Politika faizinin 200 baz puan düşürülmesinin güncel yaşamımızdaki pratik sonuçlarını köpürterek kafanızı ütüleyecek değilim.

Bunun sonuçları zaten yaşanıyor, yenileri de yaşanacak.

İşin özeti, faiz kararı, fizyolojik sefaleti biraz daha yaygınlaştıracak,sosyal krizi biraz daha derinleştirecektir.

Tabii bunun politik sonuçları da olacak: halkın, iktidardan biraz daha uzaklaşması gibi…

Peki bu kararı alanlar bunu önceden düşünmedi mi ?

Alınan kararın olası sonuçlarını görmek için insanın düşünce yetisine sahip olması bile gerekmez. Doğaçlama ile gelecek görülebilir (di).

Artık sonuçlar biz halkın da onların da gözleri önünde. Öngörüler artık gerçek ! Önümüzdeki soru, bu gerçeklerle nasıl yaşanacağı sorusu…

Ben şunu merak ediyorum:

Normal seçime 20 aydan az bir zaman kala, böyle bir maceraya niçin atıldı iktidar ? Mutlaka nedenleri ve hedefleri olmalı. Hedefi olmayan macera da macera değildir zaten !

Nedir faiz indirimlerinin gerekçesi ve hedefi ?

Ekonomide bunun karşılığı var:

TL’nin değer kaybının ihracatı kamçılayacağı düşünülüyor. Hedef, artacak ihracatla dış ticaret makasının olabildiği kadar kapanması ! Bu, enflasyonu dizginleyecek ! Eğer yapılabilirse bu doğru: Çünkü enflasyonun  başlıca  nedeni, dış ticaret açığıdır.

Peki faiz düşüklüğü seçime kadar beklenen sonuçları verir mi ?

Buna imkan yok. Uzun vadede belki. O da binbir koşula bağlı…

Peki o halde ? Bu soruyu şöyle toparlayacağım:

İktidar seçim arefesinde faiz düşürerek hem kendi kafasına ve hem de halkın kafasına sıktı !..

Ya herro ya merro vaziyetidir bu…

**

Faizin indirilmesi, bir erken seçim ihtimalini de ortadan kaldırdı. Çünkü 20 ay içinde ihracatın patlama yapıp ülkeyi dövize boğması ve enflasyonu düşürmesi olasılığı çok küçük bir olasılık bile değil.

Kaldı ki halkın dayanma gücü de sıfır noktasında artık. ÖTV değil ki bu birazını iç edip pompaya yansıtma !

Pompadan kurtar !..

Bir Hoca Nasrettin metaforuyla, yoncaların bitmesini bekleyecek zamanı da hali de kalmadı ahalinin…

**

Sefaletin yaygınlaşması sosyal patlamalara yolaçabilir. Bu gibi şeyleri çok yaşadık. Eğer sosyal patlamaları mümkün olduğunca tolere edecek bir esnek tavır takınamazsa iktidar, kaotik bir sürece bile savrulabilir güzelim ülkemiz.

Böyle bir felâketi düşünmek  bile istemiyorum. Çünkü geçmişte çok acısını çektik bu gibi dönemlerin…

Bu zokta da muhalefete de sorumluluk düşüyor, özellikle muhalefin elindeki belediyelere…

İktidar karşıtı kuru retorik yerine halkın yaşamına dokunacak önlemler almak siyaseten de muhalefete büyük avantajlar sağlayabilir. Bunu zaten Büyükşehir belediyeleri yapıyor, ama yetmez; tüm Türkiye’ye yaymak gerekir. Çünkü yoksulluk sadece büyükşehirlere özgü bir sorun değil !..