Metro Araştırma’nın son yaptığı ankete göre, Cumhur İttifakı, kağıt üzerinde iktidardan düşmüş görünüyor. Cumhurcuların oy oranı yüzde 38’lerde, Milletçilerin oy oranı yüzde 43’lerde…

Kaldı ki muhalefet yüzde 43’lerden ibaret değil sadece. HDP’nin yüzde 12’lik performansı ile SP, Deva ve Gerçek partilerinin asgari yüzde 7-8’lik performanslarını da bunlara eklemek gerekiyor.

Tüm muhalefetin toplam oyları, yüzde 60’a yürüyor…

Bu koşullarda düz mantık, “erken seçim olmaz”diye kestirip atar.

Analatik mantık ise, “dur bakalım !”der.

Erken seçime gitmenin iki temel nedeni/koşulu vardır:

Birincisi Ekonomik sosyal ve siyasal krizler iç-içe geçer; kitleler eskisi gibi yönetilmek istemediklerini değişik şekillerde deklare etmeye başlar; buna karşılık iktidar da yönetemez hale gelir…

Bu koşullarda metazori erken seçime gidilir. Gidilmezse kaos olur.

İkincisi, iktidar kendisini “yenilemek”için bir fırsat bulur; kirini pasını ibra ettirmek umuduyla seçime gider…

Bugün ilki ağır basıyor.

Üç kriz iç-içe geçti, halk kitleleri eskisi gibi yönetilmek istemiyor, iktidar da eskisi gibi yönetemiyor…

Mafyanın şu sıralar siyaseti sallayan açıklamaları, ülkede iktidar boşluğu olduğunu gösteriyor.

Soru şu:

İktidar buna rağmen erken seçim kararı almayabilir mi ?

Öyle görünüyor, ama bu sadece bir görüntü. Anayasa taslaklarının, seçim yasası değişikliklerinin gündeme taşınması, iktidarın da, uygun bir fırsat bulduğunda seçime gidebileceğini işaret ediyor.

Sonbaharda seçime gidilmesi sürpriz olmaz bence.

**

AKP’nin yitirdiği oyları geriye alabilmesi için islamdan başka dayanağı kalmadı:

Milliyetçilik bitti, zaten yapaydı.

Avrasyacılık bitti, zaten samimi değildi.

Dış güçler klişesi artık resim vermiyor, çünkü eskidi.

Halka dağıtacak para yok…

Destek alınacak dost ülke de kalmadı.

İktidarın bu koşullarda muhafazakarlık kartı ile mütedeyyin kitlelerinin kapısı daha sık tıklatmaya başlaması doğaldır.

Ayasofya’nın ibadete açılmasından sonra yurt çapında cami inşaatlarına hız verilmesine bir de bu açıdan bakmak gerekir.

Şöyle böyle 55-56 yıldır siyaset gözlemliyorum. Şunu rahatlıkla söyleyebilecek durumdayım:

İktidarın ülkeye yapacağı son ve belki de en iyi hizmet, erken seçim kararı almaktır.

Getirdikleri model tutmadı, vizyonları mozaiklendi, zaten ütopyaydı.

Türkiye’yi gerçekten seviyorlarsa, halkın önüne bir an önce sandığı koymalıdırlar. Aksinde ısrar etmek emperyal güçlerin işine gelir.

Neoliberalizm, Özal’ın ANAP’ından sonra AKP ile bir kez daha boyunun ölçüsünü aldı. Şu an için başka kozu da yok.

Bilmiyorum, muhalefet işin bu yanını da görüyor mu ?

Görmeli.

Çünkü çok geçmez, emperyal güçler, muhalefetle sıcak ilişkiler kurma yolları aramaya başlarlar

Sosyal-kapitalist bir çizgiye bile razı olurlar şimdilik.

Dikkat !..