Anketlerin ortak diline göre, Cumhur ititfakı yüzde 40’ta çakılıp kaldı.

Dahası, süregiden enflasyonist baskı, yüzde 40’ın dikine hareketlenmesini engelliyor; hatta, tam tersi bir hareketlenme sözkonusu…

Erdoğan, iktidarda kalmak için elindeki tüm kozları oynadı, son kozu olan düşük fâiz teorisinin içi kof!

Bu yüzden”gününü doldurma”modunda gerçekte…

Arada bir bunların suyu ısındı diyor ya, aslında suyun kendisi için ısıtıldığının farkında…

Son anketlere bakın anlayın:

AKP’nin giydirilmiş oyu yüzde 30, MHP’nin 8 bandında…Küsûratları ile ikisinin oyu yüzde 40…Bu oran, ne Cumhurbaşkanlığı seçimini kazanmak için yeterli, ne de TBMM’nde çoğunluğu elde etmek için…

Millet İttifakı tutarlı bir birliktelik sergiliyor, onların toplam oyu, Cumhur İtifakı’nın ensesinde…

Gerçi tüm muhalefet bir araya gelmiş değil henüz, ama Cumhur İttifakının karşısında yüzde 60’lık bir blok oy var.

Muhalefet daha şimdiden iktidar !

Ben bugün bir başka açıdan yaklaşacağım bu oy tablosuna; sınıfsal açıdan…

AKP, yüzde 33’le iktidar olmuştu. Bugünkü oyu yüzde 30. Şu demek oluyor bu: 19 yıllık iktidarına rağmen AKP’nin muhafazakâr tabanında bir genişleme olmadı, yerinde sayıyor, hatta daralıyor…

Geleneksel muhafazakar hareketi, tabii sadece AKP temsil etmiyor. Ama, siyasi planda ağırlıklı olan o…

Bir genelleme yapmak gerekirse, sekülerizm/laiklik, toplumun çoğunluğunun dokularına nüfuz etmiş durumda. Bu, 1946’da karşıdevrimle önü kesilen Cumhuriyet Devrimi’nin kısacık bir zaman diliminde toplumu nasıl derinlemesine etkilediğini gösteriyor…

En uzun süreli muhafazakar iktidar bile, bu doğrultuda yoğun bir çaba göstermesine ve çok büyük miktarlarda para harcamasına rağmen, Türkiye’yi dönüştüremedi. AKP, muhafazakar/İslamcı hareketin son kozuydu, o da işe yaramadı.

Laik Türkiye Cumhuriyeti yoluna devam ediyor/edecek…

Ama bu, Cumhuriyet Devriminin yeniden küllerinden doğduğu anlamına da gelmiyor.

Toplam oy tablosunda sol, yüzde 30 bandında bile değil. Muhafakar hareket amacına ulaşamadı ama, sağ hareketler Türkiye’de hâlâ ağırlıkta…

Sağ, kendi içinde liberaller, neo-liberaller, milliyetçiler, muhafazakarlar gibi parçalı. Ama, Türkiye AKP’den sonra da sağın egemen olduğu bir ülke olacak yine…

Sınıfsal açıdan bakıldığında, yakın gelecekte de, bir emekçi iktidarı gözükmüyor. İktidarda “sol”azınlıkta olacak…

İlginç bir şey de var:

Muhalefetin başını “sol” çekecek/çekiyor, ama yönetimde sağ ağırlıkta olacak !..

Bu kez anamuhalefeti AKP/İslamcılar oluşturacak…

**

1950 sonrası, genelde hep böyleydi…

Türkiye’nin bu kısırdöngüyü kırması gerekiyor. Sol tek başına iktidar olmadan, köklü ekonomik ve demokratik dönüşümler gerçekleştirilemez. Geçmiş de bunu öğretiyor bize, bilim de…

Şunu düşünüyorum:
Millet İttifakı dönemi, esas yakıcı ihtiyacın bir emekçi iktidarı olduğunu ortaya çıkartacak objektif ve sübjektif gelişimlere sahne olur mu ? CHP  de bunu görebiliyor mu, yahut görebilecek mi ? Yoksa, “toplumsal barış”, helalleşme” gibi içi-boş, çok denenmiş ama işe yaramamış, sınıfsal açıdan ütopik iyiniyet gösteriyleriyle yönetimin dizginleri, her türden sağa mı teslim edilecek yine ?..

CHP’yi büyük bir tarihsel ve toplumsal görev bekliyor…