24 Temmuz ilkten Basın Bayramı’ydı. Basından Abdulhamit sansürünün kaldırılışı (1908) kutlanırdı.

Basın Bayramı, gitgide, Basın Özgürlüğü Günü oldu. Bayram, sınıfsal bir içerik veya kimlik kazandı.

Şimdi basın kuruluşları, Basın Özgürlüğü Günü’nün, Basın Özgürlüğü İçin Mücadele Günü olmasını öneriyorlar…

Başa sardık…

Niçin ? Çünkü basın, ta baştan yasaklar ve kısıtlamalarla iç-içe oldu hep. Bunun nedeni şuydu:

Basın büyük güçtür. Gücünü işlevinden alır. Halk kitlelerine doğruları taşır, doğru fikirleri onlarla paylaşır. Basın bir anlamda halktır.

Egemenler halk kitlelerinin doğruları öğrenmelerini istemezler.

Doğrular, onların yalanlarını açığa çıkartır çünkü. Bu yüzden doğruları yazan basına düşmandırlar. Bu, halk düşmanlığının özgür basındaki yansısıdır.

Basın geçmişte, basın yasakları ile susturuluyordu:

Zaman içinde yasaklar kalktı, ama basın üzerindeki baskılar, İÖ 69’da Roma’da yayınlanan ilk gazete olan Acta Diurna’dan bu yana, varlığını hep korudu. Egemenlerin gözü, doğruları yazan gazetelerin üzerinde oldu hep…

 **

Günümüz basınına bir bakın:

Basın, anayasamıza göre, “özgür”.

Hayata bakıyoruz, dünya basın özgürlüğü endeksinde 180 ülke içinde 153.sıradayız.

Şu demek oluyor bu:

Basın özgür değil.

Basın derken doğru habercilik yapan, doğru fikirleri halk kitleleri ile paylaşan haysiyetli basından sözediyorum.

Haysiyetsiz, yandaş-yalaka basın özgür yoksa !

Ne de özgür ? Haysiyetsizlikte !

Onlara oluk gibi ilan-reklam akıyor. Gazete patronlarına geri ödemesiz astronomik “krediler” veriliyor. Satılık kalemler bir eli yağda bir eli balda yaşıyor… Halk kitlelerini aldatmanın ödülünü böyle alıyorlar…

Toplumsal gerçekleri tersine çevirme başarılarına göre kendi içlerinde kademeleniyorlar.

 **

Ancak şu da var:

Yalaka basının halk üzerindeki etkisi gitgide azalmaya başladı. Halk kitleleri hayatın içinde çünkü ! Yaşayarak öğreniyorlar. Gitgide kendisine doğruları anlatan basına kucak açmalarının nedeni bu.

Bugün en çok satan gazeteler, en çok izlenen TV ve internet siteleri bağımsız/özgür olanlar.

Bundandır, egemenler, bağımsız/özgür basının sesini kısmak için ellerinden geleni ardlarına koymuyorlar:

Onları ekonomik darboğazlara itiyorlar; otosansüre zorluyorlar, dürüst kalemleri soruşturmalara boğuyorlar, cezaevine atıyorlar…

Boşunadır !

Bağımsız/özgür basın bütün baskılara rağmen büyüyor, etki alanını genişletiyor, halkla kucaklaşıyor…

 **

Yerel basında da böyle bu:

Doğruları cesaretle kitlelere taşıyan bağımsız/özgür basın, yandaş güç odaklarının hedefinde.

Ama bakıyoruz, büyüyen güçlenen yandaşlar değil, özgür ve cesur olanlar. Özgür basın, otosansürün boğduğu yerel basına da önderlik yapıyor, onlara cesaret aşılıyor…

Objektif/doğru haberleri ve toplumsal gerçekçi fikirleri halka taşımayan veya taşıyamayan basın, basın değildir.

**

Basın Özgürlüğü İçin Mücadele Günü kutlu olsun.