Şu noktadayız:

Cumhur İttifakı işi götüremiyor ! Palyatif önlemlerle işi götürebileceklerini sandılar; ama ekonominin ve genelde hayatın gerçekleri bunun mümkün olmadığını, artık o noktaya dayanıldığını ortaya çıkarttı.

Kaotik bir süreç içindeyiz. Ülkemizin dışarda itibarı kalmadı. Her alanda dünya liginin alt sıralarındayız. Dile getirilmese de politik-pratiğin hedeflerinden olan Panislamizm ve Pantürkizm politikaları da hiçbir olumlu sonuç vermedi.

Güzelim ülkemiz gezegenimizin en yalnız ülkesi konumunda bugün. O kadar ki geri dönülemez noktalara geldiğimiz İsrail ve Birleşik Arap Emirliklerine bile el uzatır hale geldik !

İçerde halk kitleleri sanki savaş ekonomisi koşulları içinde ! Daha kötüsü, iktidar, Türkiye’nin bu yalnızlıktan ve ekonomik bataktan çıkabileceği umudunu verecek hiçbir ciddi plan ve programa sahip değil.  El yordamıyla yürüyorlar !

Zamlara filan girmiyorum ! Artık bunları yinelemenin anlamı kalmadı, çünkü. Bu konulardaki şüphesiz iyiniyetli yazılar-çiziler-sözler, halkın yaşadıklarını onlara hikaye etmek gibi bir şey oluyor !

Hatta, sonuçları bırakıp nedenlere yönelmek de öyle:

Çünkü tek neden var ortada, iktidar işi götüremiyor ! İşi götürebileceklerin en azından bu umudu verenlerin işbaşına gelmesi gerekiyor. Değişim zorunlu hâle geldi.

İktidar da bunu görüyor, ama görmezden geliyor. Bugün seçim kararı alsalar yarın tası tarağı toplamak zorunda kalacaklarını biliyorlar. Herşeye rağmen 1.5 yıl daha, 2023 Haziran’ına kadar ayak sürümeye çalışmaları bu yüzden. “Tor be or not tor be” (Olmak ya da olmamak),… Bu çizgideler !

İktidar ile muhalefet arasındaki sözel tartışmaların bir tür sağırlar diyaloğuna dönmesi de bu yüzden. Muhalefet somut konularda eleştirilerde bulunuyor, karşılığı genelde hakaret oluyor !

Tartışma kültürünün de tümüyle yokolduğu bir süreç içindeyiz.

Siyasetin kalitesi iyice düştü.

Dili lümpenleşti.

Özellikle iktidar kadro sıkıntısı çekiyor.

Kritik önemdeki bakanlıkların, alanları ile ilgili eğitim ve deneyimi olmayan kişilere teslim edilmesi de bunu gösteriyor.

Bunun en son örneği, Hazine Bakanı Nebati ! Sayın bakanın sevimli (!) gafları içerde belki sindiriliyor, ama dışarda aynı toleransı görmüyor. Ülkemize, “kritik bakanlıklarda profesyonellere ihtiyaç var” türünden öğütler verilmesine yolaçıyor…

İçişleri Bakanının “yaptıklarını” allaha, cumhurbaşkanının NASS’a (Allahın kelâmına/Kur’ana) bağlayan çıkışları, ekonomiye yaklaşımlarının bilimdışı bir içeriğe sahip olduğunu gösteriyor.

İzledikleri ekonomi-politikanın kötü/başarısız sonuçlar vermesini, son analizde halk kitlelerinin kutsallarına fatura etmeleri, çaresizliğin yolaçtığı yanlışlarının belki de en çarpıcı olanı.

Yürümüyor !

Değişim gerekiyor…

Bir önceki yazımda 2022’nin Muhalefetin Yılı olacağı tespitini yapmıştım.

Muhalefetin tüm enerjisini ,kendi içindeki sorunları aşarak iktidarı değişime ya da seçime “hazırlamak” için harcaması gerekiyor.

Çünkü artık sözün bittiği noktadayız.

Sihirli sözcük değişimdir bugün.

Kabül etmemiz gerekir ki muhalefetin de işi zor !..