Bizim çevrecilerin Akçakoca’da kurulacak cüruf geri dönüşüm tesisine karşı çıkmalarına şaşırmadım desem, yalan olur.

Bakın niçin:

Cüruf hem zararlı,ama hem de çok yararlı bir metalürjik atık.

Cürufun zararı iki yönlü:

Demir-çeliklerde, üretim süreci içinde, sürekli olarak cüruf birikimi oluyor. Bunların geniş alanlarda depolanması gerekiyor. Bu da demir-çeliklere ek bir maliyet getiriyor. Cüruf yığınları çoğaldıkça maliyet de artıyor…

Diğer yandan, hemen tüm endüstriyel atıklar gibi, cüruf da, değişik şekillerde çevrekirliliğine yolaçıyor.

Bu yüzden, cürufun geri dönüştürülmesi önem kazanıyor.

Başta da söyledim ya, cüruf zararlı olduğu kadar yararlı/değerli bir atık.

En basiti, toz haline getirilip kumla karıştırılarak yollara serilebiliyor.

Geri dönüştürme tesislerinde, cüruftan; çimento, asfalt malzemesi, duvar ve yer karoları, cam malzemeleri ve hatta gübre elde edilebiliyor.

Bu nedenle cürufun geri dönüşümü çok önemli…

**

Sorunu yerelleştireceğim…

Bizim Erdemir de kuruluşundan bu yana, 56 yıldır, bir cüruf sorunu yaşıyor. Sorun aynı zamanda Ereğli’nin de sorunu.

Erdemir’in devlette iken de böyle bir sorunu vardı, ama Ereğli halkı için sorun değildi cüruf! Cüruf dağlarının nasıl bertaraf edildiği kimsenin umurunda değildi. Yerel basın arada sırada baca gazlarından filan şikayet ederdi, ama cüruf Ereğli’nin gündemine hiç oturmazdı…Cüruf yığınları açık alanlarda depolanır, bir kısmı denizi doldurmakta kullanılır, belediyelere filan yol yapımı için verilirdi.

Cüruf, Erdemir özelleştirildikten sonra yerel gündeme girdi; o da, belediye ile Erdemir yönetim arasındaki “niza”dönemlerinde…

Sonuçta şöyle bir tablo oluştu:

Çevreciler ve arada sırada belediye, Erdemir’in cüruflarından şikâyet ediyor. Açık alanlarda depolanması deniliyor, depolama alanları mühürleniyor, denize dökülmesi istenmiyor…

Ama, kimsenin şu soru bilincine çıkmıyor:

Erdemir’i yönetenler, gitgide büyüyen cüruf dağlarını ne yapacaklar ? Nasıl bertaraf edecekler ?

Bu sorunun yanıtını arayan, konuya empatik bir yaklaşımda bulunan yok !

Ereğli’de geri dönüşüm tesisi kurulmak isteniyor, kabül görmüyor; Akçakoca’da kurulmak isteniyor, çevreciler karşı!..

Soruna, sosyal açıdan yaklaşan da yok: Geri dönüşüm tesisi aynı zamanda bir istihdam yapısı da! Hem cüruf dağları eriyecek, hem değişik sektörlere katkı maddesi sağlanacak, hem de cüruf kaynaklı çevrekirliliği azalacak…

Karşılar !

Peki çözüm ne ? Cürufu geri dönüştürmekten başka çözüm yok !

Yahut şöyle var:

Erdemir’in kapısına kilit vuralım, olsun bitsin !

Sosyalliği, aklı-mantığı, bilimselliği dumura uğramış çevrecilik, cüruf dağlarından çok daha fazla zarar veriyor ahaliye !..