Bugün Sevgililer Günü…

Her Sevgililer Günü’nde aynı soru geçer kafamdan:

Sevginin Günü olur mu hiç ?

Mum ışığında yenilen bir akşam yemeği için Sevgililer Günü mü beklenir ?

Sevgiliye bir dal gül uzatmak için yahut…

Bir deniz kıyısında el ele günbatımının kızıllığını içmek için ?..

Gözgöze dünyaları unutmak için…

Minik bir koruda, “beni yakala deyip kaçmak için…

Kalp imzalı mektuplar yazmak için…

Siğim siğim yağan yağmurlarda birlikte ıslanmak için…

Nazım’dan “saman sarısı” şiirler okumak için…

Bir kıyı kahvesinde “acaba gelir mi” diye küt küt vuran bir bir yürekle zamanı unutmak için…

Her telefon çalışta yüreklerin ağıza gelmesi için…

Kıskançlığın ağulu bir yılan gibi yüreklere akması için…

Seni seviyorum demek için yahut…

Sevgililer Günü mü beklenir ?

**

Sevgililer Günü, küllenmiş sevdaların bir buket çiçekle, bir ipek mendille, yahut bir değerli takıyla tazelenmesi umudumu yeşerten bir fırsat olabilir belki.

Ama, için için yanan bir sevdayı tek bir güne sığdırmak olası mıdır ?

Sevdanın günü olur mu hiç ?

Gün’le anımsanan aşk ?..

Yasgünü müdür bu ?

**

Neoliberalizm, tüm duygular gibi, sevgiyi de ticaretleştirmek, için uzun yıllardır uğraşıp duruyor.

Sevgiyi de sömürmek için !

Günler uyduruyor mallarını satmak için…

Sevgiyi malla takas atmak için !

**

Olası mıdır bu ?

Ama kabül etmeliyiz ki “gün” sevgiyle dolu yüreklere beklenti okunu saplamayı başardı.

Kimbilir kaç bin genç, çamsakızı çoban armağını misali hediyesinin beğenilip beğenilmeyeceğinin telaşı içinde bugün…

Sevgilisine armağan alamayan kimbilir kaç bin yoksul genç çaresizliğin ağusunu içiyordur…

“Olsun, ben seni seviyorum” diyen boynu                                                               bükük sevgilinin tesellisi, kimbilir kaç bin yoksul gencin yüreğinde hançer olmuştur…

Kimbilir kaç bin yapay sevgi, pahalı bir armağanın yıldızlı kutusunun parıltısında savrulup gitmiştir…

Ve kimbilir hediyelik eşya tekelleri, kaç milyar doları ceplerine indirmiştir bugün…

Sevginin gün mü olur ?

**

Öğle de olsa, içinden geldi. Zehra’ya ateşkırmızısı bir dal karanfil armağan etmek isterdim bugün.

Ama, sokağa çıkamıyorum. Yasaklıyım !..