İtibar, Arapça kökenli bir sözcük; saygınlık anlamına geliyor.

Sözcük, azıcık alengirli. Çünkü farklı paradigmaları ya da bakış açılarını içinde barındırıyor.

Saygınlığı para-pul, mal-mülk sahibi olmakla da özdeştirebilirsiniz; ilkelilik, sözüne güvenirlilik, ilericilik ve devamlılık gibi sözcük ve kavramlarla da…

Eğer devletin saygınlığından söz ediyorsak, bu kez sözcük daha çok, ekonomik ve siyasi bağımsızlıkla ve ilkeli bir dış politika ile özdeşleşiyor.

Kimseye borç takmamış, en azından kendi yağıyla kavrulan, öte yandan da yalana-dolana bulaşmamış, ilkeli, dürüst bir konumla-yahut…

Arkadaşların bakış açıları farklı:

Onlar devletin itibarını görkemli saraylarla özdeşleştiriyorlar.

Ankara’daki 1,100 odalı sarayımızın dünyada eşi-benzeri yok. Kırkharamilerin elebaşısı ABD’nin White House’u bizimkinin yanında müştemilat !

Gökova’daki 300 odalı yazlık saray ile Van gölü kıyısındaki kışlık saray, arkadaşların itibar/saygınlık sözcüğüne yükledikleri anlamın mütevazi (!) örnekleri…

Dünyaya parmak ısırtan uçak ve otomobil filoları, koruma orduları, devletimizin itibarının öteki örnekleri.

Bu açıdan bakıldığında, devlet olarak itibarımız zirvede, dünya hakikaten bizi kıskanıyor !..

Bu bakış açısı, saygınlık kavramının olsa olsa karikatürüdür.

Güzelim ülkemizin dışardaki imajına bakalım…

Borcu borçla değil, borcun faizini borçla ödemeye çalışan eksideki bir ülkeyiz. Faiz oranımız dünyada ilk 10 içinde. Buna rağmen borç para bulamıyoruz. Takas için kapısını çalmadığımız ülke kalmadı ayrıca. Gelir dağılımının en bozuk olduğu iki ülkeden birisiyiz. Basın özgürlüğü, demokrasi liginde en alttakiler arasındayız…Dış politikamız, Avrasya ile ABD/AB arasında mekik dokuyan bir kararsızlık sergiliyor nicedir…

Devlet olarak saygınlığımız, göğsümüzü kabartacak bir çizgide değil kısaca. Eğer hâlâ bir saygınlığımız varsa, bunu, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet ordumuza borçluyuz. Bir de tüm Müslüman ülkeler içindeki ilk ve tek lâik ülke olmamız ile tek-tük sporcularımızın başarılarına…

**

Dünyada borusu öten hiçbir “gelişmiş” ülkede bizdeki şatafat, savurganlık yok; tam tersi tüm dünya liderleri gösterişten uzak, mütevazi birer resim veriyorlar…

Bu, gücün yarattığı özgüvendir.

Bizdeki ise, özgüvensizliğin yarattığı içi-boş güç gösterisidir ! Gerçek değil, yapaydır.

Buna, İstanbul kanalını da ekleyebilirsiniz.

Çünkü kanal ihtiyaç değil, borca ve ranta dayalı bir karadelik !..