Yoksul halk, ekmeği yemeğe katık etmez, yemeği ekmeye katık eder. Sofrada esas olan ekmektir. Genelde aynı besin değerine sahip olan gıdalarla karın doyurulur: Ekmek-makarna, ekmek-bulgur pilavı, ekmek-patates…Ekmekle ekmek yemek gibi birşeydir bu…

Ekmek nimettir bu yüzden. Karınları o doyurur.

Ekonomik kriz, sadece yoksul halkı değil, büyük kapitalistler dışında her sosyal kesimi vurdu: Orta çaplı sanayilerden küçükesnafa ve tüccara kadar…

Herkes dertli, herkes devletten yardım istiyor…

Ülkeyi yönetenler ise, bir ekonomistimizin deyimiyle, irrasyonel (akıldışı) bir deneye girişmiş durumda: Faiz düşürülecek, cari açık daralacak filan, bilinen teori ! Bu saatten sonra olmayacak duaya âmin !..

Halk umurlarında değil…

**

Önümde, Kdz.Ereğli’li fırıncıların bir açıklamaları var. Başta un ve maya olmak üzere her şeyin zamlandığını, artık dayanacak güçlerinin kalmadığını rakamlar vererek anlatıyorlar…

Haklılar.

Ama, Hoca Nasrettin öyküsünde olduğu gibi, halk da haklı. Çünkü Zonguldak çapındaki fırıncılar, kendi kafalarına göre, 230 gramı 2 liradan satılan ekmekleri 400 grama çıkartıp 4 liradan satmaya başladılar. Aradaki gramaj farkı ortadayken, çift ekmek sattıkları savındalar üstelik !..

Beni şaşırtan da bu oldu. Ekmeğe 60 gramlık bir kripto zam yapılmış, ama açıklamalarında “zam yapmadık”diyorlar…

Ekonomik krizin zirve yaptığı dönemlerde çokça görülen bir sosyal manzaradır bu: Bir yandan yakınılır, öte yandan da herkes dümenine bakmaya yönelir. Gemisini kurtaran kaptandır !..

Fırıncı ne yapsın ? 60 gram noksan ekmeği “çift ekmek”diye iki katı fiyata satıp kendisini kurtarmaya çalışıyor. Bu yönteme başvurulmasının bir nedeni de işçilik ve kısmen enerji maliyetini düşürmek. Nitekim kimi fırınların işçi çıkartmaya başladıkları haberleri gelmeye başladı…

Sonuçta yine olan, emekçiye oldu !

Çünkü emekçinin, emeğinden başka satacak birşeyi yok. Emek’se hile kaldırmaz…

Ekonomik krizin ezdiği küçük sanayicilerin, tüccarın, küçükesnafın filan keçeyi sudan çıkartmak için bir şeyler yapma olanağı var, ama kol ve kafa emekçilerinin yok !..

Yakında asgari ücret tespit edilecek, memur ve emeklilere zam verilecek, ama şimdiden belli ki, verilecek zam, yaşamın dayattığı enflasyona göre değil, TÜİK’in masabaşı enflasyonuna göre olacak, kriter ol olacak. Bunun  kaçınılmaz sonucu olarak kol ve kafa emekçilerinin reel geliri biraz daha düşecek…

**

“Çift ekmek” dümeniyle işten atılan fırın işçilerini düşünüyorum…Aslında onlar yalnız değil, küçük işyerlerinin çoğu havlu atmamak için öncelikle işçi maliyetlerini düşürme yolunu tuttu. Şakır şakır işçi atıyorlar…

TÜİK’e bakın, işsizlik azalıyor, ama !

200 bin nüfuslu büyük bir sanayi kenti  olan Ereğli’de bile, İşkur’a kayıtlı 9 bin civarında işsiz var. Bunlara yarı zamanlı çalışanlar arada bir iş bulup çalışanlar dahil değil…Gerçek işsiz sayısı 20 bin civarında…Nufusu ile yüzde 10’u: Çalışabilir nüfusun yüzde 16’sı !

**

İktidar Türkiye’yi deneme tahtasına çevirdi. İlkten yüksek faize ve sıcak paraya umut bağladı. İşler kötü gidince doları tutmak için Merkez Bankasının rezervlerini eritti; para suyunu çekince bu kez tam ters bir yola girip son kozunu oynama kararı aldı.

Sonuç ortada !

Erdoğan ve Bahçeli, seçim 2023’ün Haziran ayında diyor…

Kendi açılarından haklılar. Bugün seçime gidilse, yarın yoklar…

Hayat ise, seçimi dayatıyor. Çünkü arkadaşlar ekonomiden anlamıyor. Ekonominin, en kısa süre içinde, kendisini kanıtlamış toplumcu ekonomistlere teslim edilmesi gerekiyor.

Arkadaşların iktidar koltuğunda oturmakta inat etmeleri Türkiye’ye ağır zararlar veriyor…

Bugün erken seçim istemek yurtseverliğin öteki adıdır.