Enflasyonun kaba tanımı fiyat artışıdır.

Fiyatlar artınca sabit gelirlerin satınalma gücü düşer/maaşlar erir.

İktidar/devlet, altı ayda bir yaptığı zamlarla maaşların eriyen kısmını yerine koyar.

Bu durumda, enflasyon oranı dürüstçe hesaplanmış olsa bile, zamlar, satınalma gücü yerinde sayar.

Daha da kötüsü, enflasyon oranının dürüstçe saptanmaması halinde, yapılan zamlar, ondan önceki altı ayın kaybını kapatmaya yetmez. Maaşlar kağıt üzerinde yükselirken, halkın satınalma gücü gitgide düşer.

Bir kısırdöngüdür bu. Özünde kapitalist sistemden kaynaklanır.

**

TÜİK yıllık enflasyonu açıkladı. Yüzde 16.19.

Dürüst bir kuruluş olan Enflasyon Araştırma Grubu ise, aynı dönemde enflasyonun yüzde 27,89 olduğunu açıkladı.

Aradaki fark, eriyen satınalma gücüdür, maaşlardır.

Her altı ayda bir yapılan zamların satınalma gücünü o oranda eritmesi kapitalist sömürünün şeytancasıdır !

**

Şöyle şeyler de oluyor altı ayda bir:

Enflasyon, Eylül-Mart arasında rekorlar bile kırarken, bir bakıyorsunuz, zammın saptanacağı bir önceki ayın enflasyonu pat diye düşüveriyor ! Bu da tabii, yıllık ortalamayı aşağı çekiyor.

Satınalma gücünün çok kaba bir şekilde düşürüldüğü örnekler de var ülkemizde:

Sözgelimi emeklilere bayramlarda verilen ikramiyeler !

1000 lira olan bayram ikramiyesi 2 yıldır değişmedi. İki yıllık enflasyon oranı (iyimser bir yaklaşımla) asgari yüzde 30. Ama ikramiyeler 1000 lirada çakılıp kaldı, gerçekte yüzde 30 oranında eridi.

İnsafa gelse arkadaşlar, ikramiyeleri 1300 liraya çıkarsalar, iki bayram arasında da, sonraki aylarda da erime sürecek ayrıca !

**

Bir de kötünün kötüsü var:

Zamma konu olan maaş ve ücretler, emekçilere insanca yaşama koşulları sağlayacak düzeyde değil. Halkın yüzde 30’u tenceresini devlet ve özellikle metropollerde CHP’li belediyelerin desteği ile kaynatabiliyor.

Bunlar, en alttakiler ! Açlık sınırında yaşayanlar…

Onun üstünde gelir sahibi olanların çoğunluğu ise, yoksulluk sınırında yaşıyor, kıt kanaat geçiniyor.

Hani şu, chia tohumu eşliğinde ejder meyveli smoothie ile simgelenen şıngır mıngır yaşama sahip olanlar ise, bir avuç ! Emekçilerin ürettikleri değerler, binbir turnikelerden geçip binbir imbiklerden süzülerek bunların cebine akıyor…

**

İktidara üç  Y ile gelen arkadaşlara bakıyoruz, oralı değiller. Gelir dağılımı ve yaşam standartları arasındaki uçurumu sosyal yaşamın “fıtrat”ına bağlayıp çıkıyorlar için içinden…

Geçenlerde de yazdım:

Lale Devri diyenler var…

Lale Devrinde hiç değilse kültürel yenilikler de vardı.

Bir de günümüze bakın !..