışlarından birisi, sanatçıları da benden-senden diye bölmesi oldu; kendisinden olmayanları yok saydı, yeri geldi cezalandırdı…

Yok saydığı, cezalandırdığı sanatçıların, gerçekte halkın kendisi olduğunu hiçbir zaman göremedi.

Muhalif sanatçılara karşı toleranslı bir politika izlemenin onları cezalandırmaktan çok daha doğru bir politika olacağını bir türlü anlayamadı.

Kimi kraldan çok kralcı geçinen AKP’lilerin, Tarkan’a yönelik tepkiler !; yakın zaman önce Erdoğan’ın Sezen olayındaki geriye çekilişini bile anlayamadıklarını gösteriyor…

Son bir söz de CHP’ye söyleyeceğim:

Sanatçıyı korumak, onun sözlerini “sizi kastetmedi” anlamına gelen metaforlarla geçiştirmek değildir. İlkten onun sözlerine en berrak şekilde sahip çıkmaktır. Sizin günde yüzdefa söylediğinizi bir sözü sanatçının gönderme diliyle yinelemesi suç mudur da, üzerini küllemeye çalışıyorsunuz ?..