Tekelci kapitalist ilişkilerin egemen olduğu ülkelerdeki iki temel sınıftan birisi, sanayi ve tarım işçileridir. Bunların sınıfsal ideolojileri sosyalizmdir.

Sosyalizm artık, kısaca, “sol”olarak adlandırılıyor. Bu hem doğru ve hem de yanlış. Çünkü sol kavramı, görece bir kavram, kötü tanıma elverişli bir kavram da diyebiliriz.

Muhafazakarlara göre liberaller sol’dur, sosyaldemokratlara göre, sağ’dır; sosyaldemokratlar liberallere göre sol’dur, ama sosyalistlere göre sağ’dır.

Sosyalistler de kendi içinde evrimci-devrimci diye ikiye ayrılır; devrimcilere, medikal sosyalistler veya komünistler denilir.

**

Güzelim ülkemizde solun her türü mevcut. Komünist partimiz bile var. Türkiye demokrasisi bu açıdan bakıldığında “dört dörtlük”!

Gelgelelim, bizim sol partilerimiz kurulu düzene entegre olmuş partiler. AKP demokrasisinin yapay süs çiçekleri! Ha var ha yoklar. 1960’larda TBMM’n grup sokan Türkiye işçi Partisi’nin oyu, yüzde sıfırlarda sözgelimi..(Sol partilerimizin içinde bireyler olarak düzene entegre olmamış sosyalistler de var elbette; onları tenzih ediyorum…)

Tabanları olmadığı için solumuzu kimsenin kaale aldığı yok.

Ama şu sıralar durum biraz değişmeye başladı gibi. Örneğin Kılıçdaroğlu, TİP’in genel başkanı ile görüşmüş. Sırada öteki kalburüstü sol partiler de olmalı…

Kılıçdaroğlu, Adalet Yürüyüşü’nden bu yana performansı iyice yükselen, bir anlamda kendini aşan bir lider konumunda bugün.

AKP’yi iktidardan indirmek için demokratik çerçeve içinde her yolu deniyor…Öncelikle de Millet İttifakı’nın zeminini genişletmek, AKP iktidarına karşı olan tüm siyasal ve toplumsal güçleri/örgütleri bir araya getirmek için adeta çırpınıyor….

Bu doğru, ama bir anlamda da mahzurlu bir strateji. Seçim önceleri işe yarar, seçim ertesi sorunlara yol açar…

Kılıçdaroğlu’nun bir yandan sosyalist sola, öte yandan da onun ideolojik karşı kutbu olan muhafazakarlara elini uzatması, bir demokratik-sol klâsiğidir.

Şimdi gözler, “sosyalist”solda…

Ayrı bir ittifak mı kuracaklar yoksa Millet İttifakı’na omuz mu verecekler ?

Biliyorsunuz, Sol İttifak çağrısı, Kürt milliyetçilerinin ya da HDP’nin önderlerinden Demirtaş’tan gelmişti.

(Burada bir parantez açacağım: Bizim sol, HDP’yi ideolojik ve siyasal saflaşmada nerede görüyor acaba ? Biliyorum…Ama tekrar edeceğim: HDP, solcu bir parti değildir. Etnik milliyetçi bir partidir. Sınıfsal değil, milliyetçi bir perspektife sahiptir. Kürt kimliğini yüksekte tutmak için ABD’nin kucağında oturan PKK ile iç-içe bir görünüm vermesi, öte yandan gerektiğinde AKP ile uzlaşma masasına oturmakta tereddüt etmemesi, esas vizyonunun ne olduğunu ortaya koyar. Sol, böyle şeyleri sindirmez. Ama, radikal milliyetçilik pekâlâ sindirebilir ve sindiriyorda zaten. HDP’yi sol kabül etmek başka şeydir, onu soldan değerlendirmek, solun etnistizme bakış açısından ele almak başka şeydir…)

Şuraya geliyorum…

Sol İttifak, formalist bir girişim olur. Gerçi böyle bir İttifakın yararı olmaz değil. Sosyalist solun iktidara, muhalefete, Türkiye’ye nasıl baktığı, alternatif önerilerinin neler olduğu kitlelere anlatılabilir. Ama, kitle iletişim araçlarının ilgisizliğinin aşılması da çok zor, hatta imkansız olur.

Sol, Millet İttifakı’na katılması bile desteklemeli; böylece ittifakın yaratacağı medyatik olanaklardan yararlanarak niçin AKP iktidarına karşı olduğunu kendi perspektifinden kitlelere anlatmadır. Bu bir fırsattır. Akılcı olmak gerekiyor…