Kdz. Ereğli Belediye Başkanı Posbıyık, embesillerin bile yadırgayacağı şeyler açıkladı önceki gün; ancak pek yankı yaratmadı sözleri; bizim Yeni Ufuk sözdışı…

Ahalinin kabahati yok. Devr-i AKP’de, olmayacak şeyler olağan hale geldi !  Bürokrasiyi de peşlerine taktılar.

Posbıyık açıkladı:

Emlâk Genel Müdürü kendisini çağırıyor, Kent Meydanı arazisini bize iâde et, karşılığında belediyenin borçlarını silelim diyor… Oraya cami yapacaklar…

Posbıyık borcum yok deyip takası reddediyor…

Demek ki kupon arazi karşılığında borç silmek olağan hale geldi artık güzelim ülkemizde !

Şaşırmadım. Çünkü 19 yılda şaşırma duygumuzu da köreltti arkadaşlar !

**

Kent Meydanı için ayrılan alanın bir kısmına cami yapmak projesi, önceki dönemin AKP’li Belediye Başkanı Dr. Hüseyin Uysal’ın projesiydi. Zaten tüm proje onundu. Projenin hayata geçirilmesine AKP de sıcak yaklaşmıştı…

Ancak, CHP’li belediye meclisi üyeleri projenin cami bölümünü yargıya tanımışlar, İdare Mahkemesi de cami projesini iptâl etmişti.

Seçimde belediye yeniden CHP’ye geçince proje elde kaldı. Çünkü belediyenin mali imkanları projeninin tamamını hayata geçirmeye yetmiyordu…

Posbıyık deneyimli ve zeki bir siyasetçidir. Kent Meydanı projesini bu kez camisiz hayata geçirmek için, bir başka projeyi, Yeni Sahil Projesini raftan indirdi. Projenin özü, denize dolgu yapılarak kazanılacak alan ile mevcut sahilin yapısının değiştirilmesi şeklindeydi: Marina, seyir terasları, koşu ve gezi yolu, sosyal tesisler, vb…Gerçekten harika bir projeydi. Posbıyık, proje kapsamına caminin de alınabileceğini öneriyordu. Bildiğim kadarıyla Zonguldak valisi Tutulmaz da başlarda sıcak yaklaşmıştı projeye …

Proje olgunlaştırılmaya çalışılırken, Cumhurbaşkanı Erdoğan, Uzun Mehmet Camisinin açılış töreni için Zonguldak’a geldi. Orada yaptığı konuşmada Ereğli’ye de bir cami yapılacağını söyledi. Bu bir talimatlı aslında.

Bürokrasi kolları sıvadı. Başlarda sahil projesi kapsamında bir cami yapılması projesi benimsenirken, AKP’lilerin itirazları sonucu gözler Kent Meydanı’na çevrildi; Cami ille de oraya yapılmalıydı…

Olurdu olmazdı derken, Posbıyık’ın son yaptığı açıklamaya göre, iki projenin biri kısmen, öteki tamamen tıkandı. Zaten ortada bir mahkeme kararı da vardı.

Kent Meydanı Projesi, belediye ile özel sektör tarafından ortaklaşa hayata geçirilecek artık…

**

Ben bu konuda aylar önce birkaç yazı yazmış, AKP’nin CHP’li belediyenin projesine yatırım yapmasını beklemenin fazla iyimserlik olacağının altını çizmiştim. Sonunda o noktaya geldik.

Peki bütün bu gelişmeler, AKP’nin Ereğli’ye (Posbıyık’ın tanımlamasıyla bir “sembol cami”) yapma projesinden vazgeçeceği anlamına gelir mi ?

Hayır ! Ne yapıp edip, “Reis’in verdiği talimatı yerine getireceklerdir. Benim önerim, beklenmedik gelişmelerin önünü kesmek için Kent Meydanı projesinin hayata geçirilmesine hemen başlanmasıdır. AKP’nin ne yapacağı hiç belli olmaz !

**

Gelelim camiye…

Bu köşeyi sürekli izleyenler anımsayacaklardır. Ta Uysal döneminden bu yana Ereğli’ye yeni bir cami yapılması projesini ben de destekledim. Benim yaklaşımım, kent estetiği açısındandı. Ereğli’de hayranlıkla izlenecek tek cami yok. Kent merkezindeki camilerin bazıları kiliseden bozma ve Rum kalfaların yaptığı şeyler. İçerdeki camilerin çoğu da, özgün bir mimari üsluba sahip olmayan, hiçbir estetik yanı olmayan yığma yapılar…

Denizden bakıldığında, Ereğli’nin profilinde cami de yoktur ayrıca. Şöyle yaklaşıyordum soruna: oya gibi işlenmiş kuğu gibi bir cami Ereğli sahiline güzellik katar…Edirne ve İstanbul’daki Sinan Camilerini izlerken aldığım tat, gözlerimin damağındadır hâlâ…Öyle birşeyler olmasa da bir bakanın bir daha bakacağı bir cami Ereğli’ye yakışır diyordum.

Şimdi yazıyorum ilk kez: Aklımda ise, Çeştepe vardı. Denizden ve kentin her yerinden görülebilecek şiir gibi bir cami…

Diyeceksiniz ki Çeştepe’deki bir caminin işlevi sınırlı olur. Doğru ama, Ereğli’nin yeni bir işlevsel (halkın hemen ulaşabileceği) bir camiye ihtiyacı yok, yeterli sayıda cami var.

Posbıyık iyi buldu: İhtiyaç, görsel değeri yüksek olan bir sembol cami !

Erdoğan böyle bir camiyi bir tür “mücahit” olarak görüyor. Ben’se, sanat eseri…

Hâlâ aynı fikirdeyim. Hâlâ varım…