Büyük oğlum Ahmet Naim dün sade bir törenle Gülper İnci Tüzel ile yaşamını birleştirdi. Çıladır ailesi biraz daha genişledi.

Zehra ile çok mutluyuz. Umuyorum Tüzel âilesi de aynı mutluğu bizimle paylaşıyordur…

Çiftin nikahını Belediye Başkanımız Halil Posbıyık kıydı. Belediye başkanlarının nikâh kıyma yetkisi vardır, ama bunu nadir olarak kullanırlar. Gönüllerinden koptuğu zamanlarda…Dün öyle bir gün oldu, kırk küsur yıllık dostum-arkadaşım Posbıyık nikah için kolları sıvadı; esprileri ile törene neşe ve renk kattı…

Posbıyık törende, tarihi öneme sahip bir büyük jeste de imza attı: Evlilik cüzdanını Gülper’e benim vermemi istedi. O’nun da açıkladığı gibi, 25 yıla yaklaşan belediye başkanlığı döneminde bu bir ilkti.

O kadar şaşırdım ki, Posbıyık’a bana ve Çıladır ailesine yaşattığı bu büyük onur ve gurur için konukların huzurda teşekkür edemedim. Şimdi ediyorum. Zaten gazeteciler böyledir: Dilleriyle değil, kalemleriyle konuşurlar.

Posbıyık’ın bu gönülden jestini hiç unutmayacağım.

Nikaha katılarak bize onur veren tüm konuklarımıza da ayrıca teşekkür ediyorum.

ÇATI ADAY ZORUNLU

Son yapılan anketler, AKP ile CHP arasında bir-iki puanlık bir fark kaldığını gösteriyor; ama, AKP hâlâ birinci parti. İkinci sıradaki CHP’nin altında yüzde 14’ü aşan oyu ile İyi Parti var. İyi Partiİ’nin yüzde 2,5’tan yüzde15’e yükselen büyük çıkışının nedenlerinin irdelenmesini başka yazıya bırakarak devam ediyorum:

Dördüncü sırada yüzde 9-10 arasında gezen oyu ile HDP var. Onu, yüzde 7-8’lerde gezinen MHP izliyor…

Sonraki Partilerin oy yüzdeleri birden çakılıyor: Deva Partisi yüzde 5’e dayanan oyu ile küçükler arasında fark yaratıyor.

Bu oy parselâsyonunu ideolojik bir analize tâbi tutacak olursak, seçmen eğilimi şöyle parselleniyor:

Katı ve ılımlı mufazakârlar (AKP, SP, Deva, Gerçek): Yüzde 39-40.

Kürt millliyetçisi: (HDP) Yüzde 9-10.

Sol partiler (CHP, DSP, TİP, Komünist partisi, vb.): Yüzde 26-27.

Buradan bakıldığında seçmenin yarıdan çoğu, muhafazakârlar ile milliyetçilerden oluşuyor.

Yani…Türkiye seçmeni hâlâ sağcı bir profil veriyor. Dahası sağ içinde muhafazakârlar ağır basıyor…

Bu koşullarda “solcu” CHP’nin ideolojik bakımdan yıldızının barışmadığı milliyetçi ve ılımlı muhafazakarlarla ile ele tutuşup iktidar alternatifi haline gelmesi olağan bir olay değildir.

CHP bu başarısını AKP’nin 20 yıllık kötü yönetimi ile, özellikle Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’ni  başarısızlığına borçlu.

Türkiye’nin esas sorunu, bu tablo işte:

Seçmenin sorunlarının çözümünü hâlâ sağ tarafta araması !

Oysa Türkiye halkının sorunlarının radikal çözümü için, sadece sol ağırlıklı bir iktidarın varlığı yetmez, onu sürekli ve istikrarlı kılacak bir sol seçmen desteği de zorunludur.

Şu an bu yok. İlerde de olmazsa, 10-15 yıllık periyodlarla siyasetimiz başa sarmaya devam edecek…

Şu an muhalefeti oluşturan çeşitli eğilimlerdeki partilerin AKP’ye karşı birleşmiş görünmeleri iyi bir şeydir elbette, çünkü AKP’nin kesinlikle gitmesi gerekiyor; ama, gelecek iktidarın, parlamentarizme geçiş süreci dahil, zaman içinde çok çetin sorunlarla karşılaşması da olasıdır.

Özellikle CHP buna hazırlıklı olmak zorunda…

Yeri geldi HDP’ye ayrı bir bölüm açacağım:

Çünkü HDP; her seçim öncesi olduğu gibi, bu seçim öncesi de, özellikle ittifaklar konusunda flu bir profil veriyor. Bir halk deyimiyle, kendi kafasına göre takılmak eğilimi ağır basıyor.

HDP, diyelim ki cumhurbaşkanlığı seçiminde kendi adayı ile  katıldı. Ne olacak ? Adayı, kemik oylarını, bir-iki puan aşağı veya yukarı sırtlayarak sonuçta arenadan çekilecek.

Kime yararı olacak bunun ?

Erdoğan’a ! Erdoğan ilk turda seçilemese bile, ikinci turda yeniden şansını deneme olanağına kavuşacak.

Bu değerlendirmem kendi adayları ile seçime katılma eğilimindeki tüm partileri kapsıyor.

Doğru tutum, tüm muhalefetin (muhalif pozisyonu gereği HDP’nin de) destekleyeceği bir çatı aday ile işi bitirmektir.

HDP şunu anlamalı artık:

Kürt sorunun çözüm yollarında yeni adımlar atabilmek için, demokratik tabanı geniş bir iktidara/koalisyona hem Türkiye’nin ve hem de onun ihtiyacı var.

İki arada bir deredeki HDP’nin ne demokratik bir, Türkiye inşasına ve ne de Kürt sorununun çözümüne katkısı olamaz…