Araya hafif bir soğukalgınlığı ile güncel konular girdi, vakit bulup bizim EGD (Kdz.Ereğli Gazeteciler Derneği) kongresini yazamadım bir türlü…

Hani nasıl derler,”kısmet” bugüneymiş…

EGD’nin kongreleri, çoğu siyasal parti ve kitle örgütünün aksine, demokrasi kavramının eni-konu duyumsandığı kongreler olarak geçer.

Bu son kongrede iki liste çarpıştı örneğin, ondan öncekinde de iki liste vardı, ondan öncekinde üç liste…

Son kongredeki iki listeden birisinin başını, uzun yıllardır derneğin başkanlığını yapan Necati Günay, ötekinin başını da rahmetli Bedri Erel abimizin küçük oğlu Şafak Erel çekiyordu.

Sonuçta seçimi 7 oy farkla Şafak Erel’in listesi kazandı. Böylece adı uzun yıllardır EGD ile özdeşleşmiş olan Necati Günay’ın başkanlığı son buldu.

Yeri geldi Necati’ye bir-iki paragraf açacağım:

EGD, benim de desteğimle, 1991 yılında kuruldu. Derneğin 30 yıllık serüveni içinde çok sayıda başkan ve yönetici geldi geçti. Tümü de derneğe verebileceklerini verdiler. Onlara hepimiz teşekkür borçluyuz.

Necati’nin ise, dernek tarihi içinde özel bir yeri vardır. Bu, sadece, en uzun süre başkanlık yapan isim olmasıyla ilgili değildir. Her koşulda derneğe sımsıkı sarılan, en güç koşullarda bile onu yaşatmak için maddi-manevi verebileceği herşeyini veren, derneği ve gazetecilik mesleğini her platformda onurlu bir şekilde temsil eden kişiliğiyle de özeldir Necati…

Necati’nin, ikinci Başkan küçük oğlum Sina Çıladır, kıdemli gazeteci Mehmet Öztürk ve öteki yönetim kurulu üyeleriyle birlikte son dönemde derneğe ve mesleğe kattıkları maddi-manevi değerleri hiç unutulmayacaktır. Özellikle de seviyesiz/ahlaksız yayıncalığa karşı verdikleri ilkeli mücadele…

Umuyorum, Necati kardeşime bundan böyle de hak ettiği saygıyı gösterir herkes…

**

Derneğimizin yeni Başkanı Şafak Erel’in çocukluğunu bilirim. Şafak da, Necati gibi, mürettiphane görmüş bir kuşaktandır. Şirin Ereğli’de, rahmetli Bedri Erel ve eşi rahmetli yengemiz Süheyla Erel ile birlikte çalışırken, Şafak da, abisi Tahsin de her gün gazeteye uğrar, mürekkep kokusu alırlardı. Eski gazeteciler arasında mürekkep kokusunun bağımlılık yaptığına inancı vardı. Derlerdi ki “mürekkep kokusu alan birisi gazetecikten bir daha kopamaz…”

Şafak’ta da doğrulandı bu. Şirin Ereğli’yi zor koşullara rağmen hala yaşatıyor, hala mürekkep kokusu alıyor, mürettiphane havası soluyor…

Sanıyorum, gazete yazıhanesinde, matbaasında büyümüş/yetişmiş bir gazeteci olarak Şafak da mesleğin temel ilkelerini ve kurallarını dernekte de yaşatacak; özellikle kendinden önceki yönetimin ahlaksız yayıncılığa karşı yürüttükleri mücadelenin takipçisi olacaktır ve olmalıdır.

Seçimden sonra sosyal medyada bazı yayınlar oldu. Kentin bazı ileri gelenlerinin Necati yönetimini devirmek için toplantılar yaptıkları, bir kısım dernek üyesine para dağıtıldığı yazılıp çizildi.

Bunların doğruluk derecesini bilmiyorum. Şu kadarını söyleyeceğim:

Ben buna inanmak istemiyorum ! Oy satın almak, kongre kaçırmak özellikle siyasal partilerde olmayan şeylerden değildir; ama gazetecilik kaldırmaz böyle şeyleri. Gazetecilik öncelikle dürüst ve haysiyetli insanların mesleğidir. Gazetecilik, halka doğruları anlatma sanatıdır. Oyunu satarak bu ilkeden sapan kimselerin bu meslekte yeri yoktur, olmamalıdır. Zaten çok geçmez elenirler, kaybolup giderler. Satılık oylardan medet umanlar ise zaten haysiyet ve dürüstlük kavramlarının yabancı gelgeç kuklacılardır.

**

Kongreye katılan tüm gazeteciler, Yaşam Boyu Onursal Başkan seçerek büyük bir onur verdiler bana. Tümüne gönül dolusu teşekkürlerimi sunuyorum. Vefa duygusunun bu hoyrat ortamda hala yaşıyor olması ayrıca sevindirdi beni.

EGD’nin yeni yönetimine başarılar diliyorum. Umuyorum derneği daha da ileriye götürürler…