Felâketler karşısında el-ele vermek insani bir reflekstir.

Onu en iyi şekilde organize edip devletin imkânları ile uyumlu hâle getirmek için ise ulusal bilinç gerektirir.

İktidarda bu yok. Orman yangınları karşısında yetersiz kalmasının nedeni bu.

Bu yüzden ulusal felâketin faturasını CHP’li büyükşehir belediyelerine çıkartmak istiyorlar. Orman yangınlarının dağlarda başladığı gerçeği ile Anayasanın tüm ormanların sorumluluğunu OGM’ye veren 169. Maddesini görmezden gelerek…

Eğer ulusal bilince sahip olsalar, ulusal bir felâket karşısında tüm ayrımların bir yana bırakılması gerektiğini bilirler.

Bilmiyorlar.

Bundandır, halkın doğal felaketler karşısındaki korunma/mücadele refleksini ulusal bir potaya dökemediler.

Akıl-mantık dışı siyasi polemikler, ne yazık, hâlâ cayır cayır yanan ormanların önüne geçti; ortak akıl bireysel akla, ulusal mücadele siyasal mücadeleye yenik düştü.

Muhalefet, özellikle “Bay Kemal” karşıtı retorik tümünün üstünü örttü sonuçta.

Sanırsınız ki, ulusal bir felâket süreci yaşamıyor güzelim ülkemiz, seçim propagandaları süreci yaşıyor !..

**

Ne olmalıydı peki ?

Felâketin daha başında muhalefeti de kucaklayan bir ulusal kriz masası kurulmalı, atılacak her adım, birlikte atılmalıydı. Sanırım muhalefet buna olmaz demezdi.

Uçak yoksa bulunmalı, tüm mücadele ekipmanlarının doğru ve yerinde kullanılması için uzmanlardan oluşan bölgesel kriz merkezleri kurulmalı, özellikle orman yangınlarının en etkili mücadele aracı olan hava araçlarının en doğru

şekilde kullanımı sağlanmalıydı.

Bakıyoruz…

Helikopterleri AKP’li milletvekilleri yönlendiriyor !

Orman yangınlarını ulusal bir bakış açısı ile yaklaşılsa, tüm eksik-gediğe rağmen, felâketin boyutu bu kadar büyük olmazdı.

**

Bundan sonra ne mi olur ?

Siyasal çekişme bu kez yanan ormanların imara açılıp açılmayacağı konusu üzerinde odaklaşır ; iktidar, anayasanın aykırı hükümlerine rağmen bildiğini okumayı sürdürür…

Peki ne zamana kadar ?

Seçim yaklaşıyor, buna halk karar verecek…

Ben sadece şunu söyleyeceğim:

Türkiye’nin ulusal bakış açısına sahip bir iktidara ihtiyacı var:

Antiemperyalist…Gerçek demokrat…Devletçi ve dibine kadar laik bir iktidara…

Ulusal sorunlar, ulusal pencereden bakarak çözülebilir ancak.

Ümmetçi değil !..