HDP, yakın sayılabilecek bir geçmişe kadar “Kürtlerin partisi” konusundaydı.  Sonra strateji değiştirdi, kapısını tüm “halklara” açtı. Ama, hala, aldığı 6 milyon civarındaki oyu esas olarak Kürtlerden alıyor. Hala “Kürt Partisi”.

HDP’nin PKK’ya en azından sempatiyle yaklaştığı inkar edilemez bir gerçek. Daha derin ilişkileri var mı, bilmiyorum.

Şu var ki, aldığı 6 milyon oyun tümü PKK sempatizanlarından gelmiyor. Kürt halkı, PKK’ya değil, HDP’nin siyasal kişiliğinde kendisine oy veriyor; siyasal bir güç olarak da varlığını duyumsatmak istiyor bu şekilde.

PKK bugün seçime girse, Kürtlerden, HDP’nin aldığı oyun binde yarımını bile alamaz.

Çünkü Kürtler de PKK yüzünden esas yerleşim bölgelerinin kanlı çatışmalara sahne olmasından, PKK’nın çocuklarını kaçırmasından, haraç toplamasından 50 bin cana mal olan vahşetinden bıktı. Barışı ve huzur istiyorlar.

**

PKK, Marksist bir örgüt olarak ortaya çıkmıştı. Artık Marksist bir örgüt değil; Kürt ırkçı milliyetçiliğinin, bir diğer deyişle, Kürt faşizminin örgütü. Şiddet bunun dışavurumu. Daha da kötüsü, küresel güçlerin, özellikle de ABD’nin ulus devletleri parçalama stretejisinin bir piyonu !

HDP bu gerçeği görmek zorundadır.

Son anketler de Kürtlerin HDP’ye sımsıkı sarıldıklarını gösteriyor. HDP’ye sahip çıkıyorlar. Bunun nedeni, HDP üzerinde yoğunlaşan baskıcı politikalardır.

İktidar HDP ile PKK’yi aynı kefeye koyarak hata yapıyor. PKK’dan nefret eden Kürtleri de, bu şekilde karşısına almış oluyor. Örneğin muhafazakar Kürtleri…

AKP, radikal milliyetçi Bahçeli ile Perinçek’in HDP’nin kapatılmasını isteyen şoven politikalarının kendisine ne denli zarar verdiğini göremiyor…

Temel sorun, HDP’yi kapatmak değil, HDP’yi PKK’nın sultasından kurtarmaktır.

HDP’de bu doğrultuda eğilimler var. Barış isteyenler var. ABD’nin ve PKK’nın Türkiye’nin ulusal bütünlüğüne zarar verdiklerini sezen, gören, HDP’yi PKK’dan uzaklaştırmak isteyen Kürt aydınları da var.

Kürt halkı, Türkiye’nin ulusal bütünlüğü içindeki halklar mizayiğinin bir parçasıdır. Türkler ve Kürtler, öteki halklarla birlikte Anadolu’da bin yıldır iç-içe, kardeşçe yaşıyorlar.

Tarihteki Kürt isyanlarının hemen tümünün İngiliz ve Fransızların kışkırtmasıyla meydana geldiğini kitaplar yazıyor.

PKK’nın arkasında ABD’nin olması, tarihin başa sarması olayıdır bir bakıma !

**

Kürtlerin ayrılma hakkını savunan, bu yüzden PKK’ya sempati duyan solcularımız da var.

Oysa halkların ayrılma hakkı, mutlak bir hak değildir.

Özellikle, neoliberalizmin, onun başaktörü olan ABD’nin Türkiye gibi ulus devletleri parçalama stratejisinin yürürlükte olduğu günümüzde ! Doğru strateji, Türkiye’nin bağımsızlığına kasteden ABD ve AB’ye karşı tüm halkların ele ele vermesi ve birlikte mücadele etmesidir.

Bugün, ulusal birliği zayıflatacak her türlü hareket, isterse solcu kimlikte olsun, provokasyondur !

Ülkeyi yönetenler de, kimi solcular da, HDP de bunu anlamak zorundadır.

Küresel kapitalizm zayıflıyor. ABD’nin BOP’u çöküyor. Ulus devletlerin güçlendiği çok kutuplu bir dünya kuruluyor artık. Bunda pandeminin de rolünün olduğunu düşünüyorum ben…

Herkes paçasını kurtarma çabasında…

Biz neyle uğraşıyoruz peki ?

Gara olayı gibi ulusal boyuttaki bir olayı, iç politikaya alet etmekle !

Oysa Gara olayının stratejik bir bütünlük içinde değerlendirilmesi gerekiyor. Ulusal birliğimize ve Türkiye’nin bağımsızlığına bir saldırı olarak ele alınması yahut!..

Gara olayını güncel politikaya alet etmeye kalkışmak, ABD’nin ünlü böl-yönet taktiğine teslim olmak anlamına gelir.

Ulusça el ele vermemiz gereken günler yaşıyoruz.

Gün bölünme değil, birleşme günüdür.

Bir de bizim iktidara bakın !..

“Bay Kemal”e kilitlenip kalmış, gözü dünyayı görmüyor !

İşin ilginci, Bay Kemal takıntısı, AKP oy kazandırmıyor, kaybettiriyor !..