Bazı günler balkonda otururken gözüm takılıyor ona.

Bildiğiniz bir sokak güvercini…

Karşı apartmanın küçük camlarından birisinin çıkıntısında görüyorum onu uzun zamandır. Yaz-kış orada…

Günün büyük bir bölümünü kimi zaman ayakta, kimi zaman çömelmiş halde geçiriyor. Yoksa, yatarak mı demeliydim…

Yaşlı. Öyle bir izlenim veriyor insana…

Yaşı üzerine kestirimlerde bulunuyorum bazen, çeşitli teoriler geliştiriyorum. Birisi şöyle: Genç olsa diyorum, cami avlularında, küçük alanlarda filan hayvanseverlerin beslediği sürüler içinde olurdu. Onlar, hep ikirciklidir. Bir kalkıp bir konarlar, belki her gün yüzlerce kez yaparlar bunu. Gençlere özgü bir performanstır bu…

Bizimkisi,saatlerce kımıldamıyor bile…

Bazen hasta olduğunu düşünüyorum. Ama çabuk atıyorum bu düşünceyi kafamdan. İki yıldır böyle çünkü. Ciddi bir hastalığı olsa ölürdü. Hastalığı yaşlılık ve yalnızlık diye düşünüyorum…

Sabah hava soğuktu, yağmur da vardı.

Baktım, yine orada…

Kabarmış, boynunu içine çekmiş, kanatlarını iki yandan salmış, ayaklarını örtüyor…

Sanırım aç ve susuz…

Ellerimi uzatıp okşamak, içeriye almak istiyorum onu. Ama oraya ulaşmam olanaksız…

Bu kışı atlatamayacak belki de. Daha kış soğukları başlamadı çünkü…Belki de ölmeye yattı diyorum kendi kendime…Üç kez baktım, kımıldamadı…

00

Gazeteleri karıştırırken bir haber çarptı gözüme:

1.5 milyon kişinin faturalarını ödeyemediği için doğalgaz ve elektriği kesilmiş…

O evlerdeki çaresiz anaları-babaları düşündüm. Mum veya gaz lambasının yarı karanlığında yorgan altlarında dertop olmuş bebeleri…

Babaların çaresizliğe teslim oldukları o kahredici anlarda bile analar pes etmez. Gazocağında, olmadı avluda yaktığı çalı-çırpı ateşinde tencereyi kaynatırlar. Sımsıkı örterler çocuklarını; küçüklerse, masal bile söylerler;  içleri kıymık kıymık… Hatta, babalara çay kaynatırlar, ne yapıp edip… Keyif çayı değildir, kahır çayıdır…

Analar pes etmez !..

00

Bir başka habere geçiyorum. 7-8 yaşlarında bir çocuk, bir avuç, öyle çelimsiz, ama yüreği arslan yüreği bir çocuk, vicdansız işverenin maaş ve tazminatını vermeden kapının önüne koyduğu madenci babasına ve öteki babalara destek oluyor. Sarı yelek giymiş, beyanat veriyor gazetecilere…

Madenciler nicedir direniyor. Ben madencileri, çelik işçilerini bilirim. Mangal yüreklidirler, haksızlığa tahammülleri yoktur. Pankart açmışlar, haklarını istiyorlar, ama yapayalnızlar…

Güvercini düşünüyorum…

Bir yanda şen şakrak, şıngır mıngır yaşamlar…

Bir yanda elektriksiz, gazsız evlerde üşüyen, yarı aç yarı tok çocuklar…

Arslanlar gibi direnen madenciler ve analar öte yanda.

Ah ulan diyorum, içimsıra, kahpe felek ! Kimine kavun yedirirsin kimine kelek !..

Bu böyle gitmez…

Baktım balkon penceresinden, güvercin gitmiş. Ölüp düştüm mü diye aşağıya baktım, yok.

Direniyor...

00

Bir ülkede haksızlıklara direnen insanlar varsa,  göklerinde mavi kuşlar, o ülke ayakta kalır hep. Geleceği aydınlık olur…

Hep söyler ve yazarım:

Hayatı anlamlı kılan mücadeledir. insanı, insan kılan da…